Το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και o Κανονισμός Επιστροφών, παραβιάζουν την ίδια την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια αλλά και την αρχή της μη επαναπροώθησης τόνισε μιλώντας την Τετάρτη 22/4 , στην Κοινή Συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής, η βουλεύτρια Α’΄Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου.

Υπογράμμισε τη μεταστροφή της ΕΕ προς ένα νέο δόγμα αυτό της  «Ευρώπης-Φρούριο»,  σχολιάζοντας πως η Ευρώπη μπροστά στον φόβο της ανόδου της ακροδεξιάς,  αντί να την αντιμετωπίσει πολιτικά, επιχειρεί να δείξει μια επίπλαστη, πολιτική συνοχή αναδεικνύοντας μια ακόμη βαθιά προβληματική επιλογή, αυτήν της συστηματικής εξωτερίκευσης της μεταναστευτικής πολιτικής.

Όταν η διαδικασία επιστροφής προηγείται της ουσιαστικής κρίσης παραβιάζονται όχι μόνοι οι διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις, αλλά η ίδια η αξία του ανθρωπισμού και κάθε Κράτος Δικαίου οφείλει να διασφαλίζει ότι κάθε αίτημα ασύλου εξετάζεται με πλήρη σεβασμό και απόλυτη προστασία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας και δεν  μπορεί να ξεκινά από επιστροφές ή απελάσεις τόνισε.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου εξέφρασε έντονες αντιρρήσεις για τη λογική  της δημιουργίας «ασφαλών τρίτων χωρών» και κλειστών δομών εκτός ευρωπαϊκού εδάφους, τόνισε τη συστηματική προσπάθεια της Ευρώπης να «εξάγει» το πρόβλημα, δημιουργώντας ζώνες μειωμένης προστασίας μακριά από κάθε ουσιαστικό δημοκρατικό και δικαστικό έλεγχο επισημαίνοντας ότι η συζήτηση αυτή της ΕΕ με χώρες που μπορεί να μην αναγνωρίζονται – όπως χώρες που έχουν καθεστώτα- εγείρει σοβαρά ερωτήματα.

Όταν η επιστροφή γίνεται αυτοσκοπός, είπε, η ανθρώπινη ζωή υποβιβάζεται σε έναν διοικητικό φάκελο.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου υποστήριξε την ανάγκη για μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική, που βασίζεται σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα υποδοχής ασύλου, σε ισομερή κατανομή της ευθύνης, σε θεσμική αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών και διαφύλαξη των αρχών της Σύμβασης της Γενεύης και του πρωτοκόλλου της Νέας Υόρκης. Αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη σύγκλησης μιας ευρύτερης διάσκεψης  με τη συμμετοχή κρατών της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, για μια συνολική αντιμετώπιση των ζητημάτων που συνδέονται με το μεταναστευτικό και στο πλαίσιο των ευρωτουρκικών σχέσεων, οφείλει να εφαρμοστεί, επιτέλους, το ενιαίο Ευρωπαϊκό σύστημα επιστροφών, μεταξύ των οποίων και προς την Τουρκία.

Κλείνοντας την τοποθέτησή της, επισήμανε πως το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς διαχειριζόμαστε τη μετανάστευση, αλλά ποια  Ευρώπη θέλουμε.

Την Ευρώπη του σεβασμού των δικαιωμάτων και της πραγματικής πολιτικής ευθύνης; Ή την Ευρώπη της μετακύλισης των ευθυνών και του νέου δόγματος;