Κοινή Ανακοίνωση Τμήματος Δικαιωμάτων & Τμήματος Προσφυγικού και Μεταναστευτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 

Περίπου 200 νέοι πρόσφυγες, πρώην ασυνόδευτοι ανήλικοι σε πρόγραμμα αυτονόμησης, καταγγέλλεται ότι έλαβαν από τον ΔΟΜ ένα SMS-τελεσίγραφο: πέντε ημέρες για να εγκαταλείψουν τα καταλύματά τους, χωρίς εναλλακτική στέγη. Μετά τα κλεισίματα δομών και τα αλλεπάλληλα τελεσίγραφα αποχώρησης, αναδεικνύεται ότι η προστασία και η ένταξη δεν είναι μόνο ζήτημα χρηματοδότησης, αλλά πρωτίστως πολιτικής βούλησης. Η προστασία των ευάλωτων ανθρώπων δεν είναι πρόγραμμα με ημερομηνία λήξης, αλλά διαρκής υποχρέωση της Πολιτείας. Το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να λογοδοτήσουν άμεσα. Να εξηγήσουν ποιος αποφάσισε, με ποια κριτήρια και για ποιους λόγους να διακοπεί η στέγαση αυτών των νέων, και γιατί δεν έχει προβλεφθεί διάδοχη λύση που να διασφαλίζει τη συνέχιση της προστασίας και της υποστήριξής τους καθώς και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις συνέπειες. Απαιτούμε την άμεση ανάκληση των τελεσιγράφων, την εξασφάλιση αξιοπρεπούς στέγασης για όλους τους ωφελούμενους και σαφείς, δημόσιες απαντήσεις. Καμία επίκληση χρηματοδοτικών δυσκολιών δεν απαλλάσσει το Υπουργείο και τον ΔΟΜ από την υποχρέωση λογοδοσίας.

Την ίδια στιγμή, ο κ. Πλεύρης, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, «στριμώχνει» την μεταναστευτική πολιτική στις ανάγκες της αγοράς, ενώ προαναγγέλλει ενδεχόμενη νέα αναστολή ασύλου και κέντρα επιστροφών στην Αφρική. «Τα Σταφύλια της Οργής», σχεδόν έναν αιώνα μετά: ξεριζωμένοι άνθρωποι αξιολογούνται με όρους οικονομικής χρησιμότητας. Όσοι δεν χωρούν στις ανάγκες της αγοράς, πού χωρούν στην κυβερνητική πολιτική;

Μόνο που κ. Πλεύρη  η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν εξαρτάται από την οικονομική χρησιμότητα, ούτε η προστασία από τη διάρκεια μιας χρηματοδότησης.  Απέναντι σε αυτή την πολιτική, απαιτούμε και συνεχίζουμε να διεκδικούμε ασφαλείς και νόμιμες οδούς μετανάστευσης, ουσιαστική προστασία και ένταξη, αξιοπρεπή στέγαση, ίσα εργασιακά δικαιώματα και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Η μεταναστευτική πολιτική δεν μπορεί να αποτελεί μηχανισμό διαλογής «χρήσιμων» και «ανεπιθύμητων». Οφείλει να υπηρετεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική συνοχή.