Ομιλία στην Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Την εφιαλτική διάσταση της εμπορίας παιδιών στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου για την ανεπάρκεια των υφιστάμενων πολιτικών, ανέδειξε μιλώντας στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που συνεδρίασε για την Εμπορία παιδιών και ανηλίκων, η βουλεύτρια Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου.

Αναφερόμενη στα στοιχεία που καταγράφονται επισήμως από τη Eurostat για τα έτη 2023-2026, η Κατερίνα Νοτοπούλου, έκανε λόγο για τρομακτική κατάταξη της Ελλάδας, καθώς η χώρα μας παρουσιάζει από τα μεγαλύτερα ποσοστά θυμάτων εμπορίας ανθρώπων και ειδικότερα παιδιών, ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Τα περισσότερα θύματα είναι γυναίκες και κορίτσια. Όπως σχολίασε, το trafficking, δεν είναι ένα στατικό φαινόμενο, αλλά εξελίσσεται, προσαρμόζεται και χρησιμοποιεί και κάθε «ρωγμή κοινωνικής συνοχής» στον κοινωνικό ιστό, άρα θα πρέπει αντίστοιχα να προσαρμόζονται και οι πολιτικές, προκειμένου να είναι αποτελεσματικές.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου, υπογράμμισε ότι το γεγονός ότι συνδέεται η εμπορία παιδιών με τις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές, καθιστά το ζήτημα ακόμα πιο δύσκολο, επισημαίνοντας την κρισιμότητα του χειρισμού από πλευράς της ελληνικής Πολιτείας. «Πως αντιμετωπίζει  το παιδί που φτάνει στη χώρα; ως ένα πρόβλημα, που πρέπει να το κρύψει, να το επαναπροωθήσει σε κάποια άλλη χώρα ή σαν ένα παιδί που έχει απόλυτη υποχρέωση να το προστατεύσει»;

Μίλησε ακόμη για την ψηφιακή διάσταση του ζητήματος. Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για απαγόρευση στα social media από το 2027 για παιδιά κάτω των 15 ετών, τόνισε ότι είναι ένα μετρό που από μόνο του δεν αρκεί για την αντιμετώπιση του προβλήματος που παίρνει διαστάσεις διεθνώς.  Τα παιδιά, τόνισε, βρίσκουν τρόπους να «ξεγελούν» τις πλατφόρμες, και υπογράμμισε την ανάγκη για ουσιαστική εποπτεία και εξελιγμένους αλγόριθμους προστασίας.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου ανέδειξε ακόμη την ανάγκη, το σχολείο, να μετατραπεί σε έναν τόπο ασφάλειας για το κάθε παιδί. Σε ένα καταφύγιο όπου το κάθε παιδί θα νιώθει εμπιστοσύνη, θα χτίσει σχέση ασφάλειας με τον εκπαιδευτικό, θα υπάρχουν κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι. Κάτι το οποίο απουσιάζει σήμερα από τα σχολεία μας, όταν ένας ψυχολόγος καλείται να καλύπτει 5 η και 6 σχολεία.

Κλείνοντας την τοποθέτησή της, τόνισε: «στα ζητήματα παιδικής προστασίας η χώρα μας είναι πάρα πολύ πίσω και δεν έχουμε το δικαίωμα να κοιμηθούμε ούτε ένα βράδυ, αν δεν φροντίσουμε κάθε παιδί σε αυτή τη χώρα να είναι προστατευμένο και ασφαλές».