Το αίτημα της επανεκκίνησης της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι επιτακτικό από κάθε άποψη. Δεν είναι μόνο, ούτε κυρίως, ένα εσωτερικό ζήτημα. Απηχεί τη διάθεση ενός μεγάλου ακόμα τμήματος του λαού μας. Ανταποκρίνεται στην ανάγκη σκληρής ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης με την ΝΔ και τις δυνάμεις του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που συγκροτούν τη νέα ακροδεξιά στη χώρα μας.

Προτεραιότητες για μια ουσιαστική ανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρέπει να αποτελούν η έμπνευση και η αυτοπεποίθηση των μελών με στόχο την ενθάρρυνση και τη συμμετοχή σε μεγάλους μαζικούς, πολύμορφους, ειρηνικούς αγώνες. Για την αντίσταση με όρους μαζικού κινήματος και όχι στείρας διαμαρτυρίας, στις πολιτικές απέναντι στα δικαιώματα και την καταρράκωση του κράτους δικαίου στη χώρα μας.

Είναι σαφές ότι σε αυτό το πεδίο των κοινωνικών αγώνων, όπως και στο κρίσιμο ζήτημα της έλλειψης μαζικής κοινωνικής γείωσης του κόμματός μας, κρίθηκε εντέλει η περιορισμένη εκλογική εμβέλεια των προτάσεών μας και η αξιοπιστία της παράταξής μας. Η ηγεμονία δεν διεκδικήθηκε με συνέπεια και χωρίς αμφιταλαντεύσεις απέναντι στην επικοινωνιακή λαίλαπα της πολλαπλά ένοχης κυβερνητικής πολιτικής. Η έλλειψη αυτή προσδιόρισε και το εκλογικό «ταβάνι» του κόμματος μας, με τη σαφή αδυναμία συγκρότησης και στήριξης της έννοιας της παράταξης.

Η παραίτηση του συντρόφου Αλέξη Τσίπρα, δυσκολεύει αλλά και επιταχύνει την αναζήτηση ηγετικών λύσεων, ενόψει αυτής της αδήριτης ανάγκης για άμεση πολιτική επανεκκίνηση, ενόψει της ανάγκης για τολμηρή απεύθυνση από το έδαφος της Αριστεράς σε όλον τον προοδευτικό χώρο. Και για προωθητικές πολιτικές συνθέσεις, που θα είναι απόρροια συλλογικής λειτουργίας των ηγετικών οργάνων αλλά και δημοκρατικής λειτουργίας όλου του κόμματος. Ταυτόχρονα χρειάζεται η τολμηρή ανάδειξη με την αναγκαία βεβαίως στήριξη από όλους μας, μιας νεότερης γενιάς στελεχών στην εικόνα και την καρδιά αυτής της προσπάθειας.

Από αυτήν την άποψη, εκτιμώ ότι η υποψηφιότητα της συντρόφισσας Αχτσιόγλου, προσδίδει την αναγκαία ευρεία συναίνεση και εναρμονίζεται με την ανάγκη κοινωνικής στήριξης στη σύγχρονη Αριστερά. Την Αριστερά της διακυβέρνησης και των κοινωνικών αγώνων.

Χρειάζεται όλοι μας, ή εν πάση περιπτώσει όποιος το αισθάνεται, να σκεφτούμε με ορίζοντα την ευρύτερη ευθύνη για τη διαμόρφωση ανασυνθέσεων και λύσεων στην κρίσιμη αυτή φάση για το κόμμα μας.

Δεν αρκεί η κατάθεση της προσωπικής μας αλήθειας και η απλή στήριξη στην πάγια ιδεολογική και πολιτική προτίμηση του καθένα μας, μια ψυχολογία που και εμένα με αγγίζει και με συνέχει και την οποία σέβομαι απεριόριστα, όταν μάλιστα προσωποποιείται σε στελέχη του επιπέδου του Ευκλείδη Τσακαλώτου.