Συντάκτης: Κώστας Παππάς

Την αναγκαιότητα άμεσης αλλαγής της αποτυχημένης στεγαστικής πολιτικής της ΝΔ αναδεικνύει ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, καταθέτοντας σχετική Ερώτηση προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας, με τη συνυπογραφή των Τομεαρχών, Πρόνοιας & Κοινωνικής Συνοχής Κατερίνας Νοτοπούλου και Παιδείας Διονύση Καλαματιανού και 10 ακόμη Βουλευτών.

«Η Ελλάδα καταγράφει μια ακόμη αρνητική πρωτιά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε δείκτες που σχετίζονται με τη στέγαση» αναφέρει σε δήλωσή του ο Χάρης Μαμουλάκης, τονίζοντας: «Με δεδομένο ότι το Κράτος οφείλει να μεριμνά για την αντιμετώπιση του μείζονος αυτού προβλήματος, ζητάμε απαντήσεις από την αρμόδια Υπουργό σχετικά με το πώς αιτιολογείται, τεκμηριωμένα με στοιχεία, η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας στους αναφερόμενους δείκτες σχετικά με τη στέγαση, καθώς και πώς αποτιμώνται τα προγράμματα στεγαστικής πολιτικής που εφαρμόστηκαν σε όρους ισότιμης πρόσβασης στη στέγαση και ευημερίας των πολιτών.».

Με την Ερώτηση γίνεται αναφορά στην πρόνοια του Συντάγματος για το δικαίωμα στη στέγαση, σε στοιχεία πρόσφατης έκθεσης της Eurostat αναφορικά με το ζήτημα της πρόσβασης στο κοινωνικό αγαθό της στέγασης και τονίζεται ότι το κυβερνητικό επιτελείο εμμένει σε πολιτικές που επιδεινώνουν τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα.

Όπως επισημαίνεται, η Ελλάδα καταγράφεται ως η χώρα με την υψηλότερη ενεργειακή φτώχεια, το μεγαλύτερο στεγαστικό βάρος και τις περισσότερες ληξιπρόθεσμες οφειλές στην Ε.Ε., αποτυπώνοντας μια βαθιά και πολυδιάστατη στεγαστική κρίση.

Σύμφωνα με την έκθεση, στη χώρα μας το 2024:

• Το 29% των κατοίκων στις πόλεις ζούσαν σε νοικοκυριά όπου η δαπάνη στέγασης απορροφά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, με το αντίστοιχο ποσοστό να φτάνει το 28% στις αγροτικές περιοχές, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. βρίσκεται στο 10% για τις πόλεις και στο 6% για την ύπαιθρο.
• Σε επίπεδο συνολικού εισοδήματος ο Έλληνας δαπανά το 36% του συνολικού εισοδήματός του για τη στέγαση όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. δεν ξεπερνά το 19%.
• Σε σχέση με την ενεργειακή επάρκεια των νοικοκυριών, το 19% των Ελλήνων δήλωσε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό – το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη μαζί με την Βουλγαρία και ενώ σε χώρες του ευρωπαϊκού βορρά, όπως η Φινλανδία, η Σλοβενία και η Πολωνία, το αντίστοιχο ποσοστό υποχωρεί κάτω από το 3%.

Η Eurostat εξετάζει ολιστικά το ζήτημα της στέγασης για αυτό άλλωστε αποτυπώνει και τις οφειλές προς τις τράπεζες και τους φορείς κοινής ωφέλειας που δυστυχώς η Ελλάδα πρωτοστατεί ξανά και που το 2024 το 43% των Ελλήνων ζούσε σε νοικοκυριά με ληξιπρόθεσμες οφειλές σε στεγαστικά δάνεια, ενοίκια και λογαριασμούς παρουσιάζοντας μία αύξηση της τάξεως του 12% από το 2010, με το αντίστοιχο ποσοστό της αμέσως επόμενης σε κατάταξη Βουλγαρίας να ανέρχεται σε 19%.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την κα. Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα: «Απαιτείται άμεση αλλαγή στην αποτυχημένη στεγαστική πολιτική της Ν.Δ.»

Το δικαίωμα στη στέγαση κατατάσσεται στα θεμελιώδη δικαιώματα του ευρωπαίου πολίτη και που, σύμφωνα με την παρ.4 του άρθρου 21 του Ελληνικού Συντάγματος, η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους. Τα στοιχεία για τη χώρα μας αναφορικά με το ζήτημα της πρόσβασης στο κοινωνικό αυτό αγαθό της στέγασης είναι απογοητευτικά. Ωστόσο, το κυβερνητικό επιτελείο εμμένει σε πολιτικές που επιδεινώνουν τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Eurostat με τίτλο «Κόστος Στέγασης στην Ευρώπη»-Έκδοση 2025, η Ελλάδα καταγράφεται ως η χώρα με την υψηλότερη ενεργειακή φτώχεια, το μεγαλύτερο στεγαστικό βάρος και τις περισσότερες ληξιπρόθεσμες οφειλές στην Ε.Ε., αποτυπώνοντας μια βαθιά και πολυδιάστατη στεγαστική κρίση. Μία κρίση που εδράζεται σε βαθιές, δομικές αδυναμίες και που διαμορφώνεται από ένα συνδυασμό αλληλένδετων παραγόντων όπως, ιδίως, το εξαιρετικά υψηλό κόστος στέγασης σε σχέση με το εισόδημα, την πρωτιά στην ενεργειακή φτώχεια, τη σημαντική αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, το γηρασμένο κτιριακό απόθεμα, την υποτονική οικοδομική δραστηριότητα σε σχέση με τις ανάγκες και τις χαμηλές επενδύσεις στη στέγαση, αλλά και την άνοδο των ενοικίων που ενισχύεται από τις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανωτέρω έκθεση, στη χώρα μας το 2024: το 29% των κατοίκων στις πόλεις ζούσαν σε νοικοκυριά όπου η δαπάνη στέγασης απορροφά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, με το αντίστοιχο ποσοστό να φτάνει το 28% στις αγροτικές περιοχές, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. βρίσκεται στο 10% για τις πόλεις και στο 6% για την ύπαιθρο. Σε επίπεδο συνολικού εισοδήματος ο Έλληνας δαπανά το 36% του συνολικού εισοδήματός του για τη στέγαση όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. δεν ξεπερνά το 19%.

Περαιτέρω, και σε σχέση με την ενεργειακή επάρκεια των νοικοκυριών: το 2024 το 19% των Ελλήνων δήλωσε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό – το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη μαζί με την Βουλγαρία και ενώ σε χώρες του ευρωπαϊκού βορρά, όπως η Φινλανδία, η Σλοβενία και η Πολωνία, το αντίστοιχο ποσοστό υποχωρεί κάτω από το 3%. Πρόκειται για εύρημα που σαφώς συνδέεται άμεσα τόσο με την ενεργειακή κρίση, τις πληθωριστικές πιέσεις, όσο και με το παλαιωμένο κτιριακό απόθεμα πλήττοντας δυσανάλογα τις χαμηλότερες εισοδηματικές κατηγορίες.

Η Eurostat εξετάζει ολιστικά το ζήτημα της στέγασης για αυτό άλλωστε αποτυπώνει και τις οφειλές προς τις τράπεζες και τους φορείς κοινής ωφέλειας που δυστυχώς η Ελλάδα πρωτοστατεί ξανά και που το 2024 το 43% των Ελλήνων ζούσε σε νοικοκυριά με ληξιπρόθεσμες οφειλές σε στεγαστικά δάνεια, ενοίκια και λογαριασμούς παρουσιάζοντας μία αύξηση της τάξεως του 12% από το 2010, με το αντίστοιχο ποσοστό της αμέσως επόμενης σε κατάταξη Βουλγαρίας να ανέρχεται σε 19%.

Με δεδομένο ότι σύμφωνα με τα ανωτέρω η Ελλάδα καταγράφει αρνητική πρωτιά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε δείκτες που σχετίζονται με τη στέγαση και σε συνδυασμό με το ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει το κράτος για την αντιμετώπιση του μείζονος αυτού προβλήματος Ερωτάται η αρμόδια κα. Υπουργός:

1. Πως αιτιολογείται, τεκμηριωμένα με στοιχεία, η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας στους αναφερόμενους δείκτες σχετικά με τη στέγαση;
2. Πως αποτιμώνται τα προγράμματα στεγαστικής πολιτικής που εφαρμόστηκαν σε όρους  ισότιμης πρόσβασης στη στέγαση και ευημερίας των πολιτών;

Οι ΕρωτώντεςΒουλευτές

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Νοτοπούλου Κατερίνα

Καλαματιανός Διονύσιος – Χαράλαμπος

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Δούρου Ειρήνη

Κασιμάτη Νίνα

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γεώργιος