Νίκη της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Με παρέμβαση και του Κώστα Αρβανίτη μένει ανοιχτή στην Επιτροπή Αναφορών η ασυμβατότητα του εργατικού νομοσχεδίου με το ενωσιακό δίκαιο και παραπέμπεται στην Επιτροπή Απασχόλησης

Στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συζητήθηκε σήμερα η Αναφορά αριθ. 1635/2025, που κατατέθηκε από πολίτη σχετικά με την ασυμβατότητα του νόμου για την απασχόληση στην Ελλάδα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Κατά την παρέμβασή του, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Αντιπρόεδρος της LEFT, Κώστας Αρβανίτης, υπογράμμισε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση επικαλείται παραπλανητικά το δίκαιο της ΕΕ για να δικαιολογήσει την επιβολή 13ωρης εργασίας, τονίζοντας ότι καμία ευρωπαϊκή οδηγία δεν επιβάλλει τέτοια ρύθμιση.

Επεσήμανε ότι ο νόμος 5239/2025 παραβιάζει το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, καθώς υπονομεύει το δικαίωμα σε δίκαιες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας και σε ανώτατα όρια διάρκειας εργασίας.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αποδυνάμωση των συλλογικών συμβάσεων και στη μεταφορά της ρύθμισης του χρόνου εργασίας στο διευθυντικό δικαίωμα των εργοδοτών, εξέλιξη που οδηγεί σε εντατικοποίηση της εργασίας και συνδέεται με την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων και θανάτων στην Ελλάδα, καθώς και ψυχοκοινωνικών συνεπειών για τους εργαζόμενους.

Κλείνοντας, ο Κώστας Αρβανίτης ζήτησε, και διαμορφώθηκε η απαραίτητη πλειοψηφία ώστε να παραμείνει η αναφορά ανοικτή και να διαβιβαστεί στην Επιτροπή Απασχόλησης (EMPL) για περαιτέρω εξέταση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε ότι τόσο ο νόμος όσο και η αναφορά βρίσκονται υπό αξιολόγηση, επισημαίνοντας ότι η Κομισιόν επιφυλάσσεται του δικαιώματος να αναλάβει δράση.

Ακολουθεί η ομιλία του Κώστα Αρβανίτη:

Η Ελληνική Κυβέρνηση επικαλείται ψευδώς το δίκαιο της Ε.Ε για να δικαιολογήσει την επιβολή εργασίας 13 ωρών, καθώς ισχυρίζεται ότι κοινοτική οδηγία επιβάλλει την συνεχή 13ωρη απασχόληση αδιακρίτως. Στην πραγματικότητα, με τον πρόσφατο νόμο 5239/2025, παραβιάζεται το άρθρο 31 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε, που μεταξύ άλλων ορίζει ότι κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα σε ένα όριο μέγιστης διάρκειας και σε συνθήκες εργασίας, οι οποίες σέβονται την υγεία, την ασφάλεια και την αξιοπρέπειά του.

Η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στον αριθμό εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων σε όλη την Ένωση.

Η αφαίρεση από την αρμοδιότητα των συνδικαλιστικών οργανώσεων να ρυθμίζουν τους όρους εργασίας και ιδίως τα χρονικά όρια ημερήσιας και εβδομαδιαίας εργασίας, όπως όριζε ο νόμος 1892/1990, έχει αφήσει στο διευθυντικό δικαίωμα των εργοδοτών τη ρύθμιση των ανώτατων ορίων εργασίας, με συνέπεια την ευχερή επέκταση του ημερήσιου χρόνου εργασίας στις 13 ώρες, την σωματική – πνευματική εξάντληση των εργαζομένων, την καλπάζουσα αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, τον περιορισμό και τη διατάραξή της.