Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Πολύ μελάνι χύνεται τις τελευταίες ημέρες και πολύς λόγος γίνεται από αρκετούς δημοσιογράφους για τη δημοσκοπική υποχώρηση των ποσοστών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α σε μια προσπάθεια να τη βαφτίσουν «κατρακύλα» και να σπείρουν κλίμα απογοήτευσης στους ψηφοφόρους, με απώτερο σκοπό την αναστήλωση του δικομματισμού.

Παρ’ όλο που κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο θα ήθελα να καταθέσω μερικές διαπιστώσεις:

1. Καταρχάς όταν μιλάμε για δημοσκοπήσεις, εννοούμε τάσεις της στιγμής του εκλογικού σώματος και είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν αυξομειώσεις.

2. Την τελευταία φορά που έχει καταγραφεί επίσημα εκλογικό ποσοστό για το ΣΥ.ΡΙΖ.Α ήταν της τάξεως του 5%. Είναι απορίας άξιον, λοιπόν, πως κάποιοι βαφτίζουν «κατήφορο» δημοσκοπικά ποσοστά που κινούνται γύρω στο 15%;

3. Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες διαπιστώσεις που δεν μπορεί να τις αναιρέσει καμιά υποκειμενική ανάγνωση των δημοσκοπήσεων, όπως:

α. Η ελληνική κοινωνία του 2008 είναι διαφορετική από αυτή του 1990 και του 2000. Δεν προσδοκά και δεν ελπίζει σήμερα λύσεις των προβλημάτων της από το δικομματισμό, στάση που ήταν σαφώς διαφορετική πριν από 10 χρόνια, όταν ακόμα έτρεφε ελπίδες τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τη ΝΔ.

β. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εμπνεύσει στους πολίτες αισιοδοξία ότι διαθέτει εναλλακτική, διαφορετική στην ουσία και όχι στη φρασεολογία, πολιτική πρόταση. Κι όσο και αν προσπαθεί με διάφορους τρόπους να μας πείσει για το αντίθετο, το κυβερνητικό του παρελθόν καταμαρτυρά τα αδιέξοδά του. Μπορεί να εμφανίζεται ως θεματοφύλακας του δημοσίου σήμερα, αλλά οι πάντες γνωρίζουν ότι έπραττε τα αντίθετα όταν ήταν κυβέρνηση. Μπορεί να υπόσχεται ότι θα καταργήσει τον ασφαλιστικό νόμο της ΝΔ αλλά τα ίδια είχε υποσχεθεί και για τις αποκρατικοποιήσεις και όλοι γνωρίζουν ότι τελικά άλλα έλεγε ως αντιπολίτευση και άλλα έπραττε ως κυβέρνηση. Αναρωτιέμαι για παράδειγμα τι μπορεί να πει στους ωρομίσθιους συναδέλφους μου εκπαιδευτικούς των 350 €, όταν αυτό πρώτο άνοιξε την πόρτα της ωρομισθίας στην εκπαίδευση και φυσικά η ΝΔ συνεχίζει στον ίδιο βηματισμό.

γ. Η ελληνική οικογένεια σήμερα είναι υπερχρεωμένη. Ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις και νιώθοντας καθημερινά στο πετσί τους τα αδιέξοδα του δικομματικού συστήματος.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ιστορική ευθύνη όχι μόνο να σταθεί πλάι στις κοινωνικές ομάδες που βάλλονται, αλλά κυρίως να δώσει όραμα στην κοινωνία διεξόδου από το τέλμα διαμορφώνοντας άμεσα πρόγραμμα θέσεων που να απαντά στις σύγχρονες ανάγκες και στα προβλήματα του πολίτη. Μέσα από μια τέτοια διαδικασία μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μετεξελιχθεί σε κόμμα που οι πολίτες θα νιώσουν ότι μπορούν να το εμπιστευτούν όχι μόνο για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους αλλά και σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης. Αυτό επιτάσσουν οι συνθήκες, αυτό ποθούν ευρύτερες κοινωνικές ομάδες που στρέφουν την ελπίδα τους στο ΣΥΡΙΖΑ.

Η διαμόρφωση του αριστερού πλειοψηφικού ρεύματος περνά μέσα από αυτή τη διαδικασία. Η αριστερά έχει ιστορική ευθύνη να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών.

Χατζησάββας Παναγιώτης Μέλος Ν.Ε. ΣΥ.ΡΙΖ.Α Ημαθίας