Όταν το άδικο γίνεται τιμιότερο από το αίμα στο σάπιο πολιτικό μας σύστημα, τότε εμφανίζονται και τα φαινόμενα αντιστροφής της πραγματικότητας. Γιατί τί άλλο αντιπροσωπεύουν οι προσωποποιημένες βαρύγδουπες δηλώσεις για την πορεία σημαντικών έργων που υποτίθεται ότι θα αναβάθμιζαν την ζωή των πολιτών της Καστοριάς; 

Το πανεπιστήμιο της Καστοριάς με τις συγκεκριμένες σχολές, ήταν θέμα πολιτικού σχεδιασμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν μια συλλογική δουλειά, που οδήγησε σε διαφορετικές ράγες την υπόσταση ενός ποιοτικού, στιβαρού και συνδεδεμένου με την τοπική κοινωνία φορέα. 

Αυτό το συλλογικό όραμα ανατράπηκε το 2019. Μέσα σε μια επταετία οδηγηθήκαμε σε διαφορετικές λογικές και οι ανατροπές του συγκεκριμένου σχεδιασμού  συνδυάστηκαν με την ιδεοληψία της δημιουργίας αντισυνταγματικών ιδιωτικών πανεπιστημίων. 

Το πρώτο χτύπημα ήταν η βάση εισαγωγής που στοχοποίησε τα περιφερειακά πανεπιστήμια, όπως το δικό μας και άνοιξε τον δρόμο στα κολέγια. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε παρατηρώντας τον αριθμό των εισακτέων. 

Επτά χρόνια διακυβέρνησης με χαρακτηριστικά παρακμής. Τί άλλο είναι παρά αντιστροφή της πραγματικότητας που ζούμε η εγκατάλειψη της λειτουργίας της σχολής  αστυφυλάκων; 

 Όλο αυτό το φιάσκο ήταν απλά κατανάλωση ενός τεράστιου κεφαλαίου επικοινωνίας και μια ωραιοποιημένη  παρουσίαση άλμπουμ φωτογραφιών. Ίσως να ήταν δουλειά ενός προσώπου και ενός γραφείου με ρουσφετολογικές ουρές.

Στη χώρα που δεν προλαβαίνουμε να καταναλώσουμε τα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα (μετρήσαμε 65), τα πράγματα δεν θα διορθωθούν με πολιτικές του 2012-2014, αλλά μόνο με την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. 

Τα μεγάλα έργα, όπως το φράγμα Νεστορίου ή η σήραγγα της Κλεισούρας θα έχουν νόημα, αν υπάρξει στήριξη του πρωτογενούς τομέα.

Δεν θα διορθωθούν με την καταστροφή του. Δεν θα διορθωθούν με την παραχώρηση της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών σε εξωχώρια funds