Χαιρετισμός στη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη 23.11.2008

Αγαπητές φίλες και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Σας μεταφέρω το θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαστε εδώ σήμερα, στο χώρο αυτό.

Που κάθε Σεπτέμβρη, ο Πρωθυπουργός της χώρας, ενεργώντας ως εντεταλμένος σύμβουλος των επιχειρήσεων και των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου,  ανακοινώνει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης που έχει πάντα 2 στόχους:

Να διατηρήσουν  οι εντολείς του τα προνόμιά τους και να πλουτίσουν ακόμη περισσότερο. 

Να συμπιεστεί το εισόδημα και η ζωή των εργαζόμενων, των μικρομεσαίων,  των αγροτών, των γυναικών, των νέων.

Εμείς όμως είμαστε σήμερα  εδώ για τον αντίθετο ακριβώς σκοπό.

Για να  διαδηλώσουμε την απόφασή μας  για να αλλάξει επιτέλους αυτή η κατάσταση.

Για να επιβεβαιώσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μαχόμενη  ριζοσπαστική Αριστερά. Είναι το κίνημα της αντίστασης ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό.

Σήμερα όλοι μιλούν για την κρίση.

Την κρίση, αν και είμαστε στην αρχή, τη βλέπουμε παντού;

Στο κλειστό εργοστάσιο της ΒΙΑΜΥΛ στην οδό Γεωργικής Σχολής, με τις μαύρες σημαίες, παραδομένο στα πουλιά και τα τρωκτικά. 

Στο Γιώργο, που δούλευε 20 χρόνια σ΄ αυτή την επιχείρηση και τώρα άνεργος  περιγράφει στα ΝΕΑ  πως δεν μπορεί να πληρώνει τα 450 ευρώ  του δανείου για το σπίτι, πως δεν μπορεί να δώσει στα παιδιά του ό,τι έχουν ανάγκη.

Στις χιλιάδες κατασχέσεις και πλειστηριασμούς των σπιτιών για 1800 και για 2000 ευρώ.

Στις εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους που απολύονται απ΄ τις πολυεθνικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και την Αμερική. Στα δάση από σκηνές που στήνονται για να κοιμηθούν αυτοί που έχασαν τα σπίτια τους.

Αλλά κι αν προσπαθήσουμε με πιο επιστημονικούς όρους να αναλύσουμε την κρίση, θα καταλήξουμε στη διατύπωση του Μαρξ, που τώρα «ανακαλύπτουν» και οι πιο σκληροί νεοφιλελεύθεροι. Κι  ο Μαρξ λέει ότι: «Η τελική αιτία όλων των πραγματικών κρίσεων παραμένει πάντα η φτώχεια και ο περιορισμός της κατανάλωσης των μαζών….».

Στη χώρα μας οι συνέπειες της κρίσης διαπλέκονται με τη σκληρή νεοφιλελεύθερη αντιλαϊκή πολιτική, που εφαρμόζει τώρα η κυβέρνηση της Ν.Δ. και  τις συνέπειες απ΄τις νεοφιλελεύθερες  πολιτικές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα της Σημιτικής περιόδου.

Η κατάσταση, ζωή  των φτωχών  λαϊκών στρωμάτων  οδηγείται  πια  σε οριακό σημείο, ενώ για το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας προοιωνίζεται μια πολύ δύσκολη ζωή.

Τώρα είναι η ώρα οι λαϊκές δυνάμεις,  οι νέοι άνθρωποι, οι πιο ζωντανές και δημιουργικές δυνάμεις της πατρίδας μας, να αφυπνιστούν, να ενεργοποιηθούν και να πάρουν την υπόθεση της ζωής τους και το μέλλον της χώρας μας στα χέρια τους. 

Δεν έχουν τίποτα να ελπίζουν απ΄ τις πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού, που εγκλωβίζει τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας, συντηρεί ένα χρεοκοπημένο  οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και αξιακό σύστημα, οδηγεί σε ακραίες μορφές κοινωνικής πόλωσης, στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, την βαθιά και εκτεταμένη διαφθορά, τα σκάνδαλα, την καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας.

Σ΄ αυτές τις συνθήκες  η  Αριστερά,  ιδιαίτερα ο  ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να διαδραματίσει ιστορικό ρόλο στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις .

Χρέος της Αριστεράς είναι να δώσει ξανά την ελπίδα στην εργατική τάξη, τους νέους,  τις γυναίκες,  τους μετανάστες, τους φτωχούς.

Να προβάλει την προοπτική του σοσιαλισμού,  σαν ένα ελπιδοφόρο όραμα   και ως ένα στόχο, που εμπλουτίζει τις κατευθύνσεις, τις αντιλήψεις και τους αγώνες του σήμερα.

Να  προβάλει  ένα άμεσο πολιτικό σχέδιο μεγάλων πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών. Που να βγάζουν το λαό και τη χώρα από το τέλμα του δικομματισμού, τις εργαζόμενες τάξεις από τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού.

Και παράλληλα ένα πρόγραμμα άμεσης ανακούφισης και βελτίωσης της ζωής του εργαζόμενου λαού, των ανέργων και των νέων.

Αυτό επιδιώκουμε στο πλαίσιο των προγραμματικών διαδικασιών που έχει ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από ανοιχτές, μαζικές, συμμετοχικές διαδικασίες. Για να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε ένα  αγωνιστικό πρόγραμμα που θα συμβάλει στην ανάπτυξη του κινήματος και στη διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

Φίλες και φίλοι,

Είναι μύθος ότι όλοι χάνουν απ΄ την κρίση. Κάποιοι απ΄ τους καπιταλιστές κερδίζουν και κερδίζουν πολλά. Αυτός που βγαίνει σίγουρα χαμένος είναι ο απλός λαός, οι εργαζόμενοι. 

Είναι λάθος ότι η  κρίση  διαρκεί για πάντα.  Επομένως έχει πολύ μεγάλη σημασία για την Αριστερά να προβάλει πολιτικές και στόχους πάλης. Όχι για να συμβάλουμε στις πολιτικές ρύθμισης του καπιταλισμού και άρσης των αντιφάσεών του. Αλλά να δώσουμε μια άλλη διέξοδο. Μας ενδιαφέρει λ.χ. απόλυτα  πως θα βγεί απ΄την κρίση ο εργαζόμενος  λαός, που αποτελεί τη βασική παραγωγική δύναμη της κοινωνίας, αλλά παράλληλα μας ενδιαφέρει και   ποια θα είναι η παραγωγική βάση της χώρας μετά την κρίση.

Γι΄ αυτό προτείνουμε: Γενναίες αυξήσεις μισθών και ημερομισθίων. Ισχυρή κρατική παρέμβαση. Δραστική αύξηση των δημόσιων επενδύσεων. Ενίσχυση σημαντικών παραγωγικών κλάδων. Μαζικές προσλήψεις στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης, της πρόνοιας. Απομάκρυνση του τραπεζικού συστήματος και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας (ασφαλιστικές εταιρείες κλπ.) απ΄ το πεδίο των κοινωνικών αναγκών των εργαζομένων. Οι ανάγκες για στέγη,  υγεία, σπουδές,  σύνταξη, διακοπές  κλπ. να βγουν απ΄ τον κύκλο της κερδοσκοπίας των τραπεζών.

 Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική συνεργασία των δυνάμεων  της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Της Αριστεράς που και στη χώρα μας ιστορικά συγκροτήθηκε και διαμορφώθηκε σε στενή σύνδεση με το εργατικό κίνημα.

Είναι μια κατάκτηση με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά.

Όσο όμως και να συζητάμε. Όσα σχέδια και να απλώσουμε στο τραπέζι.

Όσες αναλύσεις και να κάνουμε,  δεν πρόκειται να το βρούμε τι ακριβώς είναι.

Ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να εξακριβώσουμε  τι πραγματικά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Να ξαναανακαλύψουμε τις αξίες του εργατικού και του προοδευτικού κινήματος. Τη συλλογικότητα, την αγωνιστικότητα, την αλληλεγγύη. Ιδιαίτερα την αλληλεγγύη, που είναι τόσο αναγκαία σ΄ αυτούς του ζοφερούς καιρούς.

Να μην περιμένουμε το Μαρξ, να επιστρέψει,  αλλά να επιστρέψουμε εμείς στο Μαρξ όχι για να μας δώσει συνταγές, αλλά για να μάθουμε τη μέθοδό του της ανάλυσης των κοινωνικών ζητημάτων, που αποτελεί πνευματικό κεκτημένο  όλης της ανθρωπότητας. 

Να προσανατολίσουμε αποφασιστικά  τη δράση μας στα συνδικάτα,  τους συνεταιρισμούς, τα μαζικά κινήματα.  Να γίνουμε ένα με τους εργαζόμενους, με τους απλούς ανθρώπους. Να δεθούμε μαζί τους, να ριζώσουμε στην κοινωνία.

Εκεί θα ανακαλύψουμε και το ΣΥΡΙΖΑ και την ψυχή της αριστεράς.