Ανακοίνωση Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Πιερίας – Τμήμα Υγείας

Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το ΕΚΑΒ Πιερίας είναι αποκαλυπτική για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η δημόσια επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα: παλαιωμένος στόλος ασθενοφόρων, σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, εξαντλημένοι εργαζόμενοι, κενές κρίσιμες θέσεις και αυξανόμενες ανάγκες που αντιμετωπίζονται χωρίς ουσιαστική κρατική μέριμνα.

Η ευρωπαϊκή οδηγία προβλέπει ένα ασθενοφόρο ανά 12.000 κατοίκους. Στην Πιερία υπάρχουν 14 ασθενοφόρα, τα περισσότερα όμως είναι ιδιαίτερα παλαιά, με συχνές μηχανικές βλάβες και αυξημένο κόστος συντήρησης. Το παλαιότερο όχημα συμπλήρωσε το 2024 ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα. Σημαντικό μέρος του στόλου προέρχεται από δωρεές πολιτών κι όχι από κρατική μέριμνα, με πιο πρόσφατη τη δωρεά συντοπίτισσας από το Αιγίνιο.

Για ευνόητους λόγους, τουλάχιστον τα μισά οχήματα θα έπρεπε να βρίσκονται διαρκώς σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα. Στην πράξη αυτό συχνά δεν είναι εφικτό, λόγω του μικρού αριθμού τους και των συχνών βλαβών. Το αποτέλεσμα είναι καθυστερήσεις στην παραλαβή περιστατικών, ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένης πίεσης.

Στην Κατερίνη, στα τρία ασθενοφόρα που είναι σε κίνηση, θα έπρεπε να εργάζονται περίπου 40 διασώστες, ώστε να εξασφαλίζονται άδειες και ρεπό στο προσωπικό που εργάζεται καθημερινά σε εξαιρετικά στρεσογόνες συνθήκες. Σήμερα υπηρετούν 34 άτομα. Αντίστοιχη πίεση αντιμετωπίζουν και τα ασθενοφόρα που σταθμεύουν στο Κέντρο Υγείας Αιγινίου και στο Κέντρο Υγείας Λιτοχώρου.

Η συνέπεια είναι, ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα, να μειώνεται ο αριθμός των διαθέσιμων ασθενοφόρων. Η κατάσταση γίνεται πιο δύσκολη το καλοκαίρι, όταν ο νομός επιβαρύνεται από τη μεγάλη τουριστική κίνηση. Παρά τα αιτήματα για ενίσχυση κατά την τουριστική περίοδο, δεν υπήρξε η αναγκαία ανταπόκριση. Οι πέντε προσλήψεις που έγιναν το 2025 όχι μόνο δεν επαρκούν, αλλά έγιναν με τον απαράδεκτο θεσμό του επικουρικού προσωπικού, δηλαδή με ετήσιες συμβάσεις, ενώ καλύπτουν αποδεδειγμένα πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Πρόκειται για επιλογή που διατηρεί εργαζόμενους σε καθεστώς αβεβαιότητας και εξάρτησης από κάθε ετήσια ανανέωση της σύμβασής τους.

Την ίδια ώρα, το επάγγελμα του διασώστη γίνεται όλο και λιγότερο ελκυστικό για νέους ανθρώπους, εξαιτίας των χαμηλών αποδοχών και των δύσκολων συνθηκών εργασίας.

Μόνιμες προσλήψεις διασωστών έγιναν τελευταία φορά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016, παρά τις δύσκολες δημοσιονομικές συνθήκες. Σήμερα το προσωπικό του ΕΚΑΒ Πιερίας έχει μέσο όρο ηλικίας περίπου 55 έτη, ενώ μέσα στην επόμενη τριετία 8 εργαζόμενοι αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν.

Παράλληλα, το ΕΚΑΒ Πιερίας παραμένει χωρίς γιατρό στο κέντρο διαλογής. Η παρουσία γιατρού είναι κρίσιμη, τόσο για τη σωστή τηλεφωνική διαλογή των περιστατικών όσο και για την άμεση ιατρική υποστήριξη μέσα στο ασθενοφόρο όταν απαιτείται. Ωστόσο, με την αποχώρηση του τελευταίου η θέση δεν καλύφθηκε.

Υπάρχει επίσης ανάγκη για μόνιμο μηχανοκίνητο διασώστη, ο οποίος μπορεί να παρέχει άμεση βοήθεια κατ’ οίκον και να αποτρέπει άσκοπες διακομιδές προς τα Επείγοντα του Νοσοκομείου. Η ολιγόμηνη απόσπαση μηχανοκίνητου διασώστη – η οποία ήδη έληξε – αντί να αντιμετωπιστεί ως αυτονόητη υπηρεσιακή ανάγκη, μετατράπηκε σε πεδίο μικροπολιτικού ανταγωνισμού μεταξύ κυβερνητικών βουλευτών για το ποιος θα πιστωθεί επικοινωνιακά την … απόσπαση.

Το ΕΚΑΒ επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο επειδή στην Κατερίνη, μετά το μεσημέρι δεν λειτουργεί ούτε το Κέντρο Υγείας ούτε οι Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), οι οποίες θα μπορούσαν να λειτουργούν ως πρώτο φίλτρο αποσυμφόρησης και να περιορίζουν τις άσκοπες διακομιδές.

Ταυτόχρονα, η μεταχείριση των διασωστών παραμένει άδικη σε σχέση με το ιδιαίτερο έργο που επιτελούν. Η έλλειψη προσωπικού συχνά στερεί τα προβλεπόμενα ρεπό μετά από εργασία Σαββατοκύριακου, ενώ το επάγγελμά τους εξακολουθεί να μην εντάσσεται στα βαρέα και ανθυγιεινά, παρά το πάγιο αίτημά τους.

Η πραγματικότητα είναι μία: το ΕΚΑΒ Πιερίας λειτουργεί χάρη στην ευσυνειδησία, την εμπειρία και την αυταπάρνηση ενός προσωπικού κουρασμένου και υποτιμημένου, που κρατά όρθια μια κρίσιμη δημόσια υπηρεσία με ανεπαρκή μέσα.

Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα προτεραιότητα ούτε να στηρίζεται σε προσωρινές λύσεις, δωρεές και επικοινωνιακές διαχειρίσεις.

Η στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας δεν είναι ιδεολογική επιλογή. Είναι κοινωνική ανάγκη.