“Ως μέλη των κοινοβουλίων έχουμε ιστορικό χρέος, με συμμάχους μας τις κοινωνίες και τους πολίτες, να συμβάλλουμε στο νέο διμέτωπο αγώνα, κατά της ανόδου της ακροδεξιάς και κατά της επιστροφής του πολέμου σε βάρος της διπλωματίας”, παρατήρησε μεταξύ άλλων η Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, Ρένα Δούρου κατά τη συνάντηση αντιπροσωπείας του κόμματος, με επικεφαλής τον πρόεδρο Σ. Φάμελλο, με τον Πρόεδρο της Βουλής του Λουξεμβούργου, Κλωντ Βιζελέρ. “Οφείλουμε να δώσουμε αυτόν διμέτωπο αγώνα, που η έκβασή του θα κρίνει και το μέλλον του ευρωπαϊκού εγχειρήματος με όρους ειρηνικής συνύπαρξης, ισότητας και απόρριψης του ρατσισμού”. “Παραφράζοντας λοιπόν τη γνωστή ρήση του Πουλαντζά, το μέλλον της Ευρώπης ή θα είναι ειρηνικό, κοινωνικό και πράσινο ή δεν θα υπάρχει”.

“Η επίσκεψή σας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, έχει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα γιατί στέλνει σαφές μήνυμα για πολύπλευρες συνεργασίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ θεωρεί την κοινοβουλευτική διπλωματία ως κρίσιμο εργαλείο αν και σήμερα αυτό έχει υποχωρήσει. Επιστρέφουμε σε λογικές πολέμου. Ακούμε ψυχροπολεμικά λογίδρια από πρωθυπουργούς, προέδρους, υπουργούς που μιλούν για φέρετρα καλυμμένα με σημαίες, για θυσίες νέων ανθρώπων και άλλα παρεμφερή που, στην ουσία τους, αποτελούν ήδη ήττα της ευρωπαϊκής ιδέας όπως την αντιλαμβάνονταν και την προωθούσαν, πολιτικοί όπως ο Αλτιέρο Σπινέλι ή ο Ζακ Ντελόρ”.

“Έχουμε επιτρέψει να βαθύνει η κρίση της ευρωπαϊκής ιδέας και να μεγαλώσει η αναξιοπιστία των Ευρωπαίων πολιτών σε σχέση με αυτά που όφειλε να υλοποιήσει η ΕΕ, πότε ξεχνώντας, μετά από την ελληνική προεδρία του 2003, τα Δυτικά Βαλκάνια αν και ήταν προτεραιότητα της ΕΕ και πότε ξεχνώντας τι έγινε με τη Βόρειο Μακεδονία και τη σπουδαία συνθήκη των Πρεσπών που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ”, παρατήρησε η Ρ. Δούρου.

Η ίδια παρατήρησε ότι “ενώ ήδη συζητάμε για τους κλιματικούς πρόσφυγες, παραμένουμε σε λογικές όπως αυτή της Ιταλίας που προσπάθηκσε να κάνει προσφυγικό στρατόπεδο στην Αλβανία, προσκρούοντας ευτυχώς στις δικαστικές αποφάσεις”. “Έχουμε και στο θέμα αυτό, πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, είμαστε Ευρωπαίοι α λα καρτ. Θυμίζω το παράδειγμα των χωρών του Βίζενγκραντ. Όταν η Ελλάδα μαζί με τη δημοσιονομική κρίση, έπρεπε να αντιμετωπίσει και μια άνευ προηγουμένου προσφυγική / μεταναστευτική ροή, τα κράτη του Βίζενγκραντ μας εγκαλούσαν λέγοντας ότι αποτελεί “δικό σας πρόβλημα” – μια στάση που πάει πίσω πχ από την τοποθέτηση της πρώην Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, Αν Μπρασέρ ότι το προσφυγικό μεταναστευτικό δεν είναι βάρος για να το μοιράσουμε αλλά ευθύνη έτσι ώστε η Μεσόγειος να μην είναι, όπως είναι σήμερα, ένα νεκροταφείο”.