Χωρίς καθαρή εθνική στρατηγική, χωρίς σχέδιο και χωρίς πρωτοβουλίες, με μεγαλόστομες και γενικόλογες διακηρύξεις, με μια ομιλία – έκθεση ιδεών, ο κ. Πρωθυπουργός έχασε την ευκαιρία στη Γ.Σ. του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη να στείλει καθαρό μήνυμα στη διεθνή κοινότητα ότι η Ελλάδα πχ καταδικάζει απερίφραστα την πρώτη γενοκτονία του 21ου αιώνα, τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση του Ισραήλ.

Απέφυγε επιδεικτικά να μιλήσει για τη γενοκτονία που συντελείται στη Γάζα. Δεν είπε ούτε μια λέξη για τον λιμό, τη δολοφονία αμάχων και παιδιών, τον αποκλεισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας και τις συστηματικές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Η αλήθεια είναι ότι την ώρα, που πλήθος αντιπροσωπειών κρατών αποχωρούσαν από την αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης κατά την ομιλία Νετανιάχου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική της ισραηλινής κυβέρνησης, ο Έλληνας Πρωθυπουργός είχε θερμή συνάντηση μαζί του, επιλέγοντας τους εναγκαλισμούς και τον ρόλο του πιστού συμμάχου του, αντί για μια σαφή στάση υπέρ της ειρήνης και του Διεθνούς Δικαίου.

Όχι τυχαία εδώ και 7 χρόνια και παρότι η Ελλάδα έχει τη θέση του ΜΜΜ στο ΣΑ του ΟΗΕ, η Αθήνα δεν έχει αναλάβει καμία ειρηνευτική πρωτοβουλία είτε για τον πόλεμο της Ουκρανίας είτε για τη Λωρίδα της Γάζας ή ευρύτερα για τη Μέση Ανατολή.

Έγινε ξανά φανερή η απουσία ενεργητικής, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής.

Η αναγκαία ενεργητική διπλωματία απουσιάζει και στο Κυπριακό. Ακόμη και στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, η κυβέρνηση δεν έχει διασφαλίσει την απρόσκοπτη υλοποίηση του έργου απέναντι στις τουρκικές παρεμβάσεις με διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Στα ελληνοτουρκικά, πίσω από τις αναφορές του πρωθυπουργού στην UNCLOS και τις «κόκκινες γραμμές» δεν υπάρχει συνεκτική εθνική στρατηγική, παρά μόνο επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για εσωτερική κατανάλωση. Δεν ασκείται η ενεργητική διπλωματία που θα αξιοποιούσε τους διαύλους επικοινωνίας, θα προωθούσε την ειρηνική επίλυση των διαφορών στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και ταυτόχρονα θα υπερασπιζόταν αποφασιστικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Όλα αυτά, είναι αποτέλεσμα μιας επικίνδυνης, αδιαφανούς «ΙΧ εξωτερικής πολιτικής» του προβλέψιμου και δεδομένου συμμάχου.

Για τους λόγους αυτούς ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητά ριζική αλλαγή κατεύθυνσης στην εξωτερική πολιτική της χώρας μας – να πάψει η Ελλάδα να παρατηρεί, αλλά να πάρει πρωτοβουλίες. Η Ελλάδα έχει ανάγκη μια ενεργητική, πολυδιάστατη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, όπως αυτή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015-2019, με ΥΠΕΞ τον Νίκο Κοτζιά, με πρωτοβουλίες, πολυμερείς συνεργασίες, με την Ελλάδα πυλώνα ειρήνης, σταθερότητας, συνεργασίας και διαλόγου. Μια εξωτερική πολιτική προς όφελος της ειρήνης, της σταθερότητας και του Διεθνούς Δικαίου.