Αθήνα, 30 Ιουνίου 2026

Προς τον Υπουργό Υγείας

ΘΕΜΑ: “Αιφνίδια λήξη του προγράμματος δωρεάν απογευματινών χειρουργείων – σοβαρά ερωτήματα για την κυβερνητική πολιτική στην υγεία”

Η διακοπή του προγράμματος δωρεάν απογευματινών χειρουργείων, λόγω εξάντλησης της χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης, επιβεβαιώνει με τον πλέον σαφή τρόπο την απουσία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για την ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες περί «οριστικής αντιμετώπισης» των λιστών αναμονής, τα διαθέσιμα στοιχεία αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα: από τα πλέον των 66.000 vouchers που εκδόθηκαν, αξιοποιήθηκαν λιγότερα από τα μισά, ενώ πραγματοποιήθηκαν περίπου 26.800 χειρουργικές επεμβάσεις. Το γεγονός αυτό εγείρει σοβαρά ερωτήματα τόσο για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος όσο και για την πραγματική του στόχευση.

Ταυτόχρονα, η μείωση των λιστών αναμονής, η οποία προβάλλεται ως επιτυχία, φαίνεται να είναι συγκυριακή και απολύτως εξαρτημένη από ένα προσωρινό χρηματοδοτικό εργαλείο, χωρίς καμία πρόβλεψη συνέχειας. Με την παύση του προγράμματος, χιλιάδες ασθενείς κινδυνεύουν να επιστρέψουν σε πολύμηνες ή και πολυετείς καθυστερήσεις, ενώ ενισχύεται η πίεση προς τον ιδιωτικό τομέα και, κατ’ επέκταση, η οικονομική επιβάρυνση των πολιτών.

Επιπλέον, προκαλεί έντονο προβληματισμό το γεγονός ότι ένα κρίσιμο ζήτημα δημόσιας υγείας αντιμετωπίστηκε με όρους «προγράμματος περιορισμένης διάρκειας», αντί για μια συνεκτική πολιτική μόνιμης ενίσχυσης των δημόσιων νοσοκομείων, τα οποία εξακολουθούν να λειτουργούν με ελλείψεις σε προσωπικό, υποδομές και χειρουργικές αίθουσες.

Επειδή η υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πεδίο αποσπασματικών παρεμβάσεων ούτε να εξαρτάται από προσωρινές χρηματοδοτήσεις,

Επειδή απαιτείται άμεσος, συνεκτικός και μόνιμος σχεδιασμός για ένα ισχυρό, δημόσιο και καθολικά προσβάσιμο σύστημα υγείας.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Πώς δικαιολογείται η μη αξιοποίηση δεκάδων χιλιάδων vouchers;
2. Ποιος είναι σήμερα ο πραγματικός αριθμός των ασθενών που παραμένουν σε λίστες αναμονής και ποια η εκτιμώμενη εξέλιξή τους μετά τη λήξη του προγράμματος;
3. Για ποιο λόγο δεν υπήρξε πρόβλεψη συνέχισης του μέτρου με εθνικούς πόρους, εφόσον αναγνωρίζεται η συμβολή του στη μείωση των λιστών;
4. Σκοπεύει η κυβέρνηση να επαναφέρει εμμέσως τα απογευματινά χειρουργεία με πληρωμή από τους ασθενείς, μετακυλίοντας το κόστος στις οικογένειες;
5. Ποια είναι η συνολική στρατηγική για τη μόνιμη αντιμετώπιση του προβλήματος και γιατί δεν έχουν ληφθεί επαρκή μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ (προσλήψεις, αύξηση χειρουργικών αιθουσών, βελτίωση οργάνωσης);
6. Υπάρχει αξιολόγηση για το κατά πόσο το πρόγραμμα λειτούργησε προς όφελος του δημόσιου συστήματος ή αν, αντιθέτως, ενίσχυσε δυσανάλογα τον ιδιωτικό τομέα υγείας;
7. Πώς διασφαλίζεται ότι δεν δημιουργείται ένα σύστημα “δύο ταχυτήτων”, όπου η έγκαιρη πρόσβαση σε χειρουργείο εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του ασθενούς;

Ο Ερωτών Βουλευτής   

Κόκκαλης Βασίλειος