Ερώτηση και ΑΚΕ του Νίκου Παππά, Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και τομεάρχη Οικονομικών της Κ.Ο.

Να αποκαλύψει ποιος καθόρισε το όριο των 2,2 δισ. ευρώ ως διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο και τι πρότεινε η κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη διεύρυνσή του, καλεί το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ο Νίκος Παππάς, με Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων που, όπως προανήγγειλε από το βήμα της Ολομέλειας, αναμένεται να καταθέσει στη Βουλή.

Η κοινοβουλευτική πρωτοβουλία έρχεται μετά την παραδοχή του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, από το βήμα της Βουλής, ότι ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος μπορεί να διευρύνεται.

Πρόκειται για μια ομολογία που καταρρίπτει το κυβερνητικό αφήγημα περί ανυπέρβλητου δημοσιονομικού ορίου 2,2 δισ. ευρώ, το οποίο η κυβέρνηση επικαλούνταν επί μήνες για να απορρίπτει πρόσθετα μέτρα στήριξης της κοινωνίας.

«Ποιος καθόρισε τα 2,2 δισ. ευρώ; Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή η ίδια η κυβέρνηση; Τι συζητήθηκε με την Κομισιόν; Τι διεκδικήσαμε και τι πετύχαμε;», είναι τα κεντρικά ερωτήματα που θέτει ο Νίκος Παππάς.

Με την Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ζητά να κατατεθούν στη Βουλή όλα τα σχετικά έγγραφα, οι επιστολές, οι τεχνικές εισηγήσεις, οι υπολογισμοί και οι απαντήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η κοινοβουλευτική πρωτοβουλία θέτει συγκεκριμένα ζητήματα:

    · Τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκε το όριο των 2,2 δισ. ευρώ και τα εναλλακτικά δημοσιονομικά σενάρια.

    · Τις συζητήσεις για τη διεύρυνση του δημοσιονομικού χώρου και τα αποτελέσματά τους.

  · Τη δυνατότητα πρόσθετης φορολόγησης των υπερκερδών των τραπεζών, των διυλιστηρίων και των υψηλών εισοδημάτων από μερίσματα.

  · Την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προβλέπουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες για μέτρα διακριτικής ευχέρειας στα έσοδα (DRM) και έκτακτες δημοσιονομικές παρεμβάσεις (one-off).

   · Το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων της Γενικής Κυβέρνησης και την απόκλισή τους από τους επίσημους στόχους του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Διαρθρωτικού Σχεδίου.

Άλλες ευρωπαϊκές χώρες αξιοποιούν φορολογικά εργαλεία για να ενισχύσουν τα δημόσια έσοδα και να χρηματοδοτήσουν κοινωνικές πολιτικές. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση αρνείται αντίστοιχες δυνατότητες;

Την ώρα που τα νοικοκυριά πιέζονται από την ακρίβεια, η κυβέρνηση εξακολουθεί να απορρίπτει τη 13η σύνταξη, τον 13ο μισθό στο Δημόσιο, τη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα και στα φάρμακα και τη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία επιμένει στην ανάγκη διεύρυνσης του δημοσιονομικού χώρου και επιστροφής μεγαλύτερου μέρους των πλεονασμάτων στην κοινωνία.

Η ομολογία έγινε. Τώρα απαιτούνται τα έγγραφα και οι απαντήσεις.

Η κυβέρνηση να εξηγήσει γιατί παρουσίαζε τα 2,2 δισ. ευρώ ως ανυπέρβλητο όριο και γιατί δεν διεκδικεί περισσότερα για την κοινωνία.