Γενικά χαρακτηριστικά της διεθνούς οικονομικής κρίσης και οι επιπτώσεις στη χώρα μας.

    Η διεθνής οικονομική κρίση με επίκεντρό της την παρα-τεταμένη, άγρια από κερδοσκοπική πλευρά, ανεξέλικτη πετρελαϊκή κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη  απειλεί να τινάξει στον αέρα το διεθνές ¨κερδοσκοπικό μορατόριουμ¨ που είχαν συμφωνήσει την προηγούμενη περίοδο οι ισχυροί οικονομικοί και χρηματιστηριακοί κύκλοι σε ΗΠΑ και Ε.Ε.

   Αυτή η ανεξέλικτη πετρελαϊκή κρίση έχει ήδη δημιουργήσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στο ζήτημα της διατροφής, με αιχμή την πολύ σοβαρή κρίση επισιτισμού των τροφίμων και ιδιαίτερα του ψωμιού και του ρυζιού, σε όλες τις χώρες του κόσμου.

   Κυρίως όμως και άμεσα απειλεί τις φτωχές χώρες της Αφρικής – Ασίας και Λ. Αμερικής, με άμεσο πια τον κίνδυνο της γενικευμένης επισιτιστικής κρίσης σε ολόκληρες περιοχές του πλανήτη!

    Δείτε τις ¨εξεγέρσεις¨ για το ψωμί  στην Αίγυπτο πρόσφατα, από το διπλασιασμό της τιμής του ψωμιού στη χώρα αυτή, την τραγική κατάσταση στην Αφρική, καθώς και την απελπισία του κόσμου στις Ασιατικές χώρες από τον υπερδιπλασιασμό της τιμής του ρυζιού και των βασικών αγαθών.

    Αυτή η εξέλιξη με μαθηματική ακρίβεια έχει ήδη  οδηγήσει  εξαθλιωμένα τμήματα του πληθυσμού σε μεγάλες περιοχές του κόσμου, που έχουν ως μοναδική διατροφική βάση τους το ψωμί και το ρύζι, σε απόγνωση.

    Η έκρηξη από τις ανεξέλικτες τιμές των τροφίμων μπορεί να οδηγήσει σε μια εκτεταμένη ¨με παγκόσμιες διαστάσεις διατροφική γενοκτονία¨ που ασκούν συστηματικά και εκτός ελέγχου, οι μεγάλες πολυεθνικές και χρηματιστηριακές εταιρίες, που έχουν  στον αποκλειστικό τους έλεγχο την παγκόσμια παραγωγή και διάθεση των βασικών διατροφικών προϊόντων.

   Οι τελευταίες όμως εξελίξεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης

επιτείνονται και από την εξελισσόμενη πιστωτική κρίση- κύρια στις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες- που μαζί με την επισιτιστική κρίση, απειλούν τη στιγμή αυτή το ίδιο το σύστημα της οικονομίας της αγοράς με γενικότερη οικονομική κατάρρευση.    

    Η Ευρωπαϊκή ένωση και η χώρα μας ως μέλος της, παρακολουθούν περίπου προκλητικά  αδιάφορα την εξέλιξη αυτή της κρίσης, που ανατροφοδοτείται διαρκώς από τις πολιτικές της που επιτείνουν το πρόβλημα  αντί να το ¨διαχειριστούν¨ με ουσιαστικά  και ¨παρεμβατικού τύπου¨ μέτρα, για την αποτροπή της εντεινόμενης οικονομικής κρίσης με άμεσες τις ¨ανθρωπιστικές της συνέπειες¨.

    Είναι επίσης αλήθεια ότι η πείνα αποτελεί πια μια σκληρή πραγματικότητα, η οποία μάλιστα ολοένα  και διευρύνεται όπως βλέπουμε με ταχύτατους ρυθμούς και στην Δύση.

    Έχει μάλιστα τόσο πολύ φοβίσει τους ηγέτες και οικονομικά ισχυρούς, οι οποίοι πρόσφατα εκδήλωσαν την έντονη ανησυχία τους για το φαινόμενο. Ανησυχία βέβαια ιδιοτελής αφού αυτό που κυρίως τους τρομάζει είναι, οι πιθανές εξεγέρσεις των φτωχών και αποκλεισμένων που θα ταράξει την ησυχία και τον κυνισμό τους.

    Εκείνο όμως που περισσότερο τους ανησυχεί, είναι μήπως οι αναμενόμενες εξεγέρσεις, μη τυχόν και πάρουν μεγάλη έκταση στις μητροπόλεις του καπιταλισμού και τροφοδοτήσουν με τη σειρά τους απρόβλεπτες και ανατρεπτικές καταστάσεις! Διότι όπως χαρακτηριστικά λέγεται, ¨όταν η οδοντόκρεμα βγει από το σωληνάριο, πολύ δύσκολα επαναφέρεται στην προηγούμενη κατάστασή της¨!

    Οι σημερινές διεθνείς οικονομικές εξελίξεις και η κρίση που κύρια την χαρακτηρίζει είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του άγριου και επιτιθέμενου καπιταλισμού, που με αιχμή  την προωθημένη ¨ιδεολογική¨ επικράτηση του τον νεοφιλε-λευθερισμό, επιχειρεί με ωμό και  βίαιο τρόπο, την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των πλουσίων, μαζί με τον ασφυκτικό έλεγχο σε ολόκληρο τον πλανήτη.

   Δυστυχώς η ¨κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού¨ και η είσοδος της Κίνας στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα έχουν επιτείνει τα τελευταία χρόνια, αλλά κυρίως έχουν επιταχύνει τις διεθνείς οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις σε όφελος του κεφαλαίου, με την είσοδο των χωρών αυτών στο διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό για τον έλεγχο του πλούτου.

   Το ¨αμερικάνικο δόγμα¨ στηρίχθηκε τα τελευταία 50 χρόνια ανοικτά και απροκάλυπτα στον ¨διαρκή πόλεμο¨, που δια μέσου της στρατιωτικής υπεροχής και επιβολής καθώς επίσης και της οικονομικής επιρροής, δημιούργησε την ασφυκτική πολιτική εξάρτηση και επικυριαρχία και στην Ευρώπη.

    Η Ε.Ε υποχωρώντας συνολικά τα τελευταία χρόνια ¨υποτάχθηκε¨ πολιτικά και στρατιωτικά στην ηγεμονία των ΗΠΑ, με κοινή δυστυχώς την πολιτική και δύο μεγάλων παρατάξεων (συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών), που διεύθυναν τις πολιτικές τύχες στην Ευρώπη.

    Η ¨ταύτιση και η υποταγή¨ είναι πλέον δεδομένη ακόμα και στους πιο καλοπροαίρετους υποστηρικτές της ¨αυτοτελούς πορείας¨ της Ευρώπης, σε διαφορετική κατεύθυνση από τις επιλογές και προτεραιότητες της Αμερικάνικης υπερδύναμης.

    Η Ε.Ε σήμερα όντας ταυτισμένη πολιτικά με την Αμερικάνικη υπερδύναμη, είναι  ¨υποχρεωμένη¨ όλο και πιο ενιαία  να αναλαμβάνει και να μετέχει ενεργά στο  –οικονομικό και στρατιωτικό - κόστος των επιχειρήσεων που αποφασίζουν οι ΗΠΑ να διεξάγουν σε διάφορες περιοχές του κόσμου– ¨παρά τις επιμέρους ενστάσεις χωρών της(;) στη μορφή και το περιεχόμενο¨ ακόμα και των ανοικτών στρατιωτικών επεμβάσεων.

    Καταστρατηγώντας εδώ και χρόνια τους διεθνείς οργανισμούς και τον ΟΗΕ, (Ιράκ, Αφγανιστάν, Βαλκάνια και αλλού)  οι  ΗΠΑ αδιαφορούν για τις ¨ ανθρωπιστικές ευαισθησίες των Ευρωπαίων¨ ότι πρέπει να τηρούνται οι διεθνείς κανόνες και τα νομικά προσχήματα.

    Είναι γνωστό επίσης, ότι για πάνω από μισό αιώνα το κόστος των αμερικάνικων βάσεων αλλά και στρατιωτικών επεμβάσεων,  το αναλαμβάνουν σε σημαντικό βαθμό χρόνια τώρα οι τρίτες χώρες!

    Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα, με ποιο χαρακτηριστικά αυτά της  Γερμανίας στην δεκαετία του ’60 και της Ιαπωνίας, όπου οι κεντρικές τράπεζες των χωρών αυτών αλλά και πλήθος άλλων, κάλυπταν αυτές το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών βάσεων και εγκαταστάσεων καθώς και των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

       Πρόσφατα παραδείγματα, το 1991 η Σ. Αραβία με το Κουβέιτ ανέλαβαν το τεράστιο οικονομικό κόστος του πολέμου στο Ιράκ.

      Το τωρινό κόστος του πολέμου σε Ιράκ, Αφγανιστάν και οπουδήποτε αλλού κρίνουν και αποφασίσουν οι ΗΠΑ, το έχουν ήδη ¨αναθέσει με συλλογικές αποφάσεις¨ που παίρνονται στα πλαίσια των συνόδων του ΝΑΤΟ  στις χώρες-μέλη του, καθώς και  στις υπό ένταξη χώρες του ΝΑΤΟ!

     Τα τελευταία χρόνια μάλιστα όλες  οι χώρες του κόσμου ¨συμμετέχουν¨ συνδράμοντας οικονομικά όλες, με  την σημερινή μορφή και το περιεχόμενο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης - που με αιχμή της την διεθνή πετρελαϊκή κρίση- ευνοούν την προκλητική κερδοσκοπία των κερδών από τις πολυεθνικές του πετρελαίου.  

     Έτσι ακούμε και μαθαίνουμε να ομολογείται δημόσια μπροστά στη διεθνή κοινότητα, ότι ήδη ¨συνδράμουν ενεργά με τα υπερκέρδη τους¨ οι εταιρίες πετρελαίων να προσφέρουν με τη σειρά τους, χρηματοδοτώντας ανοιχτά τις προεκλογικές εκστρατείες των ρεπουμπλικάνων αλλά και δημοκρατικών στις ΗΠΑ, μέχρι και τις  στρατιωτικές επεμβάσεις σε όλες τις γωνιές του κόσμου. 

      Αυτή η ωμή και απροκάλυπτη ¨οικονομική πολιτική¨ που ασκείται σε όλες τις χώρες του κόσμου, έχει κυρίως σοβαρές και άμεσες επιπτώσεις στις χώρες που δεν διαθέτουν σημαντικές πρώτες ύλες- πετρέλαιο και αέριο - και είναι εντελώς ευάλωτες και απροστάτευτες στην πολιτικό στρατιωτική και οικονομική ισχύ των ΗΠΑ, έχει όμως τη συνδρομή και συμφωνία της Ε. Ένωσης καθώς της Ρωσίας και της Κίνας για διαφορετικούς λόγους.

      Η Ρωσία των Πούτην – Μετβέντεφ καθώς και η Κίνα έχουν, η πρώτη με τα τεράστια αποθέματα πρώτων υλών, κυρίως αποθεμάτων πετρελαίου, φυσικού αερίου και σημαντικών άλλων ορυκτών αποθεμάτων, που διαθέτει η χώρα αυτή και τη δυνατότητα που της δίνεται - με την στρατιωτική ισχύ που ανέπτυξε την περίοδο της Σοβ. Ένωσης- να βρίσκεται έξω από την απειλούμενη ανοικτή κρίση.

      Ευνοημένη και επωφελούμενη σημαντικά, ειδικά η Ρωσία που με την οικονομική και πολιτική επιρροή της κυρίως,  αυξάνει τον ρόλο της στον Ευρωπαϊκό και ειδικότερα στον  Βαλκανικό χώρο.

      Επιπρόσθετα η Κίνα, με επίσημους ρυθμούς ανάπτυξης τα τελευταία 15 χρόνια με 10%! ετησίως,  που ανεπίσημα αγγίζουν ρυθμούς  15-18% !, ¨εισπράττουν και απορροφούν¨ για την επόμενη περίοδο, σημαντικό μερίδιο στην ανάπτυξη της με τον παραγόμενο πλούτο, από τον αναδυόμενο και ισχυρό κινέζικο και αδηφάγο καπιταλισμό.

    Όλες οι παράμετροι από την τρέχουσα διεθνή κρίση- που πολλοί την συγκρίνουν με εκείνη του 1929- πρέπει να εξετα-στούν ιδιαίτερα από την Αριστερά και να εξαχθούν σοβαρά συμπεράσματα για την έκταση, τον χαραχτήρα και κυρίως τις επιπτώσεις στη χώρα μας και  την Ε. Ένωση.

     Κάτω από αυτό το πλαίσιο και με ¨δοσμένες τις σημερινές συνθήκες και τους διεθνείς συσχετισμούς¨, να εξεταστούν οι πολιτικές που με άξονα τους την κάθε χώρα ξεχωριστά, να δοθεί η μάχη και ο αγώνας όλων των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, γύρω από τις επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης στις τιμές των καυσίμων  και τροφίμων, που τείνει να διαλύσει τον στοιχειώδη συνεκτικό κοινωνικό ιστό που διαθέτει η χώρα μας.

     Η άμεση οικονομική απειλή που ασκείται σε ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού από την ανεξέλικτη κερδοσκοπία των τιμών σε βασικά καταναλωτικά αγαθά βρίσκεται σε καθημερινή πια εξέλιξη! και πρέπει να αντιμετωπισθεί από ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών πολιτικών, για να μην θρηνήσουμε την επόμενη περίοδο ανθρώπινα θύματα λόγω των επιπτώσεων από την πείνα και στη χώρα μας!

      Τρόφιμα, αγαθά για κοινωνικές ανάγκες - υπηρεσίες  καθώς και τεράστιος πλούτος έχει περιέλθει στη χώρα μας - τα τελευταία 15 χρόνια κυρίως- με βίαιο και προκλητικό τρόπο στα χέρια των οικονομικά ολίγων και ισχυρών.

(χρηματιστηριακή ληστεία του 1999, εκποίηση και κακή διαχείριση της περιουσίας των Ταμείων, Ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής και δημόσιας περιουσίας(ΔΕΚΟ), που αποκτήθηκε με τον ιδρώτα του Ελληνικού λαού, καθήλωση των αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, που ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν για την  είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι σήμερα, είναι πολύ κάτω από τον ¨επίσημο¨ πληθωρισμό και τις πραγματικές ανάγκες μεγάλου τμήματος του πληθυσμού που έχει ήδη αγγίξει και τα μεσαία εισοδήματα .   

   Σήμερα, μετά μάλιστα την επιχειρούμενη ακύρωση του ¨ανολοκλήρωτου κράτους πρόνοιας¨, που επιχειρήθηκε μεταπολεμικά αλλά κυρίως μετά το 1981 να οικοδομηθεί στη χώρα μας, ξεκίνησε εδώ και αρκετά χρόνια η αποδόμησή του, κύρια από τις κυβερνήσεις των κ. Σημίτη, αλλά κυρίως από την Δεξιά διακυβέρνηση του Καραμανλή, με την ολοκλήρωση μαζί με το ξεθεμελίωμα της δημόσιας περιουσίας  του κοινωνικού κράτους. 

   Η εκποίηση του δημόσιου πλούτου μαζί με  τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που συσσωρευμένα ακολούθησαν, από τις διαδοχικές και επανωτές αυξήσεις των τιμών σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες τα τελευταία χρόνια, με την συνεχή συρρίκνωση στα εισοδήματα των εργαζομένων και συνταξιούχων, φαίνεται να παίρνουν τα αμέσως επόμενα χρόνια εφιαλτικές κοινωνικές διαστάσεις,

     Είναι επιτακτική κοινωνική ανάγκη να ασκηθούν άμεσα συγκεκριμένες οικονομικές πολιτικές που να αναδιανέμουν ουσιαστικά -σε πρώτη φάση τουλάχιστον- τα είδη πρώτης ανάγκης και επιβίωσης, στο διαμορφωμένο και εκτεταμένο φάσμα νεόπτωχων που στη χώρα μας έχει ξεπεράσει ήδη το ¼  του πληθυσμού!

      Άμεσες πολιτικές και μέτρα  πρέπει να ληφθούν σε αυτήν την κατεύθυνση είναι:

·       Ουσιαστικός έλεγχος του κόστους των αγροτικών προϊόντων, από την παραγωγή έως την διάθεσή τους στον καταναλωτή.

·       Ουσιαστικός έλεγχος στα ποσοστά κερδών των επιχειρήσεων διατροφής και στην ποιότητα τους.

·       Ενίσχυση μέσα από τον ¨παρεμβατικό και ουσιαστικό έλεγχο του κράτους, με την  λειτουργία των μηχανισμών ελέγχου της αγοράς! (ναι! για παρεμβατικές πολιτικές του κράτους στο κόστος παραγωγής-διακίνησης μέχρι την κατανάλωση, μιλάμε ανοικτά πια ως Αριστερά, αμφισβητώντας έμπρακτα την λογική του νεοφιλελευθερισμού  της μη παρέμβασης!), σε όλο το φάσμα  της παραγωγής και διακίνησης των αγροτικών προϊόντων για το χτύπημα των μεσαζόντων-κερδοσκόπων που παραγωγοί και καταναλωτές έχουν κοινό συμφέρον.

·       Ο σημαντικός ρόλος των συνεταιρισμών γίνεται αναγκαίος-όσο ποτέ άλλοτε σήμερα- οι οποίοι όμως πρέπει να ενεργοποιηθούν σε σύγχρονη κατεύθυνση και λειτουργία, μακριά από την γραφειοκρατική και αδιαφανή λειτουργία του πρόσφατου παρελθόντος, που απαξίωσαν στη συνείδηση του ελληνικού λαού  την καθοριστική και ουσιαστική χρησιμότητα τους, στον έλεγχο των τιμών και την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων.

·       Οι αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις αν δεν συνοδευτούν με πολιτικές παρέμβασης και ελέγχου των τιμών των παραγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών, (πραγματικές αυξήσεις με πάγωμα των τιμών των τιμολογίων των ΔΕΚΟ), ευνοούν την ασυδοσία και την ανεξέλικτη αύξηση των προϊόντων και υπηρεσιών και εξανεμίζουν τις όποιες αυξήσεις, όπως ωμά και ξεδιάντροπα βλέπουμε τους τελευταίους μήνες από την συνεχή άνοδο των τιμών που μέρα με τη μέρα πολλές φορές αυξάνουν με πρόσχημα την άγρια κερδοσκοπική τιμή του πετρελαίου.

·       Ανάλογες πολιτικές πρέπει να αναλάβει και να θεσπίσει με νόμους  άμεσα η Ε. Ένωση.

·       Αφύπνιση, συντονισμός και ενεργοποίηση των κοινωνικών και συνδικαλιστικών φορέων, σε συντονισμό με τα ευρωπαϊκά συνδικάτα και τις κοινωνικές οργανώσεις, για την ευρύτερη αντίδραση και πίεση προς τις κυβερνήσεις, με στόχο την λήψη μέτρων ελέγχου και παρέμβασης σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο.

·        Η ευρύτερη Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παίξουν σημαντικό πολιτικό ρόλο για την μεγαλύτερη δυνατή συμπόρευση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για την δημιουργία ¨ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου¨, γύρω από το ζήτημα της ακρίβειας και της επερχόμενης πείνας, με την ανεξέλικτη και άγρια αφαίμαξη του εισοδήματος των μισθών και συνταξιούχων.

        Γι’ αυτό να αναλάβει με δική του πρωτοβουλία ο Σύριζα:

-         Να απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς φορείς, τις πολιτικές οργανώσεις και κινήσεις, σε κοινό μέτωπο-πλαίσιο διεκδίκησης, με άμεση απαίτηση την οικονομική ανακούφιση των φτωχών και αποκλεισμένων.

-          Την θεσμοθέτηση επιδόματος ενάντια στην φτώχεια, την αποτροπή από την εξαθλίωση και την πείνα!

-         Θεσμοθέτηση με πρόταση νόμου, για την δημιουργία κοινωνικής παροχής (κουπόνια αγορών βασικών κατανα-λωτικών προϊόντων σε οικογένειες και απόρους, αποκλει-μένους και ανέργους σε μηνιαία βάση, που να καλύπτει την αγορά βασικών προϊόντων διατροφής  μηνιαίως).

-         Κοινό μέτωπο των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων και οργανώσεων κατά της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και των Ιδιωτικοποιήσεων.(ΟΤΕ, ΔΕΗ, Λιμάνια, Δημόσια μαζικά μέσα μαζικής μεταφοράς, Ταμιευτήριο και κοινωνικού χαραχτήρα και ρόλου των υπολοίπων ΔΕΚΟ).

-         Επαναφορά και έλεγχος του 51% του Δημοσίου σε πρώτη φάση, όλων των κοινωνικού χαραχτήρα επιχειρή-σεων. 

-         Έλεγχος στα τραπεζικά και πιστωτικά ιδρύματα της χώρας για πλήθος αυθαίρετων χρεώσεων στους δανειολήπτες και κατάργηση του καρτέλ στα επιτόκια χορηγήσεων-καταθέσεων.

-          Κατάργηση των πλειστηριασμών στα ακίνητα για ποσά που  έχουν καταβληθεί με το αρχικό κεφάλαιο έως το 50% των τόκων + κεφαλαίου.

-         Πλήρης απαγόρευση του πλειστηριασμού για ποσά που αφορούν αποκλειστικά ποσά καταβολής του υπολοίπου των τόκων  μέχρι  του ποσού 50% και με ευνοϊκούς διακανονισμούς εξόφλησης.

     Οι κοινωνικές δυνάμεις της ευρύτερης πολιτικής αριστεράς πρέπει να αντιληφθούν την κρισιμότητα της οικονομικής συγκυρίας και να παρακάμψουν τις έντεχνες διαφωνίες τους, προβάλλοντας δήθεν διαφορετικές στρατηγικές.

    Να επιδιώξει σταθερά την πολιτική συνεννόηση και συμφωνία σε όλα τα επίπεδα, των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που αποτελούν τα θύματα της οικονομικής κρίσης.

    Να ¨ενώσουν τις δυνάμεις τους¨ και να συμφωνήσουν σε ένα μεσοπρόθεσμο πολιτικό πρόγραμμα, που θα αποτρέψει την νεοφιλελεύθερη Δεξιά διακυβέρνηση με την πολιτική της να οδηγήσει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας  στο περιθώριο,   να εκποιήσει την δημόσια περιουσία και να μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο κοινωνικό Ελντοράντο.