Γιάννης Καριπίδης στη Βουλή: «Το ζητούμενο δεν είναι να φορολογούμε τους αδύναμους, αλλά να φορολογούμε δικαιότερα και κυρίως αυτούς που έχουν την οικονομική ισχύ!»
Γιάννης Καριπίδης στη Βουλή: «Το ζητούμενο δεν είναι να φορολογούμε τους αδύναμους, αλλά να φορολογούμε δικαιότερα και κυρίως αυτούς που έχουν την οικονομική ισχύ!»
| Γ. Καριπίδης

Την ανάγκη δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών και ουσιαστικής φορολόγησης των πολυεθνικών ανέδειξε ο βουλευτής Λάρισας Γιάννης Καριπίδης, ως ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στη δευτερολογία του στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Κύρωση της Πολυμερούς Συμφωνίας Αρμόδιων Αρχών σχετικά με την Ανταλλαγή Πληροφοριών GloBE και εφαρμοστικές διατάξεις».
Αναφερόμενος, αρχικά, στην Εξεταστική Επιτροπή για τα κόκκινα δάνεια, υπογράμμισε ότι η συγκρότησή της ανταποκρίνεται σε πάγιο αίτημα των δανειοληπτών. Εξήγησε ότι η διερεύνηση της περιόδου 2015–2026 υπηρετεί την αξιοπιστία και τη διαφάνεια, ζητώντας να φωτιστεί ολόκληρη η νομοθετική διαδρομή για δάνεια, funds και servicers.
Στη συνέχεια, επικαλούμενος τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Κομισιόν, άσκησε κριτική στην κυβερνητική οικονομική πολιτική για την επιβράδυνση της ανάπτυξης και τη χαμηλή απόδοση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ ζήτησε εξηγήσεις για την αναπτυξιακή επίδρασή τους και τις δυσκολίες που προδιαγράφονται για τα επόμενα χρόνια.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην «καταιγίδα» των έμμεσων φόρων, επισημαίνοντας την επιβάρυνση των πολιτών από ΦΠΑ και ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Όπως τόνισε, η αναλογία έμμεσων και άμεσων φόρων διαμορφώνεται σε 65% έναντι 35%. Παράλληλα, κατήγγειλε την αναμενόμενη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 4%, τονίζοντας ότι η ελάχιστη εισφορά επιβαρύνει δυσανάλογα επαγγελματίες με χαμηλό ή ακόμη και μηδενικό εισόδημα.
Για το νομοσχέδιο, επιβεβαίωσε τη θετική στάση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην κύρωση της Συμφωνίας, με καταψήφιση των άρθρων 2 και 8 και «παρών» στο άρθρο 7. Επισήμανε, ειδικότερα, ως αστοχίες του νομοσχεδίου τον συγκεντρωτισμό των πληροφοριών χωρίς κοινοβουλευτικό έλεγχο και χαρακτήρισε τις εξουσιοδοτικές διατάξεις ως «λευκή επιταγή» στη διοίκηση, αναδεικνύοντας ελλείψεις στις δεσμευτικές προθεσμίες, στην προστασία της καλόπιστης συμμόρφωσης και στη λογοδοσία. Αναφορικά, μάλιστα, με τον μορφότυπο υποβολής πληροφοριών, εξέφρασε ενστάσεις για νομοθετική δυσκαμψία και παρωχημένο υπόδειγμα.
Κλείνοντας, κάλεσε την κυβέρνηση και την ΑΑΔΕ να εξασφαλίσουν τα πρόσθετα έσοδα από τις πολυεθνικές, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «το ζητούμενο δεν είναι να φορολογούμε περισσότερο και ειδικά τους αδύναμους. Είναι να φορολογούμε δικαιότερα και κυρίως αυτούς οι οποίοι έχουν την οικονομική ισχύ».






