Την πλήρη και κατηγορηματική αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην προσπάθεια της κυβερνητικής πλειοψηφίας να συνταγματοποιήσει τη λιτότητα, εξέφρασε ο βουλευτής Δράμας, Ειδικός Αγορητής του κόμματος και Γραμματέας της Επιτροπής Συνταγματικής Αναθεώρησης, Θεόφιλος Ξανθόπουλος.

“Σχετικά με το άρθρο 79 και την μετάλλαξη που επιχειρεί η πλειοψηφία με τη διάταξη για βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία του προϋπολογισμού, έχουμε την πρόσφατη και οδυνηρή εμπειρία της πανδημίας, που αν υπήρχε αυτός ο δημοσιονομικός κορσές, αυτό το ανελαστικό μέτρο στο Σύνταγμα, θα είχαμε πολύ σοβαρά προβλήματα διαχείρισης της πανδημίας από πλευράς συνταγματικότητας”, σημείωσε, μιλώντας στην Επιτροπή.

“Η προσπάθεια της ΝΔ να μπει δημοσιονομικό όριο στο Σύνταγμα είναι η σημαντικότερη από πλευράς ιδεολογικού χαρακτήρα, μαζί με το άρθρο 16 για τα ιδιωτικά ΑΕΙ και την κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με το πρόσχημα της αξιολόγησης”, ανέφερε. Και πρόσθεσε: “Είναι ένα άρθρο με έντονο πολιτικό και ιδεολογικό φορτίο. Η πρόταση της κυβέρνησης για εισαγωγή στο Σύνταγμα του δημοσιονομικού ορίου, θα ανοίξει το δρόμο για εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου τρίπτυχου που περιλαμβάνει: μείωση άμεσης φορολογίας, περιορισμό δημόσιων δαπανών και περαιτέρω συρρίκνωση των αναδιανεμητικών πολιτικών. Και αυτή το μίγμα, θα γίνει εκρηκτικότερο στο μέλλον, μετά το πρόγραμμα Rearm Europe για τον επανεξοπλισμό της ΕΕ που θα στερήσει πόρους από το κοινωνικό κράτος. Θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση ανισοτήτων και αφυδάτωση του πολιτικού πλουραλισμού”, τόνισε.

Στη συνέχεια αφού έκανε μια ιστορική αναδρομή για το τρόπο με τον οποίο οι ευρωπαϊκές ελίτ διαμόρφωσαν το νεοφιλελεύθερο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της ΕΕ και επέβαλαν την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και την προσαρμογή των κρατών μελών της ΕΕ σε ποσοτικοποιημένους δείκτες, ως πυλώνες της νέας αρχιτεκτονικής, με εξαίρεση την περίοδο 2020-23, κυρίως λόγω των δαπανών της πανδημίας, σημείωσε: “Η εκνομίκευση της οικονομικής πολιτικής και η αποσύνδεση από τον κομματικό ανταγωνισμό οδηγούν μοιραία στην απαξίωση της εκλογικής διαδικασίας. Στη λογική ότι αυτό είναι το δεδομένο πλαίσιο, άρα μόνο διαχειριστικού τύπου παρεμβάσεις μπορούν να γίνουν”.

Εξάλλου όπως είπε, συστήματα φρένου χρέους έχουν θεσμοθετηθεί σε χώρες που έχουν συνταγματικό δικαστήριο όπως η Γερμανία. “Αν μεταφερθεί και στο ελληνικό θεσμικό σύστημα αναλογιστείτε τις συνέπειες, όταν ο προϋπολογισμός είναι νόμος του κράτους. Θα έχουμε διάχυτο έλεγχο συνταγματικότητας από όλα τα Δικαστήρια;”, παρατήρησε.

“Δεν μπορεί να φορτώνουμε στο Σύνταγμα την ευθύνη της δημοσιονομικής πολιτικής, παρά σε όσους την ασκούν, την κυβέρνηση. Δεν μπορούμε να απεκδυόμαστε της ευθύνης αυτής αναφερόμενοι στο Σύνταγμα. Οι αδυναμίες του πολιτικού συστήματος δεν θα λυθούν με φρένο χρέους ή με δημόσιο σταθεροποιητή. Αυτά τα μέτρα έχουν αποτύχει εντελώς και είναι ατελέσφορα σε μια χώρα με διάχυτο συνταγματικό έλεγχο όπως η Ελλάδα”, κατέληξε.