Βασικά σημεία από την ομιλία της Ρένας Δούρου στην Ολομέλεια της Βουλής:

•           Συνεδριάζουμε σήμερα εδώ, στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Που τολμά την ύβρη. Τολμά να μετατρέψει την Ακρόπολη και την Πνύκα σε ντεκόρ για τις ακροδεξιές απόψεις που προωθούν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη στηρίζοντας όλα τα ακροδεξιά κόμματα μίσους και βίας. Που εκφράζει το δόγμα της απαξίωσης του διεθνούς δικαίου στο πλαίσιο του  πολεμοχαρούς νεοαποικιοκρατικού δόγματος για τις διεθνείς σχέσεις της κυβέρνησης Τραμπ.

•           Ενός νεοαποικιοκρατικού δόγματος που υπηρετεί και η Αμερικανίδα πρέσβειρα στην Ελλάδα. Η οποία δήλωσε προκλητικά ότι οι ΗΠΑ μπορούν να παρεμβαίνουν σε άλλες χώρες και να ανατρέπουν εκλεγμένες κυβερνήσεις, παντού –

•           “μπορούμε να το κάνουμε και εδώ”, είπε. Έτσι αντιλαμβάνεται η αμερικανική κυβέρνηση την επιθετική προώθηση των συμφερόντων της, παραβιάζοντας τη Δημοκρατία, περιφρονώντας την λαϊκή κυριαρχία στα Βαλκάνια και παντού.

•           Οι δηλώσεις αυτές έχουν προκαλέσει αντιδράσεις στις ΗΠΑ, σε Βουλή και Γερουσία όχι όμως στην ελληνική κυβέρνηση. Δεν έχετε αντιδράσει κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, δεν έχετε καταδικάσει τις προκλητικές, αντιδημοκρατικές δηλώσεις της Aμερικανίδας πρέσβειρας. Δεν διαμαρτυρηθήκατε στον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών που βρίσκεται εδώ, σήμερα στην Αθήνα. Άχνα δεν έχετε βγάλει.

•           Είναι άραγε γιατί θεωρείτε ότι δεν σας αφορά η απειλή της πρέσβειρας; Είναι γιατί θεωρείτε ότι σας καλύπτει η εξωτερική του προβλέψιμου και δεδομένου συμμάχου, που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις ΗΠΑ; Είναι γιατί θεωρείτε ότι η δουλική υλοποίηση της αμερικανικής ενεργειακής στρατηγικής του Κάθετου Διαδρόμου σας προστατεύει; Είναι γιατί θέλετε, κατά την προσφιλή σας συνήθεια, να συγκαλύψετε τη δήλωση; Είναι γιατί προτιμάτε την καραμέλα ότι δήθεν οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους; Επί της ουσίας όμως η σιωπή σας λέει πολλά.

•           Λέει πολλά η σιωπή σας στα ερωτήματα που καταθέσαμε εδώ στη Βουλή προς τον κ. ΥΠΕΞ με αφορμή τις απαράδεκτες δηλώσεις. Λέει πολλά η σιωπή σας για το αν κάνατε διάβημα προς την αμερικανική πλευρά. Λέει πολλά η σιωπή σας για το ότι επιμένετε να κρατάτε τη Βουλή, τα κόμματα, τους πολίτες στο σκοτάδι και να μην ενημερώνετε αναλυτικά για όλες τις συμφωνίες και δεσμεύσεις της ΔΕΠΑ Εμπορίας μέσω της κοινοπραξίας ATLANTIC–SEE. Λέει πολλά η σιωπή σας για τις κυβερνητικές και διπλωματικές επαφές που συνδέθηκαν με την προώθηση αυτών ακριβώς των συμφωνιών. Λέει πολλά η επιμονή σας στην πλήρη αδιαφάνεια ως προς τη διαχείριση δημόσιας περιουσίας και  ως προς την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος της χώρας μας.

•           Όλα αυτά λένε πολλά πάρα πολλά για το πως η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται και ασκεί την εξωτερική πολιτική: ένα μείγμα δουλοπρέπειας και εξυπηρέτησης συμφερόντων ιδιωτικών εταιριών. Και κάπως έτσι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας μετατρέπεται σε πεδίο ανταγωνισμού ιδιωτικών συμφερόντων, που διεκδικούν την εύνοια της Ουάσινγκτον για το ποιός ευθυγραμμίζεται καλύτερα με τα συμφέροντά της αναφέρομαι στον κρίσιμο ενεργειακό τομέα. Η απάντηση σε μια παραλλαγμένη εκδοχή της γνωστής ρήσης «ποιός ασκεί την εξωτερική πολιτική σε αυτόν τόπο;», θα ήταν λοιπόν: οι ΗΠΑ και μερικές καινούργιες ισχυρές επιχειρήσεις. Δεν την ασκεί η ελληνική κυβέρνηση. Δεν την ασκεί ο Πρωθυπουργός. Δεν την ασκεί οι υπουργοί του.

•           Η περίπτωση του Κάθετου Διαδρόμου και της αμερικανικής ενεργειακής στρατηγικής για την προώθηση στα Βαλκάνια της πανάκριβης, αντιπεριβαλλοντικής επένδυσης στο LNG, είναι αποκαλυπτική. Η Ελλάδα χρίζεται πύλη εισόδου μιας επένδυσης που μπορεί να μην «τραβάει», μπορεί να την απορρίπτουν χώρες τις Ανατολικής Ευρώπης αλλά και οι Βρυξέλλες αλλά τη θέλει η Ουάσινγκτον, αυτό αρκεί στην κυβέρνηση που ευθυγραμμίζεται σε όλα όσα θα μας πει σήμερα ο κ. Ρούμπιο.

•           Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρεί ότι αυτή η σιωπή της κυβέρνησης δεν είναι τυχαία. Εντάσσεται ακριβώς σε αυτή την επικίνδυνη ΙΧ εξωτερική πολιτική που εφαρμόζετε εδώ και 7 χρόνια, από τότε δηλαδή που κόψατε βίαια το νήμα της πολυδιάστατης, ενεργητικής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η οποία χαρακτηρίζεται από απόλυτο έλλειμμα συνεκτικής εθνικής στρατηγικής.

•           Και δεν μιλάμε για κάποιο θεωρητικό έλλειμμα αλλά για μια εξωτερική χωρίς μπούσουλα, που αφήνει έκθετα πχ στις τουρκικές απειλές τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Δεν είναι μόνο οι παραβιάσεις του ΕΧΧ. Χθες ήμουν στην ιχθυόσκαλα οι ψαράδες μας δεν τολμάνε να ρίξουν τα δίκτυα τους γιατί παρεμποδίζονται από τα τουρκικά ψαράδικα.

•           Το γεγονός ότι τώρα η κυβέρνησή σας επενδύει στη γαλλική εταιρεία που μετέχει στο μεγάλο έργο ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, δεν είναι καλός οιωνός για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν πιστεύει η κυβέρνηση ότι η γαλλική εταιρεία θα ασκήσει εκ μέρους της την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας είναι βαθιά νυχτωμένη. Και κυρίως, επικίνδυνη.

•           Είστε επικίνδυνοι γιατί επιλέγετε το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου» για να πέσετε στην αγκαλιά του γενοκτόνου Ισραηλινού Πρωθυπουργού, την ώρα που σχεδόν όλες οι εθνικές αντιπροσωπείες στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εγκατέλειπαν την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας, όταν ο ανέβηκε στο βήμα ο Νετανιάχου.

•           Είναι επικίνδυνη η εξωτερική πολιτική που ασκείτε γιατί αποδεικνύεται ανίκανη να προστατέψει τους ελληνορθόδοξους της Συρίας που αντιμετωπίζουν το καθεστώς τρομοκρατίας και εκφοβισμού της κυβέρνησης του πρώην τζιχαντιστή αλ Σαράα ως τη Μονή Σινά, που η τύχη της κρίνεται τούτες τις μέρες κι εσείς σιωπάτε.

•           Εδώ και λίγες μέρες η Ελλάδα ασκεί την προεδρία του ΣΑ. Και ο πήχης των προσδοκιών δεν είναι απλά χαμηλός. Είναι ανύπαρκτος. Δεν διαγράφεται στον ορίζοντα καμία σοβαρή πρωτοβουλία για προώθηση της δίκαιης επίλυσης του Κυπριακού, πώς να διαγραφεί άν αγκαλιάζεστε με τον εγκληματία πως θα βάλετε τέλος. Μόνο ωραία λόγια. Κούφια λόγια θα μου επιτρέψετε να πω.

•           Όχι τυχαία, η κυβέρνηση ξέχασε να αποχαιρετήσει την Ιωάννα Κουτσουράδη, τη σπουδαία Ρωμιά φιλόσοφο, που έφυγε από τη ζωή στις 2 Οκτωβρίου, δύο μέρες πριν κλείσει τα 90 της χρόνια. «Η αξιότιμη Κουτσουράδη κατείχε ξεχωριστή θέση στην πνευματική ζωή της χώρας μας», ήταν το μήνυμα της τουρκικής προεδρίας. Το μήνυμα της ελληνικής κυβέρνησης ήταν… σιωπή.

•           Απαιτείται να μπει τέλος στη σημερινή επικίνδυνη ΙΧ εξωτερική πολιτική, στην οποία ακριβώς εντάσσονται και οι σημερινές κυρώσεις σχετικά με συμφωνίες με την Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία για τη διάθεση και τη χρήση των εγκαταστάσεων του Πεδίου Βολής Κρήτης.

•           Απαιτείται άμεσα αλλαγή ρότας στην εξωτερική πολιτική με επίκεντρο το διεθνές δίκαιο και στόχο την προάσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και την ειρηνική επίλυση διαφορών με τους γείτονές της, με την Αθήνα πυλώνα ειρήνης, ευημερίας, γέφυρα διαλόγου.

Αναλυτικά η ομιλία:

Συνεδριάζουμε κυρίες και κύριοι σήμερα, εδώ στην Ολομέλεια του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών του κ. Ρούμπιο, ο οποίος τολμά την ύβρη. Τολμά να μετατρέψει την Ακρόπολη και την Πνύκα σε ντεκόρ για ακροδεξιές απόψεις που προωθεί ο ίδιος στην Αμερική και στην Ευρώπη, στηρίζοντας όλα τα ακροδεξιά κόμματα μίσους και βίας.

Δεν τον έχουμε ξεχάσει όλοι όταν βγήκε με στάχτη και το σήμα του σταυρού στο μέτωπο, κάποιοι από την κυβέρνηση το έχετε ξεχάσει. Ο Ρούμπιο εκφράζει το δόγμα της απαξίωσης του Διεθνούς Δικαίου στο πλαίσιο του πολεμοχαρούς νεοαποικιοκρατικού δόγματος για τις διεθνείς σχέσεις της κυβέρνησης Τραμπ. Ένα νεοαποικιοκρατικό δόγμα που υπηρετεί και η Αμερικανίδα πρέσβης στην Ελλάδα, η οποία δήλωσε προκλητικά ότι: «οι ΗΠΑ μπορούν να παρεμβαίνουν σε άλλες χώρες και να ανατρέπουν εκλεγμένες κυβερνήσεις».

«Τι είχες Γιάννη; Τι είχα πάντα;», με κάποιες κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής… αγαπητέ Παφίλη. Διαβάζω: «μπορούμε να το κάνουμε και εδώ», είπε, gιατί έτσι αντιλαμβάνεται η αμερικανική κυβέρνηση την επιθετική προώθηση των συμφερόντων της, παραβιάζοντας τη δημοκρατία, περιφρονώντας τη λαϊκή κυριαρχία στα Βαλκάνια και παντού. Οι δηλώσεις αυτές έχουν προκαλέσει αντιδράσεις στις ΗΠΑ, σε Βουλή και στη Γερουσία, αλλά καμία αντίδραση από την ελληνική κυβέρνηση. Θα περιμένουμε οι Δημοκράτες να βάλουν στοπ σε αυτό το νεοαποικιοκρατικό δόγμα που υπηρετεί η κυρία πρέσβης. Καμία αντίδραση δεν έχετε, δεν έχετε καταδικάσει τις προκλητικές αντιδημοκρατικές δηλώσεις, δεν διαμαρτυρηθήκατε στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών που βρίσκεται εδώ σήμερα στην Αθήνα, δεν έχετε βγάλει άχνα.

Είναι άραγε γιατί θεωρείτε ότι δεν σας αφορά η απειλή της πρέσβης; Είναι γιατί θεωρείτε ότι σας καλύπτει η εξωτερική πολιτική του «προβλέψιμου και δεδομένου συμμάχου
που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής; Είναι γιατί θεωρείτε ότι η δουλική υλοποίηση της αμερικανικής ενεργειακής στρατηγικής του «Κάθετου Διαδρόμου» θα σας προστατεύσει;

Είναι γιατί θέλετε, κατά την προσφιλή σας συνήθεια, να συγκαλύψετε αυτή τη δήλωση; Είναι μήπως γιατί προτιμάτε την καραμέλα εφτά χρόνια τώρα, ότι δήθεν οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους;

Επί της ουσίας όμως, γιατί τα ερωτήματα είναι ρητορικά, η σιωπή σας λέει πάρα πολλά, περισσότερο από το κι αν προσπαθούσατε να τα συγκαλύψετε. Λέει πολλά η σιωπή σας στα ερωτήματα που καταθέσαμε εδώ στη Βουλή εδώ και δύο εβδομάδες προς τον κύριο ΥΠΕΞ με αφορμή αυτές τις απαράδεκτες δηλώσεις. Λέει πολλά η σιωπή σας για το αν κάνατε διάβημα προς την αμερικανική πλευρά. Λέει πολλά η σιωπή σας για το ότι επιμένετε να κρατάτε, κύριε Υπουργέ, τη Βουλή, τα κόμματα, τους πολίτες στο σκοτάδι και να μην ενημερώνετε αναλυτικά για όλες τις συμφωνίες και δεσμεύσεις της ΔΕΠΑ Εμπορίας μέσω της κοινοπραξίας «Atlantic SΕΕ».

Λέει πολλά, κύριε Υπουργέ, η σιωπή σας για τις κυβερνητικές και διπλωματικές επαφές που συνδέθηκαν με την προώθηση αυτών ακριβώς των συμφωνιών. Λέει πολλά η επιμονή σας στην πλήρη αδιαφάνεια ως προς τη διαχείριση δημόσιας περιουσίας και ως προς την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος της χώρας μας.

Όλα αυτά λένε πολλά, πάρα πολλά για το πώς η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται και ασκεί την εξωτερική πολιτική. Μετέρχομαι με φειδώ τα ουσιαστικά, για εμάς ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεστε την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής είναι ένα μείγμα δουλοπρέπειας και εξυπηρέτησης συμφερόντων ιδιωτικών εταιρειών. Και κάπως έτσι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας μετατρέπεται σε πεδίο ανταγωνισμού ιδιωτικών συμφερόντων που διεκδικούν την εύνοια της Ουάσιγκτον για το ποιος ευθυγραμμίζεται καλύτερα με τα συμφέροντα της, αναφέρομαι στον ενεργειακό τομέα, έχει βουίξει ο τόπος.

Η απάντηση είναι σε μια παραλλαγμένη εκδοχή της γνωστής ρήσης: «Ποιος ασκεί τελικά εξωτερική πολιτική σε αυτόν τον τόπο;», η απάντηση σε αυτή τη ρητορική ερώτηση είναι οι ΗΠΑ και μερικές καινούργιες ελληνικές ισχυρές επιχειρήσεις. Δεν την ασκεί η ελληνική κυβέρνηση. Δεν την ασκεί ο πρωθυπουργός. Δεν την ασκούν οι Υπουργοί του.

Η περίπτωση του «Κάθετου Διαδρόμου» και της αμερικανικής ενεργειακής στρατηγικής για την προώθηση στα Βαλκάνια της πανάκριβης αντιπεριβαλλοντικής επένδυσης στο LNG είναι αποκαλυπτική.

Η Ελλάδα χρίζεται πύλη εισόδου μιας επένδυσης που μπορεί να μην τραβάει, μπορεί να την απορρίπτουν χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και οι Βρυξέλλες, αλλά τη θέλει η Ουάσιγκτον. Αυτό αρκεί στην κυβέρνηση που ευθυγραμμίζεται σε όλα όσα θα μας πει και σήμερα ο κ. Ρούμπιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρεί ότι αυτή η σιωπή της κυβέρνησης δεν είναι τυχαία, εντάσσεται ακριβώς σε αυτή την επικίνδυνη ΙΧ εξωτερική πολιτική που εφαρμόζετε εδώ και επτά χρόνια, από τότε δηλαδή που κόψατε βίαια το νήμα της πολυδιάστατης ενεργητικής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπήρχαν διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, αλλά αν χρειαζόταν διώχναμε και τους διπλωμάτες όταν τους πιάναμε στη Βόρεια Ελλάδα να αλωνίζουν για «ιδιαίτερα συμφέροντα». Δεν μιλάμε λοιπόν για κάποιο θεωρητικό έλλειμα, αλλά για μια εξωτερική πολιτική χωρίς μπούσουλα που αφήνει έκθετα, π.χ. στις τουρκικές απειλές τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Χθες το βράδυ ήμουν στην ιχθυόσκαλα. Δεν είναι μόνο ότι έχουν αυξηθεί οι υπερπτήσεις, είναι ότι δεν τολμάνε οι δικοί μας ψαράδες να ρίξουν τα δίχτυα τους γιατί παρεμποδίζονται μήνες τώρα από τα τουρκικά ψαράδικα.

Τι κάνετε γι’ αυτό; Δεν κάνετε τίποτα. Η δημόσια παραδοχή λοιπόν, που δεν την πήρε πίσω ούτε ο κ. Συρίγος -να θυμίσω ότι είναι πρώην Υπουργός και νυν βουλευτής, είναι πανεπιστημιακός- ότι στην Κάσο το 2024 η Ελλάδα υποχώρησε και μάλιστα σε δύο περιπτώσεις. Μαρτυρά όλο αυτό, είτε αφορά τους Τούρκους ψαράδες και πώς αντιμετωπίζουν τους Έλληνες, είτε τι κάνουμε με την πόντιση του καλωδίου, το πόσο επικίνδυνη είναι η απουσία συνεκτικής εθνικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας και του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» που αμφισβητεί καθημερινά κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επενδύει στη γαλλική εταιρεία που μετέχει σε αυτό το μεγάλο έργο, το ευρωπαϊκό έργο της ηλεκτρικής σύνδεσης, δεν είναι καλός οιωνός για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν πιστεύει η κυβέρνηση ότι η γαλλική εταιρεία θα ασκήσει εκ μέρους μας την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, με συγχωρείτε, αλλά αυτό είναι μια αντίληψη επικίνδυνη και είστε βαθιά νυχτωμένοι.

Είστε επικίνδυνοι γιατί επιλέγετε το δόγμα του «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» και με αυτό δεν κάνεις εξωτερική πολιτική.

Είστε επικίνδυνοι για τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας.

Είστε επικίνδυνοι γιατί με αυτή τη λογική πέφτετε στην αγκαλιά του, τάχα εχθρού του Ερντογάν, Νετανιάχου, ξεχνώντας ότι όλες οι εθνικές αντιπροσωπείες στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ εγκατέλειπαν την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας κι εσείς αγκαλιαζόσασταν με τον Νετανιάχου.

Είναι επικίνδυνη η εξωτερική πολιτική που ασκείται γιατί δεν μπορείτε να προστατεύσετε τους Ελληνορθόδοξους της Συρίας που αντιμετωπίζουν ένα καθεστώς τρομοκρατίας και εκφοβισμού.

Τι να το κάνω να στριμώχνεστε εδώ στις δοξολογίες με τους βαθιούς σταυρούς αν έχετε αφήσει στα χέρια του πρώην τζιχαντιστή, αλ Σαράα τους Έλληνες χριστιανούς εκεί;

Τι να το κάνω αν στριμώχνεστε στις εξέδρες και στις δοξολογίες και στους αγιασμούς, όταν η Μονή Σινά έχει αφεθεί στην τύχη της, που κρίνεται τούτες τις ημέρες και εσείς σιωπάτε. Δεν απαντάτε στο αν ετοιμάζεται να αποδεχθεί λύση που θα αφορά κυρίως στη διατήρηση της λειτουργίας της Μονής, μετατρέποντας ένα ιστορικό ιδιοκτησιακό δικαίωμα σε μια απλή ανοχή χρήσης στο πλαίσιο μίας ετεροβαρούς συμφωνίας που θα χαρακτηριστεί, όπως είπατε, «ιστορικής σημασίας» όμως θα είναι δίκοπο μαχαίρι.

Όπως «ιστορικής σημασίας» επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί η συμφωνία με τη Βουλγαρία για την ανταλλαγή κειμηλίων -και δεν θα μείνω μόνο στα ελάχιστα αυτά, τον αριθμό 48 που επιστράφηκαν- διάβαζα τις προάλλες μια σειρά πρώην στρατιωτικών, που κάνουν λόγο και για τα στρατιωτικά έγγραφα που έχουν κλαπεί από την τότε Γεωγραφική Υπηρεσία.

Εδώ και λίγες ημέρες η πατρίδα μας ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας και ο πήχης των προσδοκιών δεν είναι απλώς χαμηλός, είναι ανύπαρκτος. Δεν διαγράφεται στον ορίζοντα καμία σοβαρή πρωτοβουλία για προώθηση της δίκαιης επίλυσης του Κυπριακού. Αλλά πώς να διαγραφεί άμα αγκαλιάζεστε με τον εγκληματία που καταπατά το Διεθνές Δίκαιο εδώ και τόσον καιρό; Πώς θα πάτε μετά να ζητήσετε αυτά που οφείλετε να ζητήσετε για τα 52 χρόνια κατοχής της Κύπρου μας;

Μόνο ωραία λόγια, κούφια λόγια, θα μου επιτρέψετε να πω, σαν αυτά στη σχετική ανακοίνωση του ΥΠΕΞ: «κατά τη διάρκεια της προεδρίας η χώρα μας θα αξιοποιήσει το διεθνές κεφάλαιο που έχει αποκτήσει ως γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, Βορρά και Νότου». Τι λες; Τζάμπα είναι οι λέξεις, δεν πληρώνει πρόστιμο κανένας για να βγάζει δελτία Τύπου. Πώς άραγε θα αξιοποιήσει το διεθνές κεφάλαιο η Ελλάδα, όταν ο αρμόδιος υπουργός, ο κ. Γεραπετρίτης, γράφει και λέει:

«Αν γνώριζα ότι θα βρισκόμασταν σε μια τόσο ταραχώδη περίοδο, προφανώς δεν θα είχαμε θέσει υποψηφιότητα και δεν θα είχαμε κάνει εκστρατεία για να γίνουμε μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας». Εξ όσων γνωρίζουμε δεν υπάρχει διορθωτική δήλωση, άρα δεν υπάρχει διορθωτική δήλωση του ΥΠΕΞ που μας είπε και «μικρομεσαία χώρα».

Δεν υπάρχει αποδοκιμασία του ΥΠΕΞ από τον Πρωθυπουργό, άρα θα ασκήσουμε μια προεδρία που δεν θα είναι σε θέση να χειριστεί τα μεγάλα διεθνή ζητήματα.

Υπό αυτό το πρίσμα, εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αντιλαμβανόμαστε ότι τα μεγαλόστομα περί «αξιοποίησης του διεθνούς κεφαλαίου της Ελλάδας» είναι λόγια του αέρα.

Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πάρα πολλές αντίστοιχες πτυχές της εξωτερικής πολιτικής, με τελευταίο την υποτίμηση στη σπουδαία γυναίκα, στη σπουδαία φιλόσοφο, την Κουτσουράδη, για την οποία το μήνυμα της τουρκικής προεδρίας ήταν ότι «κατείχε ξεχωριστή θέση στην πνευματική ζωή της χώρας μας». αυτά η τουρκική προεδρία, τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη να λέει «οι Ρωμιοί είμαστε λίγοι, αλλά είμαστε ατελείωτοι» και εσείς κάπου ξεχαστήκατε να κυνηγάτε την Αμερικανίδα πρέσβη στα μπουζούκια, προφανώς, και μία λέξη δεν βρήκατε να γράψετε για την αείμνηστη.

Για λόγους οικονομίας χρόνου δεν θα συνεχίσω στο παλμαρέ των επιτυχιών της εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων επτά ετών. Θα πω μόνο ότι απαιτείται να μπει τέλος στη σημερινή επικίνδυνη εξωτερική πολιτική, στην οποία ακριβώς εντάσσονται και οι σημερινές κυρώσεις σχετικά με συμφωνίες με την Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία για τη διάθεση και τη χρήση των εγκαταστάσεων του Πεδίου Βολής Κρήτης, όπως τόνισε και ο εισηγητής μας. Απαιτείται άμεση αλλαγή ρότας στην εξωτερική πολιτική με επίκεντρο το Διεθνές Δίκαιο, με στόχο την προάσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, με την ειρηνική επίλυση διαφορών με τους γείτονες μας, με την Αθήνα επιτέλους πυλώνα ειρήνης, ευημερίας και γέφυρας διαλόγου.

Φωτογραφία: ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΥΤΡΑ TOKLIK.GR / EUROKINISSI