Συνέντευξη στο Κόκκινο και στον δημοσιογράφο Κώστα Σαββόπουλο παραχώρησε ο Γιώργος Γαβρήλος, Τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, σχετικά με τον τραγικό θάνατο των πέντε εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα

 Εθνική τραγωδία με θύματα 5 γυναίκες εργαζόμενες. Να αποδοθεί άμεσα δικαιοσύνη

«Από τα ξημερώματα ζούμε μια εθνική τραγωδία. Από την πλευρά μου θα ήθελα να δώσω συλλυπητήρια στις οικογένειες των ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους και γρήγορη ανάρρωση σε αυτούς που είναι τραυματισμένοι και στα στελέχη της Πυροσβεστικής που επίσης τραυματίστηκαν. Αναμένουμε άμεσα να τρέξουν οι διαδικασίες με βάση το πρωτόκολλο. Ζητάμε πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, να μάθουμε την αλήθεια για τα αίτια και να αποδοθεί δικαιοσύνη το συντομότερο δυνατό». 

Εθνική τραγωδία είναι όμως και η αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων και ατυχημάτων στην χώρα μας. Το 2025 καταγράφηκε ρεκόρ θανάτων εργαζομένων, ενώ τα προηγούμενα χρόνια πολλαπλασιάζονταν με σταθερό αρνητικό ρυθμό. Σε αυτό που συμβαίνει η Πολιτεία είναι απούσα.  

 Η αποδόμηση του Εργατικού Δικαίου, κοστίζει ζωές

Όταν ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας το 2019 η ΝΔ, τα πρώτα νομοθετήματα αφορούσαν την αποδόμηση του εργατικού δικαίου- Νόμος Βρούτση- και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που ούτε η Τρόικα, ούτε οι θεσμοί είχαν τολμήσει να αλλάξουν. Μετά ήρθαν οι Νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως και μαζί τους οι απλήρωτες υπερωρίες, η κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, η 6μερη εργασία, το 10ωρο και το 13ωρο. Είναι σταθερή επιλογή της Κυβέρνησης να αποδιοργανώνει την αγορά εργασίας και να λειτουργεί προς όφελος των ισχυρών συμφερόντων.

«Ακολουθεί μια ιδεοληψία που βασίζεται στην ακραία νεοφιλελεύθερη λογική ότι τα φτηνά εργατικά χέρια βοηθούν την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας. Αποδείχτηκε ότι αυτό, όχι μόνο δεν έχει καμία βάση, αλλά χειροτερεύει την θέση της χώρας, ρίχνει την παραγωγικότητα της εργασίας, χάνονται θέσεις εργασίας και οδηγεί στον κατακερματισμό της. Οι νέοι εργαζόμενοι φεύγουν στο εξωτερικό, οι  μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις μένουν πίσω στην ενσωμάτωση της τεχνολογίας, οι εργαζόμενοι δεν έχουν κίνητρο να εκπαιδευτούν σε νέες δεξιότητες, ενώ κυρίως αναγκάζονται να ζουν με κακές αποδοχές και χαμηλό επίπεδο ζωής. Ακόμη και οι όποιες αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, δεν φτάνουν για να σηκώσουν την χώρα από τις προτελευταίες θέσεις στην Ευρώπη σε αγοραστική δύναμη. Τα νοικοκυριά και οι εργαζόμενοι είναι κάθε μέρα ακόμη και σε πιο δύσκολη θέση εξαιτίας της ακρίβειας και των πολιτικών της ΝΔ». 

 Για ποια ανάπτυξη, τελικά, θυσιάζεται η Εργασία; 

«Μόλις σταματήσει το Ταμείο Ανάκαμψης το 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία του Μεσοπρόθεσμου που κατέθεσε η ίδια η κυβέρνηση, φαίνεται καθαρά ότι μας περιμένει όλους ένα νέο Μνημόνιο: εσωτερική υποτίμηση με μείωση των κονδυλίων από 13% έως 53% σε όλα τα υπουργεία. Η ανάπτυξη από 2,4% για το 2026, πηγαίνει ξαφνικά στο 1,1%, για το 2027. Οι επενδύσεις από το 10,2% για το 2026, παρουσιάζονται στο 0.9% για το 2028 και στο 0,8%, για το 2029. Αυτό δείχνει μια αποεπένδυση για τη χώρα και ρίχνει την θέση ανταγωνιστικότητάς της. Άρα για ποια ανάπτυξη θυσιάζεται τελικά η Εργασία και που οδηγεί αυτή η Κυβέρνηση την οικονομία και τις ζωές των εργαζομένων; 

 Η απουσία του ρόλου της Επιθεώρησης Εργασίας

«Το ΣΕΠΕ, ως Γραμματεία στο Υπουργείο Εργασίας καταργήθηκε επί διακυβέρνησης ΝΔ. Συστάθηκε μια Ανεξάρτητη, δήθεν, Αρχή, η οποία όμως έχει μείνει χωρίς προσωπικό και με μειωμένες αρμοδιότητες. Ουσιαστικά το μόνο που κάνει είναι να ενημερώνει για στατιστικά στοιχεία γιατί δεν έχει το προσωπικό για να κάνει καθημερινούς και συστηματικούς ελέγχους, αφήνοντας τους εργαζόμενους, απροστάτευτους στην εργοδοτική αυθαιρεσία». μάλιστα με έναν τρόπο που πραγματικά το έχουμε επισημάνει και στη Βουλή.» 

«Σαν τομέας εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ έχουμε πολύ συχνά επισημάνει την έλλειψη θεσμικών κανόνων που θα έπρεπε να προστατεύουν τους εργαζόμενους από τα ελλιπή μέτρα προστασίας και ασφάλειας, αλλά και από την εντατικοποίηση της εργασίας. Είναι σημαντικό όμως να ξέρουμε και ότι τα εργατικά ατυχήματα δεν καταγράφονται σε συνέπεια από το Κράτος. Από τα 200 εργατικά δυστυχήματα του 2025, το Υπουργείο στην ενημέρωσή του κάνει λόγο για ούτε 50. Μας παρουσιάζουν νούμερα πολύ μικρότερα γιατί απλά δεν καταγράφεται το σύνολο των δυστυχημάτων και των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας. Η Ανεξάρτητη Αρχή και η Κυβέρνηση παρουσιάζουν μια ωραιοποιημένη εικόνα, όταν η πρώτη δεν έχει καν το προσωπικό για να εκπληρώσει τον ρόλο της.»

«Κάποιος πρέπει επιτέλους να μας εξηγήσει γιατί δεν γίνονται σαρωτικοί έλεγχοι, γιατί δεν λειτουργεί το Συμβούλιο Υγείας και Ασφάλειας, γιατί δεν υπάρχει ένα ενιαίο κέντρο καταγραφή των εργατικών ατυχημάτων και των εργατικών ασθενειών. Κάποιος πρέπει να μας πει πότε επιτέλους αυτή η Κυβέρνηση θα πάρει στα σοβαρά τα προβλήματα στους χώρους εργασίας και θα προστατεύσει τις ζωές των εργαζομένων.»