ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

06/04/2017

Αλ. Τσίπρας στο #1osynedrio της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερά σημαίνει να μάθουμε να νικάμε το φόβο με τη συλλογικότητα

Αλ. Τσίπρας στο #1osynedrio της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερά σημαίνει να μάθουμε να νικάμε το φόβο με τη συλλογικότητα



 

 

Συντρόφισσες και Σύντροφοι

Είναι μεγάλη η χαρά μου που βρίσκομαι εδώ στο 1ο Συνέδριο της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι 1ο Συνέδριο νεολαιίστικης οργάνωσης αυτού του χώρου. Και βρίσκομαι εδώ σήμερα, που η Αριστερά δίνει μια σοβαρή πολιτική μάχη σε συνθήκες δύσκολες και περίπλοκες. Είναι μια μάχη ενάντια στης δυνάμεις που προσπαθούν να επιβάλλουν στην χώρα συνθήκες κοινωνικής ισοπέδωσης. Είναι μια μάχη ενάντια στο πολιτικό κατεστημένο, που αγωνίζεται με λύσσα να διατηρήσει τα κεκτημένα του. Και που δεν πρόκειται να αποδεχτεί την ήττα του, τι και αν αυτή επήλθε σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις και δημοψηφίσματα το 2015. Είναι μια μάχη για να κρατηθεί η χώρα και η κοινωνία όρθια. Να σταθεροποιηθεί η οικονομία και να μπορέσει ξανά αυτός ο τόπος να δουλέψει και να ευημερήσει σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Και, ακόμα, είναι μια μάχη απέναντι στον εαυτό μας. Και τις δικές μας αδυναμίες.

Θέλω λοιπόν να σας πω από την αρχή, ότι η συμβολή της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στις συνθήκες αυτές, είναι εξαιρετικά χρήσιμη. Και το πεδίο που ανοίγεται μπροστά σας, και το οποίο καλείται να ανιχνεύσει το Συνέδριό σας, γεμάτο προκλήσεις.

Θέλω λοιπόν να πω εξ αρχής ότι η Αριστερά δεν ενδιαφέρεται να έχει μια κυβερνητική νεολαία. Που θα στήνει μαγαζάκια, όπως έκαναν οι προηγούμενοι, ρουσφετιού και πελατειακής εξυπηρέτησης στα πανεπιστήμια. Ούτε ενδιαφέρεται για μια νεολαία, εγκλωβισμένη στην αυτάρεσκη αριστερή της εσωστρέφεια. Που θα βαφτίζει κινηματική δράση τον σεχταρισμό και θα ασκεί κριτική παραμένοντας σε απόσταση ασφαλείας από την πραγματικότητα. Αυτό που συμβαδίζει με τα κριτήρια και τις απαιτήσεις της Αριστεράς της εποχής και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, ενός κόμματος πρωτοπόρου, ριζοσπαστικού, που ανιχνεύει δρόμους και παλεύει να ανοίξει δρόμους όταν όλοι οι δρόμοι φαίνεται να ‘ναι κλειστεί, είναι μια νεολαία με ζωντανή πολιτική και κοινωνική δράση.

Παρούσα στα μεγάλα και μικρά μέτωπα της εποχής. Ανοιχτή στην γνώση και την κριτική σκέψη. Μια νεολαία που θα διεκδικεί την ηγεμονία στον χώρο της με καθαρά πολιτικούς όρους. Μια νεολαία με αρχές, με αυτοπεποίθηση και αυτοσεβασμό.

Η συγκρότηση μιας τέτοιας φυσιογνωμίας είναι στο δικό σας χέρι. Η δική σας δουλειά και η δική σας δράση είναι που θα σας δώσει την δυνατότητα να ακούγεται η φωνή, οι απόψεις, ακόμα και η κριτική σας.

Και θέλω εδώ να σας πω ότι η δική μας Αριστερά δεν φοβήθηκε ποτέ τον ανοιχτό διάλογο και την κριτική. Ο αντίπαλος για την Αριστερά είναι άλλος. Είναι τα φαινόμενα αλλοτρίωσης, ο καριερισμός και ο παραγοντισμός, η κυνική αποξένωση από την ιδεολογία και την πολιτική μας. Και απέναντι σε τέτοια φαινόμενα πρέπει να είμαστε και να είστε εξαιρετικά αυστηροί.

Στις μάχες που δίνουμε, λοιπόν, υπάρχει ξεχωριστός ρόλος και θέση για την νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ. Ρόλος που θα αναδειχτεί μέσα από την συνεχή δράση και πρωτοβουλία. Το στοίχημα για όλους μας, είναι να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη και την αμφίδρομη επαφή με τη νέα γενιά. Να στερεώσουμε και να διευρύνουμε τις κοινωνικές μας συμμαχίες. Και αυτό θα το κάνουμε, φέρνοντας, ακόμα και στις σημερινές δύσκολες συνθήκες, την δική μας πολιτική στο προσκήνιο. Και δίνοντας ξανά προοπτική και ελπίδα σε μια ολόκληρη κοινωνία, ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους, που έχουν πληγεί ολόπλευρα από εφτά χρόνια λιτότητας.   

Αυτό που μέσα στον 20ο αιώνα χαρακτήριζε κάθε νέα γενιά ήταν η πεποίθησή της πως θα χτίσει έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν στον οποίο έζησε. Και σε συλλογικό και σε ατομικό επίπεδο. Αυτές οι γενιές, όμως, ένιωθαν πως πατούσαν γερά πάνω στον κόσμο στον οποίο ζούσαν. Εξαίρεση ήταν, ασφαλώς, οι περίοδοι των δύο παγκοσμίων πολέμων. Όμως, στα χρόνια της κρίσης για πρώτη φορά, σε συνθήκες ειρήνης, οι νέοι άνθρωποι δεν νιώθουν καμιά σιγουριά. Νιώθουν πως πατάνε σε ένα παρόν σαθρό, όπου οι όροι της ζωής τους μπορεί να αλλάξουν προς το χειρότερο από τη μια στιγμή στην άλλη. Δηλαδή, τελικά, νιώθουν πως δεν μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους. Πως το μέλλον δε τους ανήκει.

Αυτήν την πραγματικότητα προσπαθούμε δυο χρόνια τώρα, να αλλάξουμε. Να την διαγράψουμε. Για αυτό και ανοίγουμε με σταθερά βήματα τον δρόμο για να βελτιώσουμε την καθημερινότητα των νέων ανθρώπων. Έχοντας ένα συγκροτημένο σχέδιο και πολιτική για την νέα γενιά. Για τους νέους σήμερα γύρω μας, όχι μόνο στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, αλλά και αυτούς που με ένα και δυο πτυχία και μεταπτυχιακά ψάχνουν να βρουν δουλειά, ματαίως, αδίκως… Των παιδιών που φτάνουν τα 30 και όταν ξυπνάνε το πρωί βρίσκονται μέσα στο παιδικό τους δωμάτιο. Που δεν μπορούν να χαρούν τις ερωτικές τους σχέσεις. Που δεν μπορούν να νιώσουν αυτόνομοι. Και αυτήν την κατάσταση είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε με σχέδιο και με ουσιαστικές παρεμβάσεις. Το επόμενο διάστημα, έχουμε σχεδιάσει και βάζουμε μπροστά ένα μεγάλο πρόγραμμα για την αξιοποίηση κτηρίων ιδιοκτησίας του δημοσίου, για να στεγαστούν σε αυτά νέοι άνθρωποι. Και ετοιμάζουμε σχέδια για την οικιστική αναβάθμιση υποβαθμισμένων περιοχών της πόλης, ώστε να δώσουμε κίνητρα να κατοικήσουν σε αυτά οι νέοι και να τους ξαναδώσουν ζωή. Και για αυτό, επίσης, σε λίγο καιρό παρουσιάζουμε ένα μεγάλο πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου για νέους, με κοινωνικά και εισοδηματικά κριτήρια. Για να αποκτήσουν την αυτονομία τους, να έχουν το δικαίωμα να σχεδιάσουν αυτόνομα τη ζωή τους.

Για να μπορούν να  κάνουν οι νέοι άνθρωποι το επόμενο βήμα στη ζωή τους. Να ζήσουν μαζί με τους ανθρώπους που αγαπούν και να μπορούν κάνουν – εφόσον το επιθυμούν - οικογένεια. Και για αυτό, σε λίγο καιρό σε αυτή τη χώρα θα επιδοτείται, επιτέλους, όχι μόνο το τρίτο αλλά και το πρώτο και το δεύτερο παιδί. Με ένα ποσό που θα ενισχύει πραγματικά τις οικογένειές τους και δεν θα είναι αναιμικό και υπό πολλές προϋποθέσεις, όπως σήμερα.

Για τον ίδιο λόγο, διασφαλίζουμε την πρόσβαση στους παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά από 3 ετών. Κανένα νέο ζευγάρι δε θα χρειάζεται να πληρώνει παιδικούς σταθμούς για τα παιδιά του. Και αυτό είναι ένα ουσιαστικό βοήθημα για κάθε νέο ζευγάρι που επιθυμεί να κάνει οικογένεια. Όπως ουσιαστικό βοήθημα, κι ας το χλευάζουν όσοι φρόντισαν να αφήσουν πίσω τους ένα διαλυμένο και ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος, η δυνατότητα των παιδιών του δημοτικού να έχουν ολοήμερο πρόγραμμα και να τρώνε μέσα στο σχολείο. Και από την επόμενη σχολική χρονιά τα σχολικά γεύματα στα δημοτικά επεκτείνονται και θα καλύπτουν πλέον πολύ περισσότερα παιδιά, με στόχο να φτάσουν σχεδόν το μισό μαθητικό πληθυσμό.

Μιας και μιλάμε όμως για το δικαίωμα των νέων να ζήσουν στο δικό τους σπίτι και να κάνουν οικογένεια, μακριά από το παιδικό δωμάτιο, να μη ξεχάσουμε και το δικαίωμα να ζήσει ο κάθε νέος και η κάθε νέα με τον άνθρωπο που αγαπά. Με ίσα δικαιώματα, ανεξάρτητα από το σεξουαλικό προσανατολισμό του καθενός ή της καθεμιάς. Και αυτό είναι μια δική μας κατάκτηση και είμαστε περήφανοι γι αυτό. Γιατί ήμασταν εμείς που έστω και αργά αποκαταστήσαμε μια θεσμική ανισότητα, θεσμοθετώντας το Σύμφωνο Συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια, με αντίστοιχα δικαιώματα με τα ετερόφυλα ζευγάρια.

Ξέρουμε, όμως, συντρόφισσες και σύντροφοι, πως αυτό που πρώτα από όλα δεν αφήνει τους νέους ανθρώπους να σχεδιάσουν το μέλλον τους είναι η ανεργία. Είναι ο φόβος της μετανάστευσης, είναι η αβεβαιότητα. Παραλάβαμε το Γενάρη του 2017 μία τεράστια ανεργία στο 27%, που αν κανείς υπολογίσει το ποσοστό που αφορά του νέους πραγματικά τον πιάνει κατάθλιψη. Πάνω από το 50%. Τον Μάρτιο σημειώθηκε θετικό ρεκόρ 16ετίας στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αυτό δεν είναι άσχετο με την συνολική πορεία. Η ανεργία βαίνει κλιμακωτά μειούμενη, έχει μειωθεί κατά τέσσερεις μονάδες, και το ισοζύγιο προσλήψεων – αποχωρήσεων, για τον Μάρτιο, είναι θετικό κατά 38.517 θέσεις εργασίας.

Δεν πανηγυρίζουμε όμως γι αυτό. Δίνουμε, όμως, μια σκληρή μάχη μέρα με τη μέρα απέναντι στην πιο οδυνηρή εκ των συνεπειών που άφησαν στην χώρα μας τα μνημόνια της λιτότητας. Και θέλω να θυμηθώ και κάτι που λέω συχνά στις παρουσίες μου στο εξωτερικό όταν θέλω να συγκρίνω τη ζημιά που έγινε σ’ αυτή τη χώρα: Πριν από την κρίση, πριν από το 2009, η χώρα μας είχε ανεργία περίπου στο 7,6% και η Γερμανία αντίστοιχα στο 7,2%. Σήμερα είμαστε στο 23%, πριν δυο χρόνια στο 27% και η Γερμανία στο 4,2%. Τα χρόνια της κρίσης δεν επηρέασαν το ίδιο όλες τις χώρες στην Ευρώπη, διότι οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν δεν είχαν το ίδιο πρόσημο. Αυτό συνέβηκε  στη χώρα μας ήταν πρωτοφανές. Ήταν η βαθειά επιθυμία όλων όσων  -όχι αυτών στο εξωτερικό αλλά στο εσωτερικό κυρίως- είχαν αγιοποιήσει, ως μοντέλο κυρίως, τον ακραίο φιλελευθερισμό. Διότι όλες αυτές οι μέθοδοι και οι σκέψεις -σκέψεις παλιότερα και σήμερα νόμοι εφαρμοσμένοι- οδήγησαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα. Και κυρίως οδήγησαν στη δημιουργία μιας αγοράς εργασίας πλήρως ελαστικής που προσφέρει περισσότερο θέσεις μερικής απασχόλησης παρά θέσεις πλήρους απασχόλησης. Το τελευταίο διάστημα δίνοντας αυτή τη μάχη, παράλληλα, καταφέρνουμε να έχουμε μια ροπή αντιστροφής. Και έτσι καταγράφεται μια αύξηση του ποσοστού των προσλήψεων με πλήρη απασχόληση. Αλλά δεν μας αρκούν οι στατιστικές. Το κρίσιμο είναι να βελτιώσουμε τους όρους και το περιεχόμενο της εργασίας. Να είναι πλήρης, με δικαιώματα και για όλους.

Κληρονομήσαμε μια κατάσταση διαλυμένων εργασιακών σχέσεων από τις κυβερνήσεις της λιτότητας και των Μνημονίων. Τα ξέρετε καλύτερα από τον καθένα, γιατί σας τα μαθαίνει η ίδια σας η ζωή. Και η ζωή των φίλων σας, των ανθρώπων σας. Ξέρετε πολύ καλά την μεγάλη μάχη που δίνουμε για να ξαναφέρουμε την κανονικότητα στη χώρα μας. Για να αποκαταστήσουμε τα εργασιακά δικαιώματα. Και πως αυτή τη μάχη δεν την δίνουμε μόνο απέναντι στους έξω. Την δίνουμε πρωτίστως απέναντι στους μέσα. Απέναντι σε αυτούς που καλόμαθαν στο να εκμεταλλεύονται αυτοί και οι φίλοι τους τον δικό σας ιδρώτα. Που νομίζουν πως εσείς ζείτε μόνο για να δουλεύετε και να παράγετε πλούτο για αυτούς. Αυτούς που μας λένε πως το να θέλουμε να δουλεύουν οι άνθρωποι με τα δικαιώματα που απολάμβαναν εδώ και έναν αιώνα είναι «αριστερή ιδεοληψία». Τους απαντάτε εσείς, σήμερα εδώ, τους απαντάει όλη η νέα γενιά πως ιδεοληψία είναι να νομίζεις πως μπορείς να καταστρέφεις τις ζωές των νέων ανθρώπων και μετά να τους κουνάς το δάχτυλο απαιτώντας να υποταχθούν. Ιδεοληψία είναι επειδή είσαι πορφυρογέννητος, επειδή δεν χρειάστηκε ποτέ και για τίποτα να παλέψεις στη ζωή σου, επειδή θεωρείς πως η εξουσία σου ανήκει με κληρονομικό δικαίωμα, να βλέπεις όλους τους άλλους σαν ασήμαντους και τα δικαιώματά τους σαν περιττό βάρος. Δεν περιμένουμε όμως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης για να βελτιώσουμε τους όρους εργασίας στη χώρα μας. Έχουμε ετοιμάσει ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης της αδήλωτης εργασίας.

Για να κλείσουμε αυτήν την μεγάλη πληγή για τα δικαιώματα των εργαζόμενων και ειδικά των νέων που πέφτουν θύματα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Για πρώτη φορά γίνεται το αυτονόητο. Εκμεταλλευόμαστε τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας και κάνουμε μια διασύνδεση των λειτουργικών συστημάτων του ΣΕΠΕ, του ΣΔΟΕ, του ΙΚΑ, του ΟΑΕΔ και της ΕΡΓΑΝΗ. Με αυτόν τον τρόπο θα κυκλώνουμε τους παραβάτες και θα τους εντοπίζουμε πιο εύκολα. Και όταν τους εντοπίζουμε θα μπαίνουν σε ένα Μαύρο Μητρώο που θα τους αποκλείει από προγράμματα του ΟΑΕΔ και από χρηματοδότηση από τα ΕΣΠΑ. Όσοι παραβιάζουν τα δικαιώματα των εργαζόμενων θα το πληρώνουν πολλαπλά. Το ΣΕΠΕ θα κάνει ελέγχους για να εντοπίζει περιπτώσεις ψευδούς αυτοαπασχόλησης που πίσω της κρύβει υπαλληλική σχέση. Και τέλος, είναι έτοιμο το θεσμικό πλαίσιο για να κάνει το ΣΕΠΕ ελέγχους στον αγροτικό χώρο. Τα φραουλοχώραφα του αίματος δεν θα μένουν ατιμώρητα σε αυτή τη χώρα και θα πάψουν να υπάρχουν. Γιατί παρά το γεγονός ότι είμαστε εδώ σε δύσκολες συνθήκες και κυβερνάμε πολλές φορές με το πιστόλι στον κρόταφο, εντούτοις είμαστε εμείς εδώ για να παλέψουμε μέχρι τέλους. Είμαστε εδώ για να διασφαλίσουμε την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων που ζουν εδώ, μαζί μας, όποιο κι αν είναι το χρώμα του δέρματός τους, όποιο κι αν είναι το θρήσκευμά τους.

Κληρονομήσαμε προγράμματα κατάρτισης, τα περίφημα voucher. Προγράμματα που είχαν στηθεί για να χαρίζουν εργαζόμενους σε επιχειρήσεις άνευ όρων και για να πλουτίζουν οι αετονύχηδες σε κάποια Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης. Αλλάξαμε τους όρους αυτών των προγραμμάτων. Ασκήσαμε έλεγχο. Αυξήσαμε τον μισθό των νέων που συμμετέχουν σε αυτά τα προγράμματα, αφαιρώντας ένα μεγάλο μέρος από τα χρήματα που κατέληγαν στα ΚΕΚ. Κληρονομήσαμε Κοινωφελή Προγράμματα στους Δήμους, τα γνωστά 5μηνα. Τα κάναμε 8μηνα, και έτσι δώσαμε στους συμμετέχοντες το αυτονόητο δικαίωμα να παίρνουν επίδομα ανεργίας μετά την λήξη τους. Ξέρουμε, βεβαίως, όλοι μας πως αυτά δεν αρκούν. Πως η πραγματική λύση για την ανεργία περνάει μέσα από την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Σε μια τέτοια λογική θα σχεδιάσουμε τα νέα προγράμματα εργασίας που θα χρηματοδοτήσουμε με ένα πολύ μεγάλο ποσό που αναμένετε να συμφωνήσουμε μέσα από την διαπραγμάτευση.

Παραγωγική ανασυγκρότηση, όμως, σημαίνει να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Το νεανικό επιστημονικό δυναμικό της. Και να κατευθύνουμε την οικονομία στην εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών. Για αυτό για πρώτη φορά διασφαλίσαμε μετά από πολλά χρόνια υποτροφίες για μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες και μεταδιδάκτορες. Προσλαμβάνουμε για πρώτη φορά μέσα στην κρίση νέα μέλη ΔΕΠ στα Πανεπιστήμια, 1.000 διδάσκοντες, και 100 νέους ερευνητές στα ερευνητικά μας κέντρα. Ανοίγουμε την πόρτα του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου σε νέους διδάσκοντες, πριμοδοτώντας όσους δεν έχουν άλλη θέση διδασκαλίας. Δίνουμε την δυνατότητα αμειβόμενης απόκτησης διδακτικής εμπειρίας στα πανεπιστήμια σε νέους διδάκτορες.

Ιδρύσαμε το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, το ΕΛΙΔΕΚ, ένα πολύ μεγάλο εργαλείο για την παραγωγική ανασυγκρότηση και για να σταματήσουμε την μεγάλη πληγή του brain drain. Για να σταματήσουν οι νέοι να μεταναστεύουν, για να ανοίξουν δουλειές και να γυρίσουν οι άνθρωποί μας που έχουν φύγει στην ξενιτιά. Το ΕΛΙΔΕΚ θα υποστηρίξει για τα επόμενα 3 χρόνια περισσότερους από 4.000 νέους επιστήμονες. Όχι μόνο με υποτροφίες για διδακτορικές και post doc σπουδές. Όχι μόνο με την αγορά εξοπλισμού για ερευνητικούς σκοπούς των κέντρων και των πανεπιστημίων. Το ΕΛΙΔΕΚ θα χρηματοδοτεί και ερευνητικά προγράμματα που θα προτείνουν οι νέοι ερευνητές. Και θα τους δίνει την δυνατότητα για πρώτη φορά να γίνονται οι ίδιοι επικεφαλείς της έρευνας και να μην είναι αναγκασμένοι να την χαρίσουν σε κάποιον καθηγητή για να τους βάλει να δουλέψουν εκεί.

Εδώ έχουμε και το νέο Ταμείο για τις επενδύσεις στην έρευνα. Ένα πολύ σημαντικό μέσο για την νεανική επιχειρηματικότητα. Ένα Ταμείο που θα ξεκινήσει με πόρους 260 εκατομμυρίων που όμως θα φτάσουν σε ύψος ενός δις. Ένα Ταμείο που θα κάνει τρία πράγματα: Θα παίρνει τις καινοτόμες επιστημονικές ιδέες και θα βοηθάει να μετατραπούν σε επιχειρήσεις για να παράγουν πλούτο. Θα ενισχύει τις μικρές επιχειρήσεις που θα βασίζονται στην επιστημονική καινοτομία για να μεγαλώσουν. Και θα δικτυώνει μεταξύ τους αυτές τις επιχειρήσεις και θα στηρίζει τα επόμενα βήματά τους, δίνοντάς τους πρόσβαση στο επενδυτικό, επιχειρηματικό, ερευνητικό και ακαδημαϊκό περιβάλλον.

Μιλάμε, δηλαδή, για ένα πλήρες και μεγάλο σχέδιο που υποστηρίζει σε κάθε βήμα τις επιχειρηματικές προσπάθειες για την ανάταξη της οικονομίας με βάση την επιστημονική καινοτομία, την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων, την διασφάλιση της πνευματικής τους ιδιοκτησίας και την παραγωγή πλούτου και κοινωνικά ωφέλιμων προϊόντων. Και για να γίνουν όλα αυτά, αποφασίσαμε και καταφέραμε, σχεδόν να διπλασιάσουμε χρηματοδότηση της έρευνας φτάνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας περίπου στο 1% του ΑΕΠ. Και μάλιστα, μέσα στις συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες. Γιατί έτσι θα αλλάξουμε το τοπίο, έτσι θα ανοίξουμε δουλειές, έτσι θα παραχθεί πλούτος από τους νέους για τους νέους, έτσι θα νιώσουν ξανά οι νέοι μας κοινωνικά χρήσιμοι, έτσι θα γυρίσουν πίσω για να πάρει αυτή η γενιά στις πλάτες της, τις τύχες της χώρας της, τις τύχες τις δικές της.

Και δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τους νέους που, από επιλογή ή από ανάγκη, ζούνε έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Και μαζί τους δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον πρωτογενή τομέα. Και για αυτό ήδη, προσφέρουμε ενισχύσεις από 17.000€ έως 22.000€ ανά δικαιούχο για την είσοδο νέων έως και 40 ετών στη γεωργική απασχόληση και για την πρώτη τους εγκατάσταση. Και άμεσα, θα προκηρυχθεί πρόγραμμα με κίνητρα για τη δημιουργία αγροτικών συνεταιρισμών νέων αγροτών, με άξονα την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και την παραγωγή ποιοτικών και καινοτόμων προϊόντων. Και αυτό μας φέρνει στην άλλη μεγάλη καινοτομία μας. Στο νέο πλαίσιο που διαμορφώσαμε για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία. Για τις συλλογικές μορφές επιχειρηματικότητας.

Η Κοινωνική Οικονομία είναι ένα σπουδαίο εργαλείο. Όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη. Μα και για τον ίδιο τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Θυμηθείτε πως ο Μαρξ έβλεπε στοιχεία υπέρβασης της λογικής του καπιταλισμού, ακόμη και στις πολυμετοχικές επιχειρήσεις που δεν διευθύνονταν από έναν κεντρικό καπιταλιστή. Σκεφτείτε τι υπόδειγμα οργάνωσης των κοινωνικών σχέσεων μπορούν να δημιουργήσουν τα πετυχημένα εγχειρήματα τέτοιων επιχειρήσεων.

Εμείς φέραμε τα πράγματα ως εδώ, δημιουργήσαμε το πλαίσιο. Δουλειά δικιά σας τώρα, δουλειά των νέων ανθρώπων της Ελλάδας είναι να δημιουργήσουν τέτοια εγχειρήματα, τέτοιες επιχειρήσεις. Εμείς έχουμε φροντίσει ώστε η λογική της συλλογικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και της κοινωνικά επωφελούς παραγωγής πλούτου να υπάρχει στις κεντρικές αναπτυξιακές πολιτικές της χώρας. Είναι τώρα στη διάθεσή σας, να πάρετε στα χέρια σας εσείς, οι νέοι της χώρας, την Κοινωνική Οικονομία. Να την κάνετε δικιά σας υπόθεση, να της δώσετε το δικό σας περιεχόμενο, για τις δικές σας ανάγκες. Άλλωστε, το λέγαμε από την αρχή. Αυτή θα είναι η δουλειά αυτής της κυβέρνησης, της κυβέρνησης της Αριστεράς σε συνθήκες κρίσης: να ανοίγει δρόμους και να φτιάχνει πλαίσια για να μπορέσει ο κόσμος να ζήσει αλλιώς. Και για να ανοίξουν οι πολίτες με τη δράση τους νέους δρόμους και να τραβήξουν σε αυτούς την κυβέρνησή μας.

Γιατί έτσι καταλαβαίνουμε εμείς τη σχέση μας με την εξουσία. Κι έτσι να την χειριστείτε κι εσείς. Όχι ως έναν άγονο κυβερνητισμό. Όχι ως μια πορεία χωρίς την κοινωνία. Αλλά μαζί με την κοινωνία, με την δική της πρωτοπόρα δράση και υπό τον δικό της έλεγχο.

Είναι πολλά αυτά που έχουμε κάνει τα δύο αυτά χρόνια για τους νέους ανθρώπους. Ακόμη κι αν κάποιες φορές παρουσιάζονται ασύνδετα μεταξύ τους και αδικούνται. Και είναι ακόμη περισσότερα αυτά που σχεδιάζουμε. Για την καθημερινότητά τους και για πολλές πτυχές της ζωής τους. Και για τα δικαιώματά τους.

Θεσπίσαμε την δωρεάν μετακίνηση των ανέργων με τα ΜΜΜ στην Αθήνα. Από τον Σεπτέμβρη θα προσφέρουμε δωρεάν συνδέσεις ίντερνετ στους πρωτοετείς φοιτητές, για να διασφαλίσουμε το στοιχειώδες δικαίωμά τους στην επικοινωνία και την ενημέρωση. Στον χώρο του Πολιτισμού, ενισχύουμε το δικαίωμα των νέων στην καλλιτεχνική δημιουργία και στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους μέσα από το δρόμο της τέχνης. Επανενεργοποιούμε τις επιχορηγήσεις για νεανικά σχήματα του ελεύθερου θεάτρου και ομάδες χορού. Μόνο στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου φιλοξενήθηκαν την προηγούμενη περίοδο 32 διαφορετικές ομάδες νέων δημιουργών. Και σήμερα δίνουμε στέγη σε ερασιτεχνικές ομάδες χορού, παραχωρώντας τους χώρους για πρόβες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, που μάλιστα αυτή τη Δευτέρα ανοίγει τις πόρτες του στην κοινωνία και σταματάει να είναι ένα άβατο των ελίτ. Τέλος, φτιάχνουμε ένα ειδικό πρόγραμμα χρηματοδότησης ταινιών μικρού μήκους νέων δημιουργών. Γιατί η καλλιτεχνική δράση είναι ζήτημα προσωπικής έκφρασης. Και εν τέλει, θα έλεγα ότι είναι και ζήτημα δημοκρατίας. Και αυτό δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε και να το υποτιμούμε.

Στο πεδίο του αθλητισμού. Ενισχύσαμε τα Προγράμματα Άθλησης για όλους στους Δήμους. Για το 2017 η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού έχει ως κεντρικό της στόχο την ενίσχυση του μαζικού αθλητισμού. Θα ρίξει όλο της το βάρος στο να ανακαινίσει αθλητικούς χώρους και να δημιουργήσει νέους για να διασφαλιστεί και το δικαίωμα των νέων στην άσκηση και την σωματική υγεία. Και ξέρετε τα νέα παιδιά σήμερα για να παίξουν ποδόσφαιρο, για να αθληθούν πρέπει να πληρώσουν αρκετά ευρώ σ’ έναν ιδιώτη. Και αυτό είναι ένα σημαντικό εμπόδιο στις μέρες της κρίσης στο μαζικό αθλητισμό και στη κοινωνικοποίηση των νέων ανθρώπων. Γιατί αθλητισμός σημαίνει και κοινωνικοποίηση. Για αυτό, η ΓΓΑ είναι έτοιμη να βάλει κάτω από την αιγίδα της ερασιτεχνικές αθλητικές ομάδες που θέλουν να διοργανώσουν διεθνείς αθλητικές συναντήσεις νέων ερασιτεχνών, για την προαγωγή της άθλησης, αλλά και των βαθύτερων αξιών της, της συνύπαρξης των ανθρώπων και των λαών, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας. Και οι νέοι είναι πάντα οι κύριοι φορείς τέτοιων ιδεών.

Για τον στρατό και τη θητεία. Παίρνουμε μέτρα για να κάνουμε την περίοδο της θητείας πιο αξιοποιήσιμη από τους στρατευμένους νέους. Δεν είμαστε σε θέση ακόμη, για οικονομικούς κυρίως λόγους, να μειώσουμε τη θητεία. Ωστόσο μπορούμε να τη κάνουμε Ωφέλιμη. Να σταματήσει να είναι χάσιμο χρόνου και αγγαρεία. Με το πρόγραμμα Ωφέλιμη Θητεία, οι γιατροί μπορούν πια να κάνουν το αγροτικό τους μέσα στη θητεία τους. Και οι δικηγόροι και μηχανικοί να προσφέρουν έργο στον στρατό που θα πιστοποιείται ως προϋπηρεσία. Ήδη στο ναυτικό δίνεται η δυνατότητα απόκτησης διπλώματος ECDL, και προσεχώς αυτό θα υπάρχει σε όλα τα σώματα. Επίσης, για μια σειρά από τεχνικά επαγγέλματα θα υπάρχει εκπαίδευση και πιστοποίηση μέσα στον στρατό. Ακόμη, οργανώνουμε και εδώ την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων μας, στην Αμυντική Βιομηχανία της χώρας.

Δεν μένουμε, όμως, μόνο σε αυτά. Προωθούμε σημαντικές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο της στράτευσης και στα δικαιώματα που συνεπάγεται. Οι αξιωματικοί του στρατού, ακόμη και οι νεότεροι και πιο χαμηλόβαθμοι, μπορούν πλέον να συνδικαλίζονται σε επίπεδο περιφερειακών ενώσεων για ζητήματα μέριμνας. Ενάντια σε συντηρητικές αντιλήψεις και στερεότυπα για τον στρατό, δημιουργήσαμε γραμμή υποστήριξης, όπου ανωνύμως μπορεί ένας οπλίτης να καλέσει και να λάβει ψυχολογική υποστήριξη αν οι συνθήκες της θητείας του τον πιέζουν. Ακόμη, αλλάζουμε το πλαίσιο για τον τόπο που θα υπηρετεί ο κάθε οπλίτης. Ώστε να αντικειμενοποιήσουμε την επιλογή και να βάλουμε τέλος στα ρουσφέτια. Έναν μήνα πριν την στράτευσή του ο υποψήφιος οπλίτης θα μαθαίνει το στρατόπεδο στο οποίο θα πάει μετά από τον πρώτο μήνα της θητείας του, το οποίο θα έχει οριστεί με αντικειμενικά οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια.

Διαχειριζόμαστε, όμως, διαφορετικά και το ζήτημα της ανυποταξίας. Η θητεία παραμένει μια υποχρέωση, με όρους ισότητας, για όλους τους έλληνες. Ωστόσο όσοι για διάφορους αντικειμενικούς λόγους, δεν καταφέρουν να την εκπληρώσουν, δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες. Ήδη, έχουμε μειώσει τον χρόνο που πρέπει να υπηρετήσει κανείς πριν εξαγοράσει τη θητεία του όταν φτάσει τα 33 του χρόνια στις 20 μέρες, ενώ πριν ήταν 40 μέρες στα 35. Όσοι επιμένουν να είναι ανυπότακτοι, πληρώνουν μεν το πρόστιμο των 6.000 ευρώ, αλλά άπαξ. Σταματάει έτσι η εκδικητική πρακτική του να τιμωρείται κανείς με απανωτά πρόστιμα και τεράστια ποσά για το ίδιο παράπτωμα. Τέλος, δίνουμε την δυνατότητα πραγματοποίησης εναλλακτικής θητείας και στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και σχεδιάζουμε την μείωση της διάρκειάς της, ώστε να μην έχει τιμωρητικό, αλλά κοινωφελή χαρακτήρα. Και κάπου εδώ οφείλουμε να μιλήσουμε για την μεγάλη συμβολή του στρατού στην διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Γιατί ήταν τα στρατευμένα παιδιά του λαού μας, αυτά που με τεράστια επάρκεια έστησαν κέντρα υποδοχής. Και είναι πολλοί δημοκρατικοί και ανθρωπιστές αξιωματικοί αυτοί που διευθύνουν ακόμη τις ενέργειες και συμβάλουν στην συνύπαρξη των τοπικών κοινωνιών με τους πρόσφυγες που φιλοξενούν. Και αυτό το πρόσωπο του στρατού, ένα πρόσωπο σύγχρονο και δημοκρατικό, είναι το πρόσωπο που επιθυμούμε και αξίζει να το επικροτούμε όταν το βλέπουμε.

Αλλαγές, όμως, γίνονται και στην αστυνομία. Και αποδεικνύουμε πως το σώμα αυτό μπορεί με την κατάλληλη καθοδήγηση να είναι αποτελεσματικό χωρίς να είναι εχθρικό προς τον πολίτη και χωρίς να ακολουθεί το δόγμα της «Μηδενικής Ανοχής». Αποδεσμεύσαμε εκατοντάδες αστυνομικούς από υπηρεσίες προστασίας επισήμων προσώπων, όπου επί σειρά ετών χρησιμοποιούνταν ως ορντίναντσες ή διατέθηκαν με ρουσφετολογικά κριτήρια. Οι αστυνομικοί αυτοί επιστρέφουν τώρα στους δρόμους για να υπηρετούν τους πολίτες. Καταργήσαμε την Ομάδα Δέλτα που είχε βαρύ και πολύ αρνητικό παρελθόν ως σώμα βίαιης καταστολής λαϊκών αγώνων. Τέλος, κάναμε μία ακόμη σημαντική αλλαγή.

Οι νέοι αστυνομικοί που αποφοιτούν από τη σχολή τους δεν μπαίνουν απευθείας στα ΜΑΤ, αλλά υποχρεωτικά περνάνε ένα σημαντικό διάστημα σε άλλες θέσεις που τους φέρνουν σε επαφή με τον πολίτη και τους βοηθούν να εμπεδώσουν μια επαγγελματική συνείδηση. Δεν έχουμε αυταπάτες. Η αστυνομία έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές εναντίον του λαϊκού κινήματος. Κάποιοι εξέθρεψαν και ανέχτηκαν ακόμη και φασιστικούς θύλακες μέσα στην αστυνομία γιατί τους έβλεπαν ως μικρότερο εχθρό από τον αγωνιζόμενο κόσμο. Αυτές οι νοοτροπίες δεν ξεριζώνονται από την μια στιγμή στην άλλη. Είναι, όμως, σταθερός στόχος της δουλειάς μας σε αυτόν τον τομέα. Και ήθελα να αναφερθώ σ’ αυτό γιατί δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα να πέφτει κάτω. Δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα ακόμα και σε τομείς όπου ασκείται κριτική. Και εσείς είστε εδώ για να ασκείται κριτική. Και σκληρή κριτική στις κυβερνητικές επιλογές.

Επίσης, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν ξεχνάμε τα δικαιώματα των συνανθρώπων μας και ειδικά των νέων που κάποια στιγμή στη ζωή τους, για λόγους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς, οδηγήθηκαν στο κοινωνικό περιθώριο. Δεν σταματάμε να είμαστε δίπλα στους ανθρώπους που χρειάζονται την πολιτεία, όταν βρίσκονται σε μία φυλακή ή σε μια δομή απεξάρτησης. Δεν σταματάμε να προσπαθούμε να τους σηκώσουμε όρθιους, να μπουν και πάλι στην κοινωνική ζωή. Να έχουν μία δεύτερη ευκαιρία. Για αυτό σήμερα, λειτουργούν πλέον δημοτικά και γυμνάσια σε όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα νέων. Στις φυλακές Αυλώνα υπάρχει και Λύκειο, αλλά και ΙΕΚ.

Επιβραβεύουμε τους κρατούμενους που αποφασίζουν και καταφέρνουν να σπουδάσουν και τους δίνουμε την δυνατότητα μεταγωγής σε φυλακή κοντά στη σχολή φοίτησής τους, για να παρακολουθούν τα μαθήματά τους. Δίνουμε 20 υποτροφίες τον χρόνο για φοίτησή τους στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Δημιουργούνται Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις από πρώην φυλακισμένους και πρώην εξαρτημένους που δραστηριοποιούνται ακόμη και στην προετοιμασία των σχολικών γευμάτων. Και όπου συμβαίνει αυτό, οι τοπικές κοινωνίες και οι γονείς των παιδιών, μετά την πρώτη δυσπιστία, γνώρισαν τους ανθρώπους αυτούς και αγκάλιασαν την πρωτοβουλία. Ξεκινάνε στο επόμενο διάστημα στις φυλακές προγράμματα εκπαίδευσης και ένταξης στην απασχόληση. Κανένας νέος κρατούμενος δεν μπαίνει πια σε πειθαρχικά κελιά, τα καταργήσαμε. Και δημιουργήσαμε Πρόγραμμα Άθλησης κρατουμένων, που τον Σεπτέμβριο θα επεκταθεί σε όλες τις φυλακές.

Τέλος, δημιουργούμε ένα πλήρες και σύγχρονο σχέδιο για την αντιμετώπιση της νεανικής παραβατικότητας. Φτιάχνουμε ένα πλέγμα μονάδων ανοικτής, ημιελεύθερης και κλειστής διαβίωσης, έξω από τις φυλακές για τους ανήλικους κρατούμενους.

Ειδικά στο ζήτημα των εξαρτήσεων, ρίχνουμε σημαντικό βάρος. Ο προϋπολογισμός του ΟΚΑΝΑ αυξήθηκε κατά 5 εκατομμύρια ευρώ. Ιδρύουμε το πρώτο Σχολείο σε δομή απεξάρτησης, το Σχολείο του 18 Άνω, για το οποίο είμαστε περήφανοι. Και πλέον οι πολιτικές πρόληψης αφορούν και τις νέου τύπου εξαρτήσεις, όπως για παράδειγμα στον ηλεκτρονικό τζόγο.

Άφησα τελευταία, την Παιδεία. Και το έκανα για να πω ότι εδώ βρίσκεται η καρδιά όλου μας του σχεδίου για το μέλλον της χώρας και της νέας γενιάς. Για μια κοινωνία με ανθρώπους ικανούς για κριτική σκέψη. Απαλλαγμένους από στερεότυπα και αντιλήψεις που περιορίζουν τους ορίζοντες της σκέψης και της ψυχής τους. Που θα μπορούν να εμπλέκονται σε όσο περισσότερα πεδία της πραγματικότητας γίνεται. Για να το πούμε σχηματικά, ξεσηκώνοντας μια φράση του Μπρωντέλ, να μπορούν να διαβάσουν όλες τις σελίδες μιας εφημερίδας, δηλαδή να αντιλαμβάνονται όσα συμβαίνουν στους αντίστοιχους τομείς της ζωής και να μπορούν να τα αξιολογούν και να συμμετέχουν σε αυτά. Να είναι, δηλαδή, πολίτες. Υπάρχουν αρκετές αλλαγές που ήδη έχουμε κάνει στα σχολεία, που για πρώτη φορά φέτος άνοιξαν στην ώρα τους, με βιβλία και καθηγητές στη θέση τους. Αλλαγές όπως η επέκταση του Ολοήμερου Σχολείου. Η αντικατάσταση των τριμήνων με τετράμηνα στα Γυμνάσια και η μείωση των μαθημάτων που εξετάζονται στις προαγωγικές εξετάσεις σε τέσσερα.

Η θέσπιση της Θεματικής Εβδομάδας για να συζητηθούν ανοιχτά στα σχολεία θέματα που απασχολούν τους νέους, όπως οι εξαρτήσεις και οι σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα. Θέματα που ο κοινωνικός συντηρητισμός έχει αφήσει εκτός σχολείου, για να τα μαθαίνουν οι μαθητές μέσα από αμφισβητούμενης αξιοπιστίας sites και έντυπα. Δώσαμε μεγάλο βάρος στην ειδική αγωγή με τον μεγαλύτερο από ποτέ, αριθμό προσλήψεων σε αυτόν τον τομέα. Δημιουργήσαμε τα Ειδικά Επαγγελματικά Λύκεια, ώστε τα παιδιά με αναπηρίες να αποκτούν ικανότητες που θα τους προσφέρουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και χαρά.

Συνεχίζουμε, επιδιώκοντας μεν συναινέσεις, αλλά συνεχίζουμε σταθερά να προετοιμάζουμε αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας των θρησκευτικών και της ιστορίας, μακριά από παρωχημένες ομφαλοσκοπικές αντιλήψεις. Η εκπαίδευση πρέπει να κάνει τους μαθητές να αντιλαμβάνονται την κοινωνία και τον κόσμο που τους περιβάλει και να μαθαίνουν τις διαδικασίες που οδήγησαν σε αυτόν. Να καταλαβαίνουν δηλαδή τον εαυτό τους και τη χώρα μας ως κομμάτι αυτού του κόσμου, σημαντικό αναμφίβολα, αλλά όχι ως μοναδικό κέντρο του κόσμου. Για αυτό και στόχος μας είναι να συνδέσουμε την διδασκαλία της ιστορίας με αυτή των κοινωνικών επιστημών. Και βεβαίως, εντάσσουμε με συνέπεια και από θέση αρχής τα προσφυγόπουλα μέσα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, με την στήριξη ενός μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης, ενημερώνοντας τον κόσμο και απομονώνοντας τις ακραίες φωνές.

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, βρίσκεται σήμερα στο Λύκειο. Που αυτή τη στιγμή επικαθορίζεται από τις Πανελλαδικές εξετάσεις. Οι οποίες είναι, βεβαίως, αδιάβλητες, αλλά καθόλου αξιόπιστες. Γιατί εξοντώνουν την εφηβεία, εργαλειοποιούν απολύτως την γνώση και οδηγούν στην πλειονότητά τους τα νέα παιδιά στο να σπουδάσουν κάτι άλλο από αυτό που επιθυμούν. Στόχος μας είναι το Λύκειο να ανακτήσει την αυτονομία του. Μελετάμε ένα σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια αντικειμενικό και ήπιο, βασισμένο στην συνειδητή επιλογή των μαθητών και όχι στην βαθμοθηρία και τα φροντιστήρια. Σ’ αυτό το διάλογο που έχει ήδη ξεκινήσει, η δική σας οργάνωση πρέπει να παίξει ουσιαστικό ρόλο σ’ αυτόν.

Άκουσα πριν λίγο τον Γραμματέα σας να λέει: «Δεν κάνουμε βήμα πίσω στην κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων». Συνυπογράφω αυτή τη δήλωση. Όμως, ταυτόχρονα πρέπει να κάτσουμε μαζί και να δουλέψουμε, γιατί ο ασφαλέστερος τρόπος να καταργήσεις κάτι είναι να έχεις δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε αυτό που θα το αντικαταστήσει να είναι ευσταθές. Για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, έχει ολοκληρωθεί ένα σχέδιο αλλαγών στην διοικητική τους λειτουργία και θα έρθει άμεσα για διαβούλευση. Το ίδιο ισχύει για το σχέδιο μας για τα μεταπτυχιακά, που επιβάλει σαφείς όρους για την αποτίμηση του κάθε μεταπτυχιακού προγράμματος, βάζει φρένο στα εξωφρενικά δίδακτρα και αμβλύνει κατά πολύ την ταξικότητά τους. Το λέμε και το υλοποιούμε πως σε αυτήν την χώρα, όποιος έχει την ικανότητα να σπουδάσει, θα έχει πια και την δυνατότητα να σπουδάσει. Με υποτροφίες, με την διασφάλιση του δικαιώματος στη στέγαση μέσω ενός προγράμματος για την ανέγερση νέων εστιών που έχουμε βάλει μπροστά, με κάθε πρόσφορο τρόπο.

Γιατί η δική μας αντίληψη για την αριστεία είναι αυτή: Άριστος είναι ο νέος άνθρωπος που διαπρέπει, ακόμη κι αν του λείπει το οικονομικό και το πολιτισμικό κεφάλαιο από την οικογένειά του. Είναι αυτός που σπουδάζει ενώ είναι αναγκασμένος να εργάζεται και τα καταφέρνει και στα δύο. Άριστα είναι τα παιδιά από τον καταυλισμό των Ρομά στον Δενδροπόταμο της Θεσσαλονίκης, που θα τιμήσει την επόμενη εβδομάδα η Βουλή, γιατί διέπρεψαν σε διεθνείς διαγωνισμούς ρομποτικής. Είναι τα παιδιά που μέσα από τις φυλακές και από τον εφιάλτη της εξάρτησης, στάθηκαν στα πόδια τους και συνεχίζουν τις σπουδές τους. Είναι ο νέος επιστήμονας που κάνει μια επιστημονική ανακάλυψη με κοινωνική χρησιμότητα και η πρώτη του σκέψη δεν είναι πως θα την πατεντάρει, αλλά πως θα την αξιοποιήσει για τη κοινωνία, πως θα είναι χρήσιμη για τον κόσμο.

Μα πάνω από όλα, αριστεία στην εκπαίδευση είναι δύο πράγματα: Η αντίληψη της κοινωνικής αποστολής της παιδείας, ο ρόλος της στο να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος για τους πολλούς. Και η συνειδητοποίηση του ότι κανείς δεν αριστεύει από μόνος του. Κάθε ατομικό επίτευγμα βασίζεται σε μια συλλογική δουλειά, βασίζεται σε δομές και γνώσεις που προϋπήρξαν, βασίζεται στη δουλειά ανθρώπων που αποτελούν το εκπαιδευτικό σύστημα, βασίζεται στην εκπαιδευτική και επιστημονική κοινότητα των σχολείων και των πανεπιστημίων που δημιουργεί χώρους σπουδών και κριτικής σκέψης.

Εμείς πιστεύουμε σε αυτές τις αξίες. Και πιστεύουμε πως τις ενστερνίζεται και η νέα γενιά του τόπου μας. Για αυτό δεν την φοβόμαστε τη νέα γενιά. Ακόμη και όταν μας ασκεί κριτική, ακόμη κι αν μας κοιτάει με δυσπιστία. Η νέα γενιά είναι σύμμαχός μας. Οι νέοι άνθρωποι ήταν αυτοί που αποτέλεσαν τον βασικό κορμό της μεγάλης εκλογικής επιτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Ήταν αυτοί που αποτέλεσαν το βασικό κορμό της μεγάλης επιτυχίας στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού. Και είναι αυτοί που σήμερα είναι αόρατοι κάτω από τα ραντάρ των μετρήσεων της κοινής γνώμης και που περιμένουν να κρίνουν αυστηρά αλλά δίκαια. Και ένας από τους λόγους που θέλουμε εμείς τους νέους ανθρώπους στην πρωτοπορία και στο κέντρο των αποφάσεων είναι γιατί πιστεύουμε στις απόψεις τους και την δράση τους. Για αυτό και δεν φοβηθήκαμε να την φέρουμε στο κέντρο της πολιτικής ζωής, δεν φοβηθήκαμε, όπως άλλοι, την ψήφο των 17ρηδων και την καθιερώσαμε. Τους δίνουμε το δικαίωμα να μας κρίνουν κι εμάς και όλους.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, νέες και νέοι αριστεροί και αριστερές, μέλη της Νεολαίας μας.

Ίσως σας κούρασα αναφερόμενος ιδιαίτερα στα πεπραγμένα της κυβερνητικής μας προσπάθειας στο θέμα της νεολαίας. Το έκανα, όμως, κυρίως διότι τις τελευταίες ημέρες ακούω από παντού ότι «έλα μωρέ, αφού αναγκάστηκαν και αυτοί να υπογράψουν μια συμφωνία με τους δανειστές δεν έχουν και καμιά διαφορά με τους άλλους. Δεν έχουν παράλληλο πρόγραμμα. Δεν έχουν άλλο πρόγραμμα».

Συντρόφισσες και σύντροφοι, αυτή ήταν μονάχα μια αναφορά σε πεπραγμένα  γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά ότι οι δυνατότητες που έχουμε είναι πάρα πολύ μεγαλύτερες. Και ότι απέχουμε πολύ από το να έχουμε καλύψει αυτές τις δυνατότητες. Η άποψή μας είναι ότι μπορείς να παράξεις πολιτική ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες και κυρίως ότι είσαι υποχρεωμένος να δίνεις τις μάχες καθημερινά.

Επιτρέψτε μου ο επίλογος της ομιλίας μου στο 1ο Συνέδριο σας να έχει μια ιδιαίτερη αναφορά σε εσάς. Στην οργάνωσή σας. Οι περισσότεροι από εσάς στρατευτήκατε σε μια εποχή δύσκολη και ωραία. Οργανωθήκατε σε μια στιγμή που τα πράγματα δεν είναι όπως τα φανταζόμασταν. Μα το κάνετε για να γίνουν όπως τα ονειρεύεστε. Και αυτό δεν μπορεί να σας το πάρει κανείς, δεν μπορεί να σας το αμφισβητήσει κανείς. Μόνο εσείς μπορείτε να το χάσετε, αν ξεχάσετε κι αν φοβηθείτε. Αν ξεχάσετε πως η Αριστερά γράφει, όχι απλώς την δική της ιστορία, μα την ιστορία του ελληνικού λαού, όταν είναι πραγματικό κομμάτι του λαού. Όταν συμμετέχει στις ανάγκες και στις προτεραιότητές του. Όχι όταν αποστρατεύεται και αναζητά την ησυχία και την ανάπαυση στα μοναστήρια της θεωρητικής αυταρέσκειας και αυτοϊκανοποίησης. Κι αν φοβηθείτε πως αυτό το έργο είναι πολύ μεγάλο για εσάς.

Αν σας φαίνεται η αποστολή αυτή μεγάλη, συντρόφισσες και σύντροφοι, τότε να μεγαλώσετε κι εσείς. Οι παλιοί μας έλεγαν κάποτε : «Κόμμα είναι αυτός που φέρνει στο Κόμμα άλλον έναν»,. Να μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό συντρόφισσες και σύντροφοι. Να μεγαλώνετε και να δυναμώνετε. Και να θυμάστε πως Αριστερά σημαίνει αγώνας και πρακτική. Σε όλες τις συνθήκες. Και στις μέρες της κυβέρνησής μας. Σημαίνει δουλειά με την κοινωνία.

Και να θυμάστε : Τον φόβο τον νικάει ένα πράγμα μόνο: η συλλογικότητα. Αυτό ξέραμε. Αυτό μάθαμε ξανά σ’ αυτό το δύσκολο και περιπετειώδες ταξίδι που μας έφερε στην κυβέρνηση, που μας έφερε στη σύγκρουση με τους δανειστές, που μας έφερε στη διπλή εκλογική αναμέτρηση, που μας έφερε στο δημοψήφισμα το καλοκαίρι του 2015. Και όταν για κάποια στιγμή μπορεί και να φοβηθήκαμε σταθήκαμε ο ένας δίπλα στον άλλο και κρατηθήκαμε. Και ο λαός μας έδωσε δύναμη ξανά για να συνεχίσουμε, γιατί αναγνώρισε πως εμείς δεν είμαστε το ίδιο με αυτούς που χρεοκόπησαν και λεηλάτησαν τη χώρα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Πριν λίγες μέρες, με απόφαση του Νίκου Βούτση και της Βουλής στο σύνολό της, τιμήσαμε έναν μεγάλο ήρωα της Αριστεράς, του ελληνικού λαού και όλων των δημοκρατών του κόσμου. Τον Νίκο Μπελογιάννη. Έναν άνθρωπο που εκτός από κομμουνιστής, αγωνιστής, πολεμιστής και διανοούμενος, ήταν και κάτι ακόμη: νέος. Πολύ νέος. Στα 37 του χρόνια, μόλις, στάθηκε απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα. Για την τιμή του λαού. Για την ελευθερία και την ειρήνη. Για να τιμήσει το παρελθόν των αγώνων. Για να βγάλει το παρόν από την λάσπη. Για να ρίξει φως στο μέλλον. Για μια ζωή, όπως μας έλεγε, στο μπόι των ονείρων, στο μπόι των ανθρώπων.

Δικιά σας είναι αυτή η ζωή, συντρόφισσες και σύντροφοι. Της γενιάς σας. Μην χαριστείτε και μην τη χαρίσετε σε κανέναν. Μπείτε μέσα και δείξτε μας αυτά που εμείς δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Καλούς αγώνες, καλή δύναμη. Να ‘ναι το ταξίδι σας στην οργανωμένη πάλη της Αριστεράς γεμάτο συγκινήσεις, αγώνες, πάλη, διεκδίκηση και πάθος. Γιατί η ζωή χωρίς πάθος δεν έχει νόημα.

Αλ. Τσίπρας στο #1osynedrio της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερά σημαίνει να μάθουμε να νικάμε το φόβο με τη συλλογικότητα
Αλ. Τσίπρας στο #1osynedrio της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερά σημαίνει να μάθουμε να νικάμε το φόβο με τη συλλογικότητα
Αλ. Τσίπρας στο #1osynedrio της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερά σημαίνει να μάθουμε να νικάμε το φόβο με τη συλλογικότητα