Κατάθεση Ερώτησης προς τον Υπουργό Υγείας

Μέχρι το 2030, υπολογίζεται ότι περίπου 460 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα ζουν με σακχαρώδη διαβήτη. Στην Ελλάδα, 1 στους 9 συμπολίτες μας πάσχει από τη νόσο – πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι που δίνουν καθημερινά έναν αθόρυβο αλλά εξαιρετικά απαιτητικό αγώνα.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 και τύπου 2 δεν είναι μια απλή πάθηση. Είναι μια σύνθετη χρόνια νόσος που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, επηρεάζοντας κάθε πτυχή της ζωής των ασθενών. Γι’ αυτό η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και κυρίως η ολοκληρωμένη, σταθερή και σύγχρονη αντιμετώπιση του αποτελούν μονόδρομο.

Οι άνθρωποι με διαβήτη χρειάζονται συστηματική ιατρική παρακολούθηση, πλήρη γκάμα εξετάσεων για όλες τις πιθανές επιπλοκές, επάρκεια αναλωσίμων για τη μέτρηση και ρύθμιση της γλυκόζης, παρουσία σχολικών νοσηλευτών για τα παιδιά, εργασιακές διευκολύνσεις, αλλά και συνεχή ενημέρωση του κοινού ώστε να αρθούν μύθοι και προκαταλήψεις.

Με αφορμή την 14η Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση για το κρίσιμο ζήτημα της αποζημίωσης των αναλωσίμων.

Ο Βουλευτής υπογράμμισε ότι η μη αποζημίωση ακόμη και ενός (1) κουτιού ταινιών μέτρησης γλυκόζης αίματος για τους χρήστες συστημάτων συνεχούς καταγραφής (CGM) δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια των ασθενών και αντιβαίνει στην ορθή κλινική πρακτική. Οι ταινίες είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωση των μετρήσεων και την αποτροπή επικίνδυνων υπογλυκαιμιών ή υπεργλυκαιμιών.

Απαιτείται άμεση τροποποίηση του Παραρτήματος «Διαβητολογικού Υλικού» του ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025, ένταξη των συστημάτων CGM για τους ινσουλινοθεραπευόμενους ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, αναθεώρηση της Ανώτατης Μηνιαίας Δαπάνης, επανεξέταση της πενταετούς αποζημίωσης για τις συμβατικές αντλίες ινσουλίνης και θεσμική συμμετοχή της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Οι ινσουλινοεξαρτώμενοι ασθενείς αντιμετωπίζουν καθημερινές δυσκολίες που πολλές φορές μένουν αόρατες. Με σωστή ιατρική φροντίδα, με ένα υποστηρικτικό κοινωνικό περιβάλλον και κυρίως με μια ολιστική θεσμική προστασία από την Πολιτεία, μπορούν να έχουν μια κανονική και αξιοπρεπή ζωή χωρίς περιττά εμπόδια.

Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας οφείλουν να ανταποκριθούν άμεσα. Δεν μιλάμε για πολυτέλειες, μιλάμε για τα αυτονόητα. Για την ασφάλεια, την υγεία και την αξιοπρέπεια χιλιάδων συμπολιτών μας.

Αυτό απαιτεί η κοινωνία, αυτό αξίζουν οι άνθρωποι με διαβήτη – σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, και κάθε μέρα.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Υγείας

Θέμα: Αποζημίωση ταινιών μέτρησης γλυκόζης για άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και αναθεώρηση ρυθμίσεων του ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025 για το αναλώσιμο διαβητολογικό υλικό

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ) κατέστησε δημόσια γνωστό ότι η μη αποζημίωση ενός (1) κουτιού ταινιών μέτρησης γλυκόζης αίματος για τους χρήστες συστημάτων συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στην ασφάλεια και την ορθή κλινική πρακτική, καθώς οι ταινίες είναι αναγκαίες για επιβεβαίωση μετρήσεων και αποφυγή επικίνδυνων υπο/υπεργλυκαιμιών. Η Ομοσπονδία ζητά άμεση τροποποίηση του Παραρτήματος «Διαβητολογικού Υλικού» του ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025, ένταξη CGM για ινσουλινοθεραπευόμενους ασθενείς με ΣΔ τύπου 2, αναθεώρηση της Ανώτατης Μηνιαίας Δαπάνης και επανεξέταση της πάγιας πενταετούς αποζημίωσης για συμβατικές αντλίες ινσουλίνης, καθώς και θεσμοθετημένη συμμετοχή της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στη λήψη αποφάσεων. 

Σύμφωνα με τη σχετική δημόσια παρέμβαση, ο Πρόεδρος της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ επισημαίνει ότι η κοινότητα των πασχόντων στην Ελλάδα αγγίζει τα 1.292.729 άτομα, ενώ η ανάγκη για ταινίες μέτρησης παραμένει αδιαπραγμάτευτη για λόγους ασφάλειας. 

Περαιτέρω δημοσιεύματα και ανακοινώσεις ασθενών καταγγέλλουν τις νέες ρυθμίσεις του ΕΚΠΥ (ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025) για το αναλώσιμο διαβητολογικό υλικό και ζητούν την επαναφορά της αποζημίωσης ταινιών για χρήστες CGM. Σε σχετικά ρεπορτάζ αναφέρεται ότι ο ετήσιος δημοσιονομικός αντίκτυπος για ένα κουτί ταινιών δεν υπερβαίνει τα ~3,5 εκατ. ευρώ, ενώ γίνεται λόγος για χιλιάδες ασφαλισμένους που πλήττονται από την αλλαγή. 

Το ζήτημα εντάσσεται σε ευρύτερο πλαίσιο δημόσιας υγείας και πρόληψης: η πρόσφατη αποτύπωση του IDF Diabetes Atlas δείχνει ότι περίπου 1 στους 9 ενήλικες στη χώρα ζει με διαβήτη (εκτίμηση 2024–2025), με σημαντικό οικονομικό βάρος για το σύστημα υγείας—γεγονός που καθιστά κρίσιμη την πρόσβαση σε κατάλληλη τεχνολογία, αναλώσιμα και έλεγχο γλυκαιμίας. 

Τέλος, ο ίδιος ο ΕΟΠΥΥ παραπέμπει στο ισχύον κανονιστικό πλαίσιο του ΕΚΠΥ και στις αποφάσεις του Δ.Σ. (μεταξύ των οποίων και η 287/2025, ΦΕΚ Β’ 5395) που ρυθμίζουν τα παραρτήματα για το αναλώσιμο υλικό, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι το θέμα δύναται να αντιμετωπιστεί άμεσα με διορθωτική απόφαση. 

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Προτίθεται να τροποποιήσει άμεσα το Παράρτημα «Διαβητολογικού Υλικού» του ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025, ώστε να επαναφερθεί η πλήρης, άμεση και άνευ όρων αποζημίωση τουλάχιστον ενός (1) κουτιού ταινιών μέτρησης γλυκόζης μηνιαίως για όλους τους χρήστες CGM, ως μέσο κλινικής επιβεβαίωσης και ασφάλειας; Αν ναι, με ποιο χρονοδιάγραμμα;  
2. Θα εντάξει ρητά στα κριτήρια αποζημίωσης CGM για τους ινσουλινοθεραπευόμενους ασθενείς με ΣΔ τύπου 2, σύμφωνα με το αίτημα της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ; Παρακαλούμε για συγκεκριμένο κανονιστικό κείμενο και χρονοδιάγραμμα έκδοσης.  
3. Θα προβεί σε αναθεώρηση της Ανώτατης Μηνιαίας Δαπάνης και σε επανεξέταση της πάγιας πενταετούς αποζημίωσης για συμβατικές αντλίες ινσουλίνης, ώστε να αντανακλούν τις τρέχουσες τιμές αγοράς και την τεχνολογική πρόοδο; Παρακαλούμε να κατατεθεί εισηγητική μελέτη κόστους–οφέλους.  
4. Ποιο είναι το δημοσιονομικό αποτύπωμα της επαναφοράς αποζημίωσης ταινιών για χρήστες CGM; Επιβεβαιώνει ότι δεν υπερβαίνει τα ~3,5 εκατ. ευρώ ετησίως; Εάν διαφωνεί, να καταθέσει αναλυτικό υπολογισμό (πληθυσμός-στόχος, τιμές, συχνότητα).  
5. Θα θεσπιστεί μεταβατική ρύθμιση (έως την έκδοση νέας απόφασης ΕΟΠΥΥ/Υπουργικής Απόφασης) για να μην επιβαρύνονται οι ασθενείς με ίδιες δαπάνες για ταινίες, δεδομένου ότι η ανάγκη για επιβεβαίωση μετρήσεων είναι κλινικά αδήριτη;  
6. Προβλέπεται θεσμοθετημένη συμμετοχή της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ και εκπροσώπων ασθενών στις αρμόδιες επιτροπές που εισηγούνται αλλαγές στον ΕΚΠΥ/παραρτήματα για διαβητολογικό υλικό; Αν ναι, με ποιο μηχανισμό διαβούλευσης;  

Ο Ερωτών Βουλευτής

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)