Στις εργασίες της Επιτροπής Μετανάστευσης, Διεθνούς Προστασίας και Οικονομικής Συνεργασίας της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο Παρίσι, παρενέβη ο Βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Γιώργος Ψυχογιός.

Οι τοποθετήσεις του, που έγιναν στη βάση προτεινόμενων Εκθέσεων της Επιτροπής, επικεντρώθηκαν στην υγειονομική περίθαλψη προσφύγων και αιτούντων άσυλο, τις ασφαλείς νόμιμες διόδους μετανάστευσης και τις μετεγκαταστάσεις, στους περιορισμούς κι αποκλεισμούς στην πρόσβαση στην ιθαγένεια και στην προστασία της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενόψει της Συνόδου στο Κισινάου.

Ο Γ. Ψυχογιός τόνισε ότι το μεταναστευτικό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ζήτημα ελέγχου συνόρων, επιστροφών ή διαχείρισης κρίσεων, καθώς αποτελεί ταυτόχρονα ζήτημα κράτους δικαίου, κοινωνικής συνοχής, θεσμικής ευθύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ο Γ. Ψυχογιός υπογράμμισε ότι η υγειονομική κάλυψη προσφύγων και αιτούντων άσυλο πρέπει να είναι σταθερή, δημόσια εποπτευόμενη και ενταγμένη στα εθνικά συστήματα υγείας. Ως παράδειγμα καλής πρακτικής έφερε το πρόγραμμα «PHILOS» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο συνέδεε την πρωτοβάθμια φροντίδα με την επιδημιολογική επιτήρηση, αποφορτίζοντας παράλληλα τα πιεσμένα τοπικά συστήματα υγείας. Σημείωσε, εξάλλου, ότι το πρόγραμμα «Ιπποκράτης», που το διαδέχθηκε, είναι σαφώς υποβαθμισμένο σε προσωπικό και μέσα, με διαφορετικούς φορείς και γραμμές ευθύνης, κενά πληροφόρησης και καθυστερήσεις στην ανταπόκριση. «Σε κανονικές συνθήκες αυτό είναι ανεπαρκές. Σε περίπτωση επιδημιολογικής έξαρσης, μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο», τόνισε.

Ο κος Ψυχογιός στάθηκε, επίσης, στις ασφαλείς και νόμιμες οδούς μετανάστευσης στηρίζοντας το σχετικό Report και τις εισηγήσεις των ειδικών του ΟΗΕ που παρευρίσκονταν στη συνεδρίαση. Άσκησε κριτική στη λογική της «αποθήκης ψυχών» και της εξωτερίκευσης της ευθύνης σε τρίτες χώρες, τονίζοντας ότι η ανάθεση διαδικασιών ασύλου σε τρίτες χώρες ή η χρηματοδότηση κρατών στα σύνορα της Ευρώπης ώστε να κρατούν ανθρώπους μακριά, δεν λύνει το ζήτημα. Το μετακινεί εκτός ορατότητας και, πολύ συχνά, εκτός δικαιωμάτων. Παράλληλα, είναι και αναποτελεσματική στην πράξη, καθώς όταν οι νόμιμες οδοί είναι κλειστές, οι άνθρωποι δεν σταματούν να μετακινούνται, αλλά ωθούνται περισσότερο στα κυκλώματα διακινητών, σε πολύ πιο επικίνδυνες διαδρομές και μεγαλύτερη εκμετάλλευση.

«Πρέπει να πάρουμε μέτρα για να σταματήσει η Μεσόγειος να είναι υγρός τάφος, όπως έγινε στην Πύλο, πρόσφατα στη Χίο και σε πολλές άλλες περιπτώσεις», ανέφερε. Οι νόμιμες και ασφαλείς δίοδοι είναι μια εφικτή λύση. Με κανόνες για όλους, με πολιτικές ανθρώπινες κι επιχειρησιακά αξιόπιστες, με αλληλεγγύη και συνεργασία σε όλα τα επίπεδα και με απόλυτο σεβασμό στη Σύμβαση της Γενεύης, που θεμελιώθηκε αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να μην επαναληφθούν οι θηριωδίες και τα εγκλήματα.

Ο βουλευτής και τομεάρχης Μετανάστευσης και Ασύλου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πήρε θέση και στο κρίσιμο ζήτημα της συνάντησης της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Κισινάου στις 15.05. Ευθυγραμμιζόμενος με το Ψήφισμα της Επιτροπής Μετανάστευσης, υπερθεμάτισε στο ότι η συνοχή και το πλαίσιο προστασίας της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) δεν επιδέχονται εκπτώσεις και αμφισβητήσεις, όπως και η καθολικότητα των δικαιωμάτων που αποτυπώνονται σε αυτήν, αλλά και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).

Σχετικά με την απονομή ιθαγένειας, υποστήριξε ότι είναι απαράδεκτο άνθρωποι που ζουν και εργάζονται για δεκαετίες σε χώρες, όπως η Ελλάδα, πλήρως ενταγμένοι στην κοινωνία, με παιδιά που έχει λάβει την ιθαγένεια με Νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, να αποκλείονται από την κτήση ιθαγένειας. Συνέχισε, λέγοντας ότι το σύστημα αυτό αποτελεί θεσμική διάκριση και πρέπει να αλλάξει, ενώ εστίασε στην αναφορά του Report σε «πλουραλιστικές και συμπεριληπτικές κοινωνίες» τονίζοντας ότι «αυτό ήταν το κλειδί της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και των δημοκρατικών αξιών της Ευρώπης».

Τέλος, στο πλαίσιο της υποεπιτροπής για την διεθνή προστασία, την ένταξη και τους ευάλωτους, τοποθετήθηκε σχετικά με την ένταξη των αναγνωρισμένων προσφύγων, που στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν πολλαπλά εμπόδια στην πρόσβαση σε βασικά δικαιώματα και αγαθά, όπως η στέγαση, η εργασία, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καθώς και η περιορισμένη αξιοποίηση προγραμμάτων, όπως το HELIOS.