Εκλογές ΗΠΑ. Οι δημοκρατικοί κερδίζουν εκκωφαντικά την πλειοψηφία και στη Βουλή και στη Γερουσία. Νικούν μετά από οκτώ δεκαετίες σε πολιτείες όπως η νότια Καρολίνα. 

Είναι ένα συγκλονιστικό πολιτικό μήνυμα.

Οι πολίτες καταψήφισαν τον Τραμπ, ο οποίος προεκλογικά έλεγε ότι το όνομά του είναι στο ψηφοδέλτιο.

Στην κάλπη συγκρούστηκαν δύο διαφορετικές ατζέντες.

Οι Ρεπουμπλικάνοι επένδυσαν στην «ασφάλεια», στον αντιμεταναστευτικό λόγο, στο έγκλημα, στον «πολιτισμικό πόλεμο» και στην καταγγελία των Δημοκρατικών ως «ακραίων» ή «σοσιαλιστών».

Τεράστια ποσά έπεσαν στη στήριξη αυτής της καμπάνιας με κορυφαίο αιμοδότη τον Έλον Μασκ.

Οι Δημοκρατικοί αντιπαρέθεσαν μια άλλη ατζέντα.

Κόστος ζωής.

Ακρίβεια. Βενζίνη. Στέγη. Υγεία. Σχολεία. Μισθοί. Κοινωνική προστασία. Ιδιωτικό χρέος. Φορολογική δικαιοσύνη. Έλεγχος της υπερσυγκέντρωσης οικονομικής ισχύος.

Μίλησαν για το πώς ζει ο πολίτης.

Για το αν ο μισθός του φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα.

Για το αν μπορεί να πάει στον γιατρό.

Για το σχολείο των παιδιών του.

Για το αν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο, το στεγαστικό του δάνειο, τις οφειλές του.

Για το αν μια οικογένεια μπορεί να κρατήσει το σπίτι της και να ρυθμίσει το ιδιωτικό της χρέος.

Και κινητοποίησαν κόσμο.

Η δυσαρέσκεια μετατράπηκε σε συμμετοχή.

Στην ίδια καμπάνια συναντήθηκαν διαφορετικές πολιτικές παραδόσεις.

Η θεσμική παρουσία του Obama.

Η ισχυρή παρέμβαση του Sanders, της AOC και της Warren στα θέματα ανισοτήτων, στη δημόσια υγεία, στους μισθούς και στην ισχύ των μεγάλων εταιρειών.

Η νέα ατζέντα για στέγη, μεταφορές και καθημερινό κόστος ζωής είναι αυτή που δίνει χώρο και προβάδισμα σε μια νεότερη γενιά προοδευτικών και της αριστερής πτέρυγας των δημοκρατικών.

Η Ελλάδα έχει τις δικές της συνθήκες. Όμως η πολιτική σύγκρουση έχει αναλογίες.

Κι εδώ το ερώτημα είναι ποιος πληρώνει την κρίση, ποιος κερδίζει από την ανάπτυξη, πόσο κοστίζουν το ρεύμα, τα τρόφιμα και η στέγη, τι γίνεται με τα ιδιωτικά χρέη, τη δημόσια υγεία και τη δημόσια παιδεία.

Και ποιος έχει πραγματικά τη δύναμη μέσα στην οικονομία και τη δημοκρατία.

Η αμερικανική εμπειρία δείχνει κάτι χρήσιμο:

Το χρήμα μπορεί να αγοράσει διαφήμιση. Αλλά αυτό δεν δίνει τη νίκη.

Μπορεί να έχεις ισχυρούς χρηματοδότες, αλλά αυτό δε φτάνει.

Και επίσης.

Η κοινωνική πλειοψηφία χτίζεται όταν οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, δίνουν συγκεκριμένες απαντήσεις για υγεία, παιδεία, στέγη, ιδιωτικό χρέος, μισθούς, ενέργεια, φορολογική δικαιοσύνη και κοινωνική προστασία. Και όταν αυτή την πολιτική την κάνουν εύληπτη.

Έτσι καταφέρνουν να ενώσουν και να κινητοποιήσουν.

Αυτές οι επιλογές μπορούν να φέρουν τον κόσμο στην κάλπη με ελπίδα και πίστη.