Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μπροστά στο νέο κύμα ακρίβειας που ήδη διαμορφώνεται λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, επέλεξε για ακόμη μια φορά την οδό της επικοινωνιακής διαχείρισης αντί της ουσιαστικής παρέμβασης στην αγορά.

Οι χθεσινές ανακοινώσεις για την επιβολή πλαφόν στα περιθώρια κέρδους αποτελούν ένα μέτρο χωρίς πραγματικό αντίκρισμα για τους καταναλωτές. Αντί να αντιμετωπίσει τις αιτίες της ακρίβειας, η κυβέρνηση επιχειρεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση παρέμβασης.

Είναι ενδεικτικό ότι το πλαφόν που ανακοίνωσε για τα πρατήρια υγρών καυσίμων ορίζεται στα 12 λεπτά ανά λίτρο αμόλυβδης. Την ίδια στιγμή, οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των πρατηριούχων δηλώνουν ότι το πραγματικό περιθώριο κέρδους σήμερα κυμαίνεται μεταξύ 8 και 10 λεπτών. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση δεν περιορίζει την αισχροκέρδεια· απλώς θεσμοθετεί ένα ανώτερο όριο υψηλότερο από αυτό που ήδη ισχύει στην αγορά. Αντί να συγκρατήσει τις τιμές, ανοίγει τον δρόμο ακόμη και για αυξήσεις.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα τρόφιμα. Η εμπειρία της πανδημίας απέδειξε ότι τέτοιου τύπου πλαφόν δεν συγκρατούν τις τιμές όταν δεν συνοδεύονται από ουσιαστικές παρεμβάσεις στην αγορά και στη φορολογία. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: από το 2021 έως το 2023 οι τιμές των τροφίμων εκτοξεύθηκαν, παρά τα υποτιθέμενα μέτρα ελέγχου.

Αν η κυβέρνηση ήθελε πραγματικά να προστατεύσει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις από το νέο κύμα ακρίβειας, θα προχωρούσε άμεσα σε μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, έστω προσωρινά έως τις 30 Ιουνίου, ώστε να υπάρξει άμεση αποκλιμάκωση των τιμών στην αντλία και συνολικά στην οικονομία.

Αντί γι’ αυτό, επιλέγει για άλλη μια φορά μέτρα βιτρίνας που δεν αλλάζουν τίποτα στην καθημερινότητα των πολιτών.Η κοινωνία δεν χρειάζεται επικοινωνιακά τεχνάσματα. Χρειάζεται πραγματικές πολιτικές που θα περιορίσουν την ακρίβεια, θα ελέγξουν την αγορά και θα στηρίξουν ουσιαστικά το εισόδημα των πολιτών.