Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε την επικοινωνιακή υπερπροβολή της κυβέρνησης σχετικά με τις πρόσφατες παραχωρήσεις προς την Chevron και τη Hellenic Energy. Την ίδια στιγμή, στις ήδη ώριμες παραχωρήσεις που υφίστανται από το 2019 είτε δεν έχει υπάρξει ουσιαστική πρόοδος είτε κυβερνητικές παλινωδίες έχουν οδηγήσει σε αποχωρήσεις παραχωρησιούχων.

Τα ζητήματα  των κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν μπορεί να  τα αποθέτουμε ή να τα ευθυγραμμίζουμε με συμφέροντα ή τις αποφάσεις ενός ενεργειακού κολοσσού. Μόνο κριτήριο πρέπει να είναι το Διεθνές Δίκαιο και η Διεθνής Νομιμότητα.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τις επιλογές της ως στοιχείο «θωράκισης» των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Ωστόσο, οι πρόσφατα αναρτηθείσες Πράξεις 05/2026 και 06/2026 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που αφορούν τον προσυμβατικό έλεγχο των συγκεκριμένων Συμβάσεων Μίσθωσης και εγκρίθηκαν προς υπογραφή, αναδεικνύουν ζητήματα που απαιτούν σαφείς και τεκμηριωμένες εξηγήσεις.

Σύμφωνα με το περιεχόμενο των Πράξεων, περιλαμβάνονται ρυθμίσεις που συνδέουν το γεωγραφικό αντικείμενο των συμβάσεων με ενδεχόμενες μελλοντικές διακρατικές συμφωνίες οριοθέτησης, καθώς και συναφείς προβλέψεις αποζημιωτικού χαρακτήρα. Οι ρυθμίσεις αυτές απαιτούν σαφείς διευκρινίσεις ως προς το εύρος και τις συνέπειές τους.

Αντίστοιχες πρόνοιες δεν περιλαμβάνονταν στις συμβάσεις του 2019. Το ζήτημα δεν είναι νομικίστικο, αλλά κατεξοχήν πολιτικό και θεσμικό. Η διαχείριση των θαλάσσιων ζωνών και των κυριαρχικών δικαιωμάτων απαιτεί σαφή στρατηγική, πλήρη διαφάνεια και απόλυτη συνέπεια.

Η χώρα δεν χρειάζεται επικοινωνιακές υπερβολές ούτε ασαφείς χειρισμούς σε τόσο κρίσιμα ζητήματα. Χρειάζεται συνεκτικό και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό, με διαφάνεια, ισχυρό δημόσιο έλεγχο και πλήρη κοινοβουλευτική εποπτεία.

Χρειάζεται ενημέρωση των κομμάτων και της Βουλής των Ελλήνων για τα ζητήματα αυτά.