ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

05/10/2018

Χρ. Μαντάς: Αυτή η νέα περίοδος δίνει πραγματική και απτή προοπτική στην κοινωνική πλειοψηφία

Χρ. Μαντάς: Αυτή η νέα περίοδος δίνει πραγματική και απτή προοπτική στην κοινωνική πλειοψηφία



Ομιλία του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ στη μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Ι) Κεντρικά Αποθετήρια Τίτλων, ΙΙ) Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/2258 και άλλες διατάξεις και ΙΙΙ) Λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών».

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: Θα προσπαθήσω να σχολιάσω μερικά πράγματα που ακούστηκαν γενικότερα και με αφορμή το νομοσχέδιο και την ενσωμάτωση της οδηγίας που συζητάμε σήμερα.
Να πω ότι δεν υπάρχει αμφιβολία -ακούστηκε σχεδόν από τις περισσότερες πλευρές του δημοκρατικού τόξου- ότι έχουμε εδώ θετικές διατάξεις. Και οι λοιπές διατάξεις, αλλά και οι τροπολογίες νομίζω ότι είναι σε θετική κατεύθυνση και θα φανεί αυτό και στις ψηφοφορίες. Απ’ ό,τι κατάλαβα, οι περισσότερες θα ψηφιστούν από το μεγαλύτερο τμήμα της Βουλής. Λύνουν προβλήματα, δηλαδή. Λύνουν συγκεκριμένα προβλήματα.
Θέλω να κάνω μία μικρή αναφορά σε αυτό που έθεσε ο κ. Δένδιας, για να εξηγήσω σε σχέση με την τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας.
Κύριε Δένδια, θα ήθελα να σας πω ότι…
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΣΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: Να σπάσει θέλουμε.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: Περιμένετε να εξηγήσω.
Όπως θυμάστε, ο νόμος που τροποποιούσε –αν θυμάμαι καλά- τον ν.1920/1991, ο ν.4511/2018 που μιλούσε για τα δικαιοδοτικά δικαιώματα των μουφτήδων της Θράκης εντός της ελληνικής έννομης τάξης, έτυχε μιας ευρείας υποστήριξης.
Αυτό το οποίο συμβαίνει τώρα, για να είμαστε σαφείς –το λέει και στην αιτιολογική έκθεση, αυτό θα προσπαθήσω να επαναλάβω και να εξηγήσω- είναι ότι πράγματι προβλεπόταν ένα προεδρικό διάταγμα. Πράγματι αυτό έχει καθυστερήσει. Αυτή τη στιγμή έχει υποβληθεί στο ΣτΕ για γνωμοδότηση. Αυτό το οποίο απλά κάνει η τροπολογία είναι να ξεκινήσει την εφαρμογή του νόμου από τώρα. Η ουσία είναι ότι υπάρχουν αιτήματα από τη μουσουλμανική κοινότητα, επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η έκδοση του προεδρικού διατάγματος έως την έναρξη του τρέχοντος δικαστικού έτους, να μπορούν να προσφύγουν στα ελληνικά δικαστήρια. Περί αυτού πρόκειται.
Και νομίζω ότι είναι μία τροπολογία η οποία δεν αλλάζει τον νόμο –που επαναλαμβάνω ότι έτυχε μιας ευρείας υποστήριξης- αλλά επιταχύνει την εφαρμογή του. Σας είπα σε ποιο στάδιο βρίσκεται το προεδρικό διάταγμα. Νομίζω ότι από τη στιγμή που συμφωνείτε με την ουσία του νόμου, πρέπει να προχωρήσουμε. Γι’ αυτό έκανα και αυτή την περαιτέρω εξήγηση, όσο μπορούσα, βεβαίως και μέσα από την αιτιολογική έκθεση.
Προσυπογράφω προφανώς και την αναφορά του κ. Δένδια στο ναζιστικό μόρφωμα, που έχει το θράσος να μιλάει με αυτόν τον τρόπο για τα εθνικά ζητήματα.
Θα ήθελα, όμως, να πω ειδικότερα στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι η μέριμνα του να μην αναζωπυρωθούν εθνικιστικά στερεότυπα και ακροδεξιές προσεγγίσεις σε ένα τόσο μεγάλο ζήτημα πρέπει να προσεχθεί.
Και φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε για τι μιλάω, διότι και στη Νέα Δημοκρατία τουλάχιστον εγώ -προφανώς όχι από την πλειοψηφία των στελεχών της, αλλά από πολύ προβεβλημένα στελέχη που έχουν κρίσιμους ρόλους στον χώρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης- καταλαβαίνω ότι υπάρχει μία πίεση να πάμε σε αυτή την κατεύθυνση εθνικιστικών αναδιπλώσεων, μη λύσης και διαιώνισης του προβλήματος με τη γείτονα χώρα, που δεν βρίσκει ευήκοα ώτα ούτε στο ίδιο το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, στο οποίο ανήκετε.
Και μιλήσατε λίγο πριν για τα δύο μεγάλα επιτεύγματα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά σε αυτό το κρίσιμο σημείο, σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, νομίζω ότι πρέπει με έναν συνετό και συνεπή τρόπο να δούμε πώς θα ανοίξει ο δρόμος για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Και σας καλώ να συμβάλλετε σε αυτό.
Τώρα πάω παρακάτω. Έγινε μια ορισμένη συζήτηση για τον προϋπολογισμό και την οικονομική πολιτική γενικά. Δεν θα πω τίποτα για τα θέματα του Χρηματιστηρίου και των τραπεζών. Νομίζω ότι ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος έδωσε μία σαφή απάντηση. Πιστεύω και ελπίζω και στις δευτερολογίες οι εισηγητές να είναι μετρημένοι, όπως πρέπει να είμαστε μετρημένοι σε αυτό το θέμα που είναι κρίσιμο και ευαίσθητο και το καταλαβαίνουμε όλοι. Νομίζω ότι ήταν πλήρης και επαρκής η απάντηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Θα ήθελα, όμως, να πω μερικά συμπεράσματα που βγάζω εγώ από τις ομιλίες των άλλων πολιτικών δυνάμεων σε σχέση και με την ουσία της οικονομικής πολιτικής και με το πώς εξελίσσονται τα πράγματα.
Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο. Δεν μπορεί να χωνέψει ότι έχουμε βγει από τη σκληρή επιτροπεία των μνημονίων. Η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε μεταμνημονιακά σε ενισχυμένη εποπτεία, με ό,τι σημαίνει αυτό. Το παράδειγμα της προσέγγισής μας στο θέμα των συντάξεων είναι απολύτως προς αυτήν την κατεύθυνση και δεν είναι καθόλου παράδοξο, αλλά και άλλα πολλά παραδείγματα, όπως η εφαρμογή της επεκτασιμότητας στις συλλογικές συμβάσεις, η οποία ήδη έδωσε ήδη σε χιλιάδες εργαζόμενους που δεν καλύπτονταν από τις κλαδικές συμβάσεις τη δυνατότητα αύξησης σημαντικής του μισθού τους.
Κλείνω αυτήν την παρένθεση και συνεχίζω.
Ακριβώς αυτό το οποίο κάνει η Κυβέρνηση και το αποτυπώνει και ο προϋπολογισμός –σας εξηγήσαμε πώς ακριβώς λειτουργεί ο προϋπολογισμός και νομίζω ότι πρέπει να συζητάμε σε μία κοινή βάση να το ξεκαθαρίσουμε αυτό- και δείχνει αυτήν την κατεύθυνση, ότι τώρα πια μετά τα μνημόνια, μετά την έξοδο από το πρόγραμμα -όχι χωρίς δυσκολίες και προβλήματα ποτέ δεν είπαμε ότι ως διά μαγείας έχουν αλλάξει όλα- μπορούμε να κάνουμε πολύ συγκεκριμένα βήματα, απτά βήματα βελτίωσης της θέσης του που θα τα δει στην καθημερινότητά του ο ελληνικός λαός. Έχουμε κάνει ήδη πολλά, αλλά τώρα πια μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα και αυτά είναι πολύ συγκεκριμένα, αποτυπωμένα στο σχέδιο του προϋπολογισμού. Θα έχουμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε.
Το στρατηγικό αδιέξοδο της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε στον εαυτό της ούτε στον ελληνικό λαό ούτε στην Ευρώπη πώς κρατάει μία τέτοια στάση απέναντι σε μια πολιτική, η οποία έβγαλε τη χώρα από τα προγράμματα και το μείγμα της οποίας, έτσι όπως αποτυπώνεται και στον προϋπολογισμό, δίνει νέες δυνατότητες.
Το ΚΙΝΑΛ κατά τη γνώμη μου βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση. Δεν ξέρει με ποιον να πάει και ποιον να αφήσει. Δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται. Και το λέω αυτό διότι ξαφνικά υψώνονται οι τόνοι και υιοθετούνται θέσεις, όπως στην πρωτολογία του εισηγητή του ΚΙΝΑΛ, ειδικά με το τραπεζικό σύστημα -άλλες πολιτικές δυνάμεις τις απέφυγαν-, οι οποίες τουλάχιστον εμένα με ξενίζουν με τους τόνους που αναπτύσσονται και εν πάση περιπτώσει δεν νομίζω ότι αν κάτσει και το δει κανείς πολύ προσεκτικά τα συγκεκριμένα θέματα που τέθηκαν και από τον εισηγητή του ΚΙΝΑΛ και από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο σε έναν βαθμό είναι προφάσεις εν αμαρτίαις για να το πω έτσι πολύ απλά.
Μια πολιτική δύναμη που, όπως και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, το παλιό δικομματικό σύστημα, που οδήγησε τη χώρα σε μείωση κατά ένα τέταρτο του εθνικού της εισοδήματος, σε εκτόξευση της ανεργίας στο 27%, στο να καταστρέψει εν καιρώ ειρήνης την κοινωνία ολόκληρη, θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να κρατάει λίγο πιο χαμηλούς τόνους σχέση με αυτό που συμβαίνει σήμερα. Να κάνει σκληρή κριτική, αλλά επί των πραγματικών δεδομένων. Αυτή είναι μία απαίτηση που προσωπικά εκφράζω για να μπορούμε να κάνουμε έναν γόνιμο διάλογο με επιχειρήματα.
Επίσης, νομίζω ότι από την πλευρά του ΚΚΕ ακούστηκε μια κριτική που θα την χαρακτήριζα κριτική του Μεσοπολέμου. Θα μου πείτε: Δεν είμαστε σε συνθήκες που μοιάζουν με τον Μεσοπόλεμο;
Θα μπορούσε κανείς να το συζητήσει και πώς ακριβώς διαρθρώνονται τα διάφορα δεδομένα στη διεθνή και ευρωπαϊκή σκηνή που έχουν ομοιότητες κ.λπ. Όμως η κριτική του στην οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης και ιδιαίτερα στο θέμα του προϋπολογισμού, νομίζω ότι είναι μία κριτική μεσοπολέμου, ταυτίζοντας μία δύναμη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, σχεδόν με ό,τι πιο αντιδραστικό υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μη βλέποντας αυτό που νομίζω ότι βλέπει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ότι η αυτή η Κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνει ό,τι μπορεί μέσα στις δεδομένες συνθήκες και σε μία αντιξοότητα που νομίζω ότι όλοι την καταλαβαίνουμε, των ευρωπαϊκών και διεθνών συσχετισμών, έτσι ώστε να ανοίξει καινούργιους δρόμους για τη χώρα.
Η ουσία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι –και νομίζω ότι αυτός είναι ο πυρήνας όλης αυτής θα έλεγα της κριτικής, που κάποιες στιγμές ακούγεται σαν ανερμάτιστη κριτική- ότι εν τοις πράγμασι βρισκόμαστε σε μία νέα περίοδο, επαναλαμβάνω όχι χωρίς δυσκολίες, όχι χωρίς προβλήματα, αλλά αυτή η νέα περίοδος δίνει πραγματική και απτή προοπτική στην κοινωνική πλειοψηφία.
Ευχαριστώ πολύ. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: Για τα οικονομικά θέματα και για το τι συνέβη το 2015 μετά τον εκτροχιασμό του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας που ποτέ δεν μπόρεσε να φτάσει σε αυτή την περιβόητη ημερομηνία, δεν θα πω πολλά πράγματα, γιατί τα έχουμε πει πολλές φορές και φαντάζομαι ότι ίσως και ο κ. Χουλιαράκης μπορεί να τοποθετηθεί σε αυτό.
Όμως, επειδή υπήρξε μία γενικότερη αναφορά, από ψυχής θα έλεγα, από τον κ. Δένδια για την ταυτότητα του Κόμματός μας και την ανησυχία του για το πόσο αριστεροί είμαστε και το πόσο ριζοσπάστες αριστεροί είμαστε θα ήθελα να πω δύο κουβέντες και να εξηγήσω μερικά πράγματα, επειδή πιθανά την Ολομέλειά μας την παρακολουθεί και ο ελληνικός λαός ή κάποιοι άνθρωποι, εν πάση περιπτώσει.
Και ειδική αναφορά έγινε σε σχέση με τη συνεργασία μας με το Κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων και οι απορίες του κ. Δένδια και ο τρόπος που τοποθέτησε τα διάφορα πράγματα είναι για να πει ότι είμαστε, εν πάση περιπτώσει, ένα κόμμα, μία πολιτική δύναμη παντός καιρού που πάμε με όλα, τα βρίσκουμε με όλους και σε κάθε περίπτωση όλο αυτό το κάνουμε για να συνεχίσουμε να διατηρούμε την κυβερνητική εξουσία. Για την άλλη εξουσία ας μην μιλήσουμε, είναι μια άλλη συζήτηση.
Θέλω να πω, λοιπόν, απαντώντας σε αυτά, ότι ο κ. Δένδιας, ο οποίος νομίζω ότι έχει μία μετριοπαθή προσέγγιση στα πράγματα, δεν μπορεί να αντιληφθεί ορισμένα όρια και οριοθετήσεις οι οποίες υπάρχουν ή και ορισμένες τοποθετήσεις που υπάρχουν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί μάλλον δεν υπήρξε ποτέ στην πορεία της ζωής του, δεν πέρασε από τον χώρο της Αριστεράς, εκτός αν κάνω λάθος, …
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ποτέ δεν είναι αργά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: …και δεν καταλαβαίνει μερικά πράγματα, τα οποία για κάποιους, που εν πάση περιπτώσει ίσως έχουν περάσει από τον χώρο της Αριστεράς μπορεί να είναι πιο κοινός τόπος. Και θα πω δύο, τρία πιο συγκεκριμένα πράγματα:
Πρώτον, το να κάνεις συνεργασία με ένα κόμμα με το οποίο έχεις σημαντικότατες διαφορές σε ιδεολογικά ζητήματα και σε πολλές προσεγγίσεις της κοινωνικής ζωής, αλλά με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα για την έξοδο από τα μνημόνια και αυτήν την οικονομική πολιτική, η οποία εφαρμόσθηκε τα προηγούμενα χρόνια και για την πάταξη των εστιών της διαφθοράς, της διαπλοκής κ.λπ., νομίζω ότι δεν είναι ούτε πρωτοφανές σε ευρωπαϊκό επίπεδο –δεν μιλάω μόνο για τη χώρα μας, αλλά και εδώ υπάρχουν ανάλογα ιστορικά δεδομένα, που φαντάζομαι ότι μπορεί να τα ανασύρει από τη μνήμη του ο κ. Δένδιας-, αλλά πολύ περισσότερο είναι απολύτως σαφές ότι από την πρώτη στιγμή εμείς από τη δική μας πλευρά, αλλά και το Κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, με το οποίο έχουμε μία ειλικρινή συνεργασία, δεν τα κρύψαμε αυτά τα πράγματα, τα είπαμε με σαφήνεια. Και μάλιστα αυτά, στην πορεία της διαδρομής εκδηλώνονται σε κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις νομοσχεδίων, διατάξεων κ.λπ.
Όμως, αυτό το οποίο έχει στοχοποιήσει στην ουσία η Νέα Δημοκρατία δεν είναι τάχα να μας κάνει πιο προοδευτικούς, πιο αριστερούς, πιο συνετούς κ.λπ., αυτό που έχει βάλει στο στόχαστρο είναι να σπάσει αυτή την κυβερνητική συνεργασία για να πάνε στις πολυπόθητες εκλογές. Θα πάμε κύριε Δένδια, μην βιάζεστε, το Φθινόπωρο του 2019. Λίγοι μήνες έμειναν.
Μην βιάζεστε, διότι όσο βιάζεστε, τόσο περισσότερα λάθη κάνετε και έτσι δεν καταλαβαίνετε ούτε τη στάση μας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ούτε τη στάση μας απέναντι στη Ρωσία -όπως δεν την καταλαβαίνουν κι άλλοι-, ούτε τη στάση μας απέναντι στην Κίνα και δεν καταλαβαίνετε τι πάει να πει μια άσκηση πολιτικής η οποία είναι πολυεπίπεδη, έχει στοχεύσεις και λύνει προβλήματα, όπως το πρόβλημα με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που νομίζω ότι πρέπει όλες οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου να συμβάλουν για να βάλουμε ένα τέλος σε αυτήν την περιπέτεια.
Νομίζω ότι η προσπάθεια να εμφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ σαν ένα κόμμα παντός καιρού ή σε σύγχυση ή δεν ξέρω και τι άλλο, μάλλον είναι στην πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Δεν μας αφορά –και μπορούμε να κάνουμε μια πολύ-πολύ συγκεκριμένη συζήτηση και στον δημόσιο διάλογο για να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει στο κάθε ένα επιμέρους ζήτημα- και την επιστρέφουμε, θα έλεγα, διότι αυτό το κύριο πράγμα το οποίο, δυστυχώς για τον κ. Δένδια, έχει να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό του -όχι σε συνεργασία με ένα άλλο κόμμα- είναι οι εθνικιστικές και ακροδεξιές απόψεις που, δυστυχώς, έχουν πάρει το πάνω χέρι.