Επικοινωνία / Contact Συνδέσεις RSS Twitter Facebook YouTube flickr

07/09/2017

Νίκος Ηγουμενίδης στη Βουλή: Το ταξικό αποτύπωμα του νομοσχεδίου είναι που ενοχλεί το ΔΝΤ


ΙΖ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ  ΡΟΒ΄

Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2017

 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΔΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.  

Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα εισαγωγικά να πω ότι πριν από λίγο καιρό η Κυβέρνησή μας διά στόματος του Πρωθυπουργού υποσχέθηκε στους κατοίκους του Ηρακλείου Κρήτης ότι θα έχουν πρόσβαση στο πόσιμο νερό από τις βρύσες των σπιτιών τους.

Με την τροπολογία που σήμερα θα ψηφίσουμε με την ολοκλήρωση της συζήτησης, κλείνει όλος αυτός ο κύκλος της προσπάθειας της Κυβέρνησης. Είναι μάλιστα εδώ και ο Υπουργός, ο κ. Βερναρδάκης, που είχε τον συντονισμό όλης αυτής της προσπάθειας.

Τα χρηματοδοτικά εργαλεία και η χρηματοδότηση του έργου έχουν ολοκληρωθεί. Το έργο της αντικατάστασης και επέκτασης του δικτύου ύδρευσης του Ηρακλείου μπορεί να ξεκινήσει. Κλείνει και ο κύκλος της έμπρακτης πια με αυτή την τροπολογία ενίσχυσης από την πλευρά της Κυβέρνησης της ΔΕΥΑ Ηρακλείου, προκειμένου να ανταποκριθεί σε αυτό το μεγάλο σχέδιο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντιλαμβάνομαι το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα σαν την προσπάθεια της Κυβέρνησης να συμμαζέψει κάποια πράγματα από τα ασυμμάζευτα του «βομβαρδισμένου» εργασιακού περιβάλλοντος.

«Μα τώρα», λένε από την Αντιπολίτευση, «αυτό το κάνετε για να έχει ο Πρωθυπουργός να πει πράγματα στη ΔΕΘ». Κατά τη γνώμη μου, κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής και όχι μόνο Αντιπολίτευσης, εξισώνοντας τον πολιτικαντισμό που σας διακρίνει με την πολιτική μας δραστηριότητα, εμμέσως μεν, σαφέστατα δε παραδέχεστε ότι τούτο το νομοσχέδιο έχει θετικά πράγματα για τους εργαζόμενους.

Ωστόσο -και φάνηκε από τη συζήτηση στην Επιτροπή- ξεσηκωθήκατε. «Προσέξτε μην ξαναεκθέσετε τη χώρα στους θεσμούς, μην μας φέρετε μέτρα που να πρέπει να ξαναξεψηφίσετε μετά, μην φέρνετε ακοστολόγητες διατάξεις». «Ξέρουμε πολύ καλά τι λένε και τι υποστηρίζουν οι θεσμοί», είπε η Εισηγήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, Υπουργός των κυβερνήσεων Σαμαρά-Βενιζέλου.

Δύο λέξεις: Περίσσεια θράσους. Χρειάζεται  κατά τη γνώμη μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περίσσεια θράσους οι πρωτεργάτες της διάλυσης των συλλογικών συμβάσεων, οι πρωτεργάτες της διάλυσης του εργασιακού περιβάλλοντος, να μας εγκαλούν για την υπεράσπισή του.

Τι τους ενοχλεί, όμως, πραγματικά; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Τους ενοχλεί ο προσανατολισμός μας, κατά τη γνώμη μου. Εμείς πιστεύουμε πως σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, επομένως σήμερα, όχι αργότερα, κάποια πράγματα από αυτά που χαρακτηρίζουν το περίφημο ευρωπαϊκό κεκτημένο πρέπει να κατοχυρωθούν και στη χώρα μας.

Εμείς πιστεύουμε ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρχει εργαζόμενος που να μην καλύπτεται από συλλογική σύμβαση εργασίας. Κάθε τι άλλο είναι μαύρη εργασία, μαύρη σκλαβιά και παρανομία που δεν πρέπει να αναγνωρίζεται πουθενά.

Γι’ αυτό το σημείο πολλοί κλάδοι εργαζομένων έχουν κάτι να πουν. Θα σταθώ μόνο στους ξενοδοχοϋπάλληλους μιας και τους πιάνει, μάλιστα, η συγκυρία της έκρηξης του τουρισμού, οι οποίοι πολλά έχουν να μας πουν και μας δείχνουν ότι πολλά έχουμε να κάνουμε.

Παρακάτω: Οι εργαζόμενοι, εκεί που εργοδότες βάζουν λουκέτο επειδή δεν βγαίνουν, έχουν τη δυνατότητα να αναλάβουν τη διαχείριση, συνεχίζοντας τη λειτουργία της επιχείρησης κ.λπ..

Το κράτος για εμάς οφείλει να στηρίξει όπως μπορεί κάθε τέτοια πρωτοβουλία, εντάσσοντάς τη στο γενικότερο πλαίσιο ανάπτυξης της κοινωνικής οικονομίας, που ειδικά σε συνθήκες κρίσης μπορεί να γεννήσει πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ενισχύοντας παράλληλα την κοινωνική συνοχή.

Θα αναφέρω ένα αρνητικό παράδειγμα της τελευταίας χρονιάς, που δεν είναι το μόνο, τους εργαζόμενους του «Ledra Marriott» που παρά τις προσπάθειες που έγιναν από την Κυβέρνηση, δεν καταφέραμε –και χρειάζεται να γίνει μια συζήτηση- να αναλάβουν τη διαχείριση της επιχείρησής τους.

Παραπέρα όμως, διακόσιες νέες κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις στο εξάμηνο από την ψήφιση του νόμου, έχουν αρχίσει να λειτουργούν. Μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου θα ενεργοποιηθεί το Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας με αρχικό κεφάλαιο 25 εκατομμύρια, το οποίο θα υποστηρίζει με χρηματοδοτικά προϊόντα φορείς που αποκλείονται από τον τραπεζικό δανεισμό. Τον Δεκέμβρη θα δημιουργηθούν εκατό κέντρα πληροφόρησης και στήριξης των κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων σε όλη την Ελλάδα.

Σε αυτήν την κατεύθυνση αυτών των μέτρων είναι και το σημερινό νομοσχέδιο. Έχει ταξικό αποτύπωμα. Αυτό πρώτα απ’ όλα είναι που ενοχλεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να ξεκινήσουμε από τους αφεντάδες σας. Αυτό ενοχλεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Βεβαίως, όλο αυτό φέρνει στην επιφάνεια τα ερωτηματικά για τον ρόλο του Ταμείου, αλλά και το αίτημα να φύγει από την Ελλάδα και την Ευρώπη, αίτημα που δεν είναι στενά της Αριστεράς, αλλά ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων και κατ’ επέκταση και ευρύτερων πολιτικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό το κοινωνικό αποτύπωμα, αυτό το κοινωνικό ταξικό πρόσημο είναι που ουσιαστικά ενοχλεί και τη Νέα Δημοκρατία, η οποία πολύ σωστά από την πλευρά της είπε διά του Αντιπρόεδρου της ότι ακόμα και αν δεν είχε Τρόικα, θα έπρεπε να την είχε εφεύρει.

Επιτρέψτε μου πολύ σύντομα, κύριε Πρόεδρε, να πω ότι εκτός από την κριτική από τα δεξιά, από την πλευρά δηλαδή των απολογητών των νεοσυντηρητικών πολιτικών επιλογών, είχαμε και μια κριτική –θα έλεγα- και από τα αριστερά, δηλαδή, κατά τη γνώμη μου, από την ίδια όχθη με την όχθη που βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ακούσαμε για άτολμα μέτρα, για μπαλώματα, για φτιασιδώματα και σε ορισμένες περιπτώσεις για επιδείνωση της κατάστασης. Σχετικά με αυτήν την κριτική, επιτρέψτε μου να καταθέσω την άποψή μου.

Πρώτον, υπάρχουν στοιχεία στις παρατηρήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας που τα έχει κάνει δεκτά η Κυβέρνηση.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Ολοκληρώνω σε μισό λεπτό.

Πέρα από αυτά, τα οποία έχει κάνει δεκτά η Κυβέρνηση, νομίζω ότι αρκετές παρατηρήσεις είναι παρατηρήσεις στις οποίες πρέπει να σταθούμε με προσοχή και ενδεχομένως να επανέλθουμε σε επόμενο νομοθετικό πόνημα.

Το δεύτερο είναι ότι όλα αυτά που νομοθετούμε ή θα νομοθετήσουμε, ουσιαστικά, είναι ένα όπλο στα χέρια των εργαζομένων και είναι αξιοποιήσιμα από τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις στην προσπάθειά τους να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Ωστόσο, –και φαντάζομαι ότι και οι συνάδελφοι του Κομμουνιστικού Κόμματος θα συμφωνήσουν μαζί μας- η καθημερινότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι και η πορεία προς αυτήν ή την αντίθετη κατεύθυνση, της βελτίωσης ή της επιδείνωσης της ζωής τους, είναι πρώτα απ’ όλα θέμα αγώνα και συσχετισμού δύναμης. Μία πλευρά αυτού; «Πολλά ψέματα είπε ο ΣΥΡΙΖΑ». Ορισμένοι, για να αποδομήσουν την αγάπη που νιώθει ο κόσμος προς το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, λένε: «Πολλά ψέματα είπε ο Τσίπρας».

Είπε ψέματα ο ΣΥΡΙΖΑ ή ήταν τέτοιος ο συσχετισμός των δυνάμεων που δεν μπόρεσε να επιβάλει αυτά που ήθελε;

Ωστόσο, και κλείνω με αυτές τις τρεις διαπιστώσεις, από αυτό το θέμα, διαρκείς κοινωνικοί αγώνες και συσχετισμός δύναμης, θέλω να αναφέρω τρία πράγματα:

Πρώτη διαπίστωση: Το κίνημα δεν μπόρεσε να αποτρέψει την επίθεση και τελικά τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Δεύτερον, σε αυτή την επίθεση τι έκανε η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος; Πού ήταν η ΓΣΕΕ; Έχουν οι ηγεσίες των δευτεροβάθμιων οργανώσεων και όλου του συνδικαλιστικού κινήματος στο σύνολό του ευθύνη γι’ αυτές τις ανεπάρκειες του κινήματος, ναι ή όχι; Είναι λύση για τη συνδικαλιστική δράση να προχωρήσουμε μέσα από έναν «δικό» μας ιδεολογικό φορέα;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης): Κύριε Ηγουμενίδη, ολοκληρώστε, παρακαλώ.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΔΗΣ: Κλείνω σε δέκα δευτερόλεπτα.

Και με αφορμή αυτό, τα δυόμισι εκατομμύρια των ανασφάλιστων από ποιον φορέα εκφράζονται; Ποιος εκπροσωπεί το -ενάμισι χθες- ένα εκατομμύριο σήμερα άνεργων Ελλήνων πολιτών; Ποιος εκφράζει και με ποιον τρόπο τους νέους επιστήμονες, Έλληνες οικονομικούς μετανάστες;

Με τούτα, που είναι μεγάλη η συζήτηση, και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, κι ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας, θέλω να πω ότι αξίζει να κρατήσουμε σαν συμπέρασμα ότι στην πορεία για μια νέα Ελλάδα προφανώς χρειάζεται η συνεχής προσπάθεια της Κυβέρνησης, προφανώς χρειάζεται ο διαρκής αγώνας των κοινωνικών δυνάμεων, αλλά σε τούτον τον αγώνα, για να είναι επιτυχής, είναι απαραίτητη κατά την γνώμη μου και η υπέρβαση της γραφειοκρατίας και αριστοκρατίας του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ευχαριστώ.