Δήλωση του βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας και Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Μ. Ζαμπάρα

Τι κι αν η Αθηνά Παπαχρήστου, μεγάλη ευεργέτιδα του Μεσολογγίου, δώρισε ένα ασθενοφόρο με τις οικονομίες μιας ζωής;

Τι κι αν η πράξη της είχε έναν και μόνο σκοπό: να σωθούν ανθρώπινες ζωές;

Τι κι αν ένα μέλος της  κοινωνίας έκανε αυτό που όφειλε εδώ και χρόνια να έχει κάνει το κράτος;

Τι κι αν σήμερα αυτό το ασθενοφόρο παραμένει ακινητοποιημένο, παρκαρισμένο σε ένα συνεργείο, βουβό σύμβολο μιας Πολιτείας που αδυνατεί να τιμήσει την ίδια την έννοια της προσφοράς;

Τι κι αν, την ώρα που κάθε λεπτό μετρά, η γραφειοκρατία και η αδιαφορία αποδεικνύονται ταχύτερες από την ανάγκη;

Τι κι αν η μνήμη μιας ευεργέτιδας αντιμετωπίζεται ως διοικητική εκκρεμότητα;

Η δωρεά της Αθηνάς Παπαχρήστου δεν ήταν απλώς ένα όχημα. Ήταν ένα σύμβολο. Ένα σύμβολο ευθύνης, ανθρωπιάς και έμπρακτης αγάπης για τον τόπο. Ήταν μια κραυγή ζωής απέναντι σε ένα σύστημα που εδώ και χρόνια υποχωρεί από τον θεμελιώδη ρόλο του: την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Και όμως, απέναντι σε αυτή την πράξη υψηλού ήθους, η Πολιτεία απαντά με σιωπή, καθυστερήσεις και αδράνεια. Ένα ασθενοφόρο που έπρεπε να βρίσκεται στον δρόμο, να ανταποκρίνεται σε επείγοντα περιστατικά, να αποτελεί ανάσα ασφάλειας για τους πολίτες, παραμένει ανενεργό. Αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι ευθύνη. Και έχει ονοματεπώνυμο.

Όταν η κοινωνία προηγείται σε ανθρωπιά και το κράτος έπεται σε καθήκον, τότε δεν μιλάμε απλώς για δυσλειτουργία. Μιλάμε για αποτυχία.

Για τον λόγο αυτό, θα καταθέσω άμεσα σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, ζητώντας καθαρές απαντήσεις:

• γιατί το ασθενοφόρο της δωρεάς παραμένει εκτός λειτουργίας,

• ποιοι ευθύνονται για αυτή την απαράδεκτη καθυστέρηση,

• και πότε θα τεθεί σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα, όπως ακριβώς επιβάλλει ο σκοπός της δωρεάς.

Γιατί η προσφορά δεν μπορεί να σκουριάζει.

Η μνήμη δεν μπορεί να απαξιώνεται.

Και η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να περιμένει.