Δώδεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε λίγες ώρες στο Αιγαίο, σε δύο νέα ναυάγια στη Λέσβο και τη Σάμο. Ανάμεσά τους ένα βρέφος. Δώδεκα ανθρώπινες ζωές χάθηκαν στην προσπάθεια αναζήτησης ασφάλειας και ενός καλύτερου μέλλοντος.

Στη Λέσβο, έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά από σύγκρουση ταχύπλοου που μετέφερε πρόσφυγες και μετανάστες με περιπολικό σκάφος του Λιμενικού, ενώ οκτώ άνθρωποι διασώθηκαν. Λίγες ώρες αργότερα, βόρεια της Σάμου, άλλοι έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν ταχύπλοο ανατράπηκε κατά τη διάρκεια καταδίωξης από το Λιμενικό. Δεκατέσσερις άνθρωποι διασώθηκαν.

Οι δύο τραγωδίες εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιούνται οι επιχειρήσεις επιτήρησης και καταδίωξης στη θάλασσα, καθώς και για την τήρηση της θεμελιώδους υποχρέωσης προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

Ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας απέδωσε ήδη δημόσια την ευθύνη για τους θανάτους στους διακινητές, υιοθετώντας παράλληλα την εκδοχή ότι το ταχύπλοο προσέκρουσε στο περιπολικό του Λιμενικού, ενώ ο ίδιος αναγνωρίζει ότι οι ακριβείς συνθήκες της σύγκρουσης εξακολουθούν να διερευνώνται. Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στην αναζήτηση της αλήθειας. Η ανάγκη αποφυγής πρόωρων συμπερασμάτων ισχύει για όλους: η επίσημη εκδοχή δεν μπορεί να υποκαθιστά το πόρισμα ανεξάρτητης έρευνας. Χωρίς προκαταβολική ενοχοποίηση, αλλά και χωρίς προκαταβολική απαλλαγή κανενός.

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την τραγωδία της Χίου στις 3 Φεβρουαρίου 2026, όταν 15 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους έπειτα από σύγκρουση σκάφους μεταναστών με περιπολικό του Λιμενικού. Οι αντικρουόμενες μαρτυρίες, η μη ενεργοποίηση της κάμερας του περιπολικού και τα ερωτήματα για τη διαφύλαξη πειστηρίων καθιστούν κρίσιμη τη δημόσια ενημέρωση για την εξέλιξη της διερεύνησης.

Ζητούμε πλήρη, ανεξάρτητη και διαφανή διερεύνηση των νέων περιστατικών, διασφάλιση των επιχειρησιακών καταγραφών και τεχνικών πειστηρίων, εξέταση των χειρισμών των εμπλεκόμενων σκαφών και ουσιαστική αξιοποίηση των μαρτυριών των επιζώντων. Το Αιγαίο δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται τόπος θανάτου. Απαιτούνται ασφαλείς και νόμιμες οδοί πρόσβασης στην προστασία, σεβασμός του διεθνούς δικαίου και ουσιαστική λογοδοσία.