ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς


Επικοινωνία / Contact RSS Twitter Facebook YouTube flickr

10/03/2017

Πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τον Γιάννο Παπαντωνίου και τα εξοπλιστικά

Πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τον Γιάννο Παπαντωνίου και τα εξοπλιστικά



Οι κοινοβουλευτικές ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ κατέθεσαν πρόταση σύστασης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σχετικά με τις ποινικές δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αφορούν όλες τον τ. Υπουργό Άμυνας Ιωάννη Παπαντωνίου, στον οποίο αποδίδονται με τα σχετικά βουλεύματα πράξεις απιστίας, από τις οποίες προήλθε πολύ μεγάλη οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου.
Πρόκειται για αδικήματα που σχετίζονται με εξοπλιστικά προγράμματα, ζήτημα που έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη και τον πολιτικό κόσμο και στο παρελθόν, με διάχυτη την αίσθηση της συγκάλυψης των ευθυνών.  Η υπόθεση αυτή, όπως και άλλες, αφορά στα χρήματα του ελληνικού λαού, που λεηλατήθηκαν τα χρόνια της «ανάπτυξης», στερώντας από τη χώρα πολύτιμους πόρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας πράξη τη δέσμευση του για εξέταση όλων των υποθέσεων διαφθοράς που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία, θα απαντήσει στο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για δικαιοσύνη, διαφάνεια και απόδοση ευθυνών.

 

Ακολουθεί το κείμενο της πρότασης

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Προς
Τη Βουλή των Ελλήνων
ΠΡΟΤΑΣΗ
Σύστασης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης κατά το άρθρο 86 παρ. 3 του Συντάγματος, τα άρθρα 153 επ. του Κανονισμού της Βουλής και το άρθρο 5 του Ν. 3126/2003 περί της «Ποινικής Ευθύνης Υπουργών».

Εισαγωγικά
Τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας αποτελούσαν ανέκαθεν πηγή κινδύνων για διαφθορά δομών και προσώπων. Τα παρακάτω αναφερόμενα εξοπλιστικά προγράμματα ανάγονται σε μία συνολικότερη περίοδο, κατά την οποία κορυφώθηκαν πράξεις και παραλείψεις του παλαιού πολιτικού συστήματος που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Χρηματιστήριο, εξοπλιστικά, δομημένα ομόλογα, υπερβάσεις ολυμπιακών έργων, δανειοδότηση μέσων μαζικής ενημέρωσης και κομμάτων κτλ. συνέθεταν την εικόνα διαπλοκής και διαφθοράς.
Οι ευθύνες είναι πολιτικές και ποινικές.
Οι πολιτικές ευθύνες αποδίδονται από τον λαό-το εκλογικό σώμα.
Οι ποινικές ευθύνες αποδίδονται από τη δικαιοσύνη. Όμως το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο βρέθηκε να θωρακίζει τα πολιτικά πρόσωπα που «έβαλαν το δάκτυλο στο μέλι», με το ίδιο το Σύνταγμα, με νόμο περί ευθύνης υπουργών, αλλά και με την καθυστερημένη προώθηση σχετικών υποθέσεων στη δικαιοσύνη. Η απονομή στη Βουλή του αποκλειστικού δικαιώματος για τη άσκηση δίωξης όσων διατελούν ή έχουν διατελέσει μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για τα ποινικά αδικήματα που διαπράττουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους (άρθρο 86 παρ. 1 Συντάγματος και άρθρα 4 παρ. 1, 4 και 5 Ν. 3126/2003 «περί ποινικής ευθύνης Υπουργών») έχει όντως συγκεντρώσει πολλά επικριτικά σχόλια, εξαιτίας της ιδιαίτερης μεταχείρισης που επιφυλάσσεται στη συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών. Αποδείχθηκε στην πράξη ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις αποτυγχάνουν να αποδώσουν δικαιοσύνη, κυρίως λόγω της σκανδαλωδώς ταχείας παραγραφής που προβλέπεται.
Η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για τη ριζική μεταβολή της νομοθεσίας για την ευθύνη των Υπουργών. Με την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση, που είναι και ο μόνος δυνατός τρόπος αλλαγής του, το ειδικό αυτό καθεστώς πρέπει να καταργηθεί.
Χαρακτηριστική περίπτωση των ευνοϊκών συνεπειών που έχουν οι ισχύουσες διατάξεις για όσους βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον φαίνονται να αποτελούν οι έξι (6) συναφείς μεταξύ των ποινικές δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αφορούν όλες τον τ. Υπουργό Άμυνας Ιωάννη Παπαντωνίου, στον οποίο αποδίδονται με τα σχετικά βουλεύματα πράξεις απιστίας, από τις οποίες προήλθε πολύ μεγάλη οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου.
Πρόκειται για αδικήματα που σχετίζονται με τους εξοπλισμούς της χώρας (προμήθεια 170 αρμάτων μάχης Leopard, 12 επιθετικών ελικοπτέρων Apache, 6 φραγμάτων τύπου «S», συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και 20 μεταφορικών ελικοπτέρων NH90). Κάτω από κανονικές συνθήκες, ήτοι εάν δεν είχε μεσολαβήσει η παραγραφή την οποία εισάγει το άρθρο 86 του Συντάγματος, οι πράξεις και παραλείψεις που αποδίδονται στο συγκεκριμένο πρόσωπο θα μπορούσαν να εξεταστούν από τον φυσικό δικαστή και να αποδοθούν, εφόσον συντρέχουν ευθύνες, ενώ τώρα αυτή η εξέταση φαίνεται να κωλύεται, με εξαίρεση συνοδευτικές πράξεις για την ύπαρξη των οποίων υφίστανται ισχυρές ενδείξεις, όπως αναλύεται διεξοδικά στη συνέχεια αυτής της πρότασης.
Α. Με τα υπ’ αριθμ. πρωτοκόλλου 60518/3-8-2015,  92846/18-12-2015,  5687/21-1-2016,  56501/27.07.2016,  58095/11-8-2016, 98039/3-1-2017 έγγραφα των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων διαβιβάσθηκαν στη Βουλή αντίγραφα των με αριθμ. ΕΔ 2015/158, ΕΔ 2014/42, ΕΔ 2014/105, ΕΔ 2016/118, ΑΔ 2013/125, ΕΔ 2013/255 ποινικών δικογραφιών αντίστοιχα, προκειμένου να διερευνηθούν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες προσώπου που κατείχε θέση Υπουργού, για αξιόποινες πράξεις που φέρεται να τέλεσε κατά την άσκηση των καθηκόντων του, στο πλαίσιο σύναψης συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Ειδικότερα σύμφωνα με τα έγγραφα που διαβιβάσθηκαν στη Βουλή ο πρώην Υπουργός Ιωάννης Παπαντωνίου φέρεται να εμπλέκεται στα κάτωθι περιγραφόμενα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν αδικήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από τον Ποινικό Κώδικα.
Ειδικότερα:
1. [ΑΒΜ ΕΔ 2015/158]
Στις 20 Μαρτίου 2003, στο πλαίσιο του Προγράμματος Νέου Άρματος Σύγχρονης Τεχνολογίας(ΝΑΣΤ) του Ελληνικού Στρατού, υπογράφηκε, μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, εκπροσωπούμενου από τον Γενικό Γραμματέα της τότε Γενικής Γραμματείας Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων (ΓΓΟΣΑΕ) του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των νόμιμων εκπροσώπων της γερμανικής εταιρίας Krauss Maffei Wegmann (KMW), η υπ` αριθμ. 016A/03 σύμβαση, με αντικείμενο, την προμήθεια 170 Κύριων Αρμάτων Μάχης (Main.Battle Tanks: ΜΒΤ), Leopard 2HEL, 12 θωρακισμένων αρμάτων περισυλλογής (Armoured Recovery Vehicles: ARV) Leopard 2HEL Buffel, οκτώ θωρακισμένων γεφυροφόρων αρμάτων (Armoured Vehicles Launched Bridge: AVLB) Leopard 1 Leguan, εξομοιωτών και εκπαιδευτικού υλικού, καθώς και ανταλλακτικών, εργαλείων, βιβλιογραφίας και εξοπλισμού υποστήριξης που τα συνοδεύουν, για τη λειτουργία και τη συντήρησή τους, με δικαίωμα προαίρεσης (option) για την προμήθεια επιπρόσθετων υλικών και υπηρεσιών. Το κόστος της προμήθειας αυτής ανήλθε σε ένα δισεκατομμύριο εξακόσια πενήντα εννέα εκατομμύρια (1.659.000.000) ευρώ. Παράλληλα, την ίδια ημέρα, υπογράφηκε μεταξύ του ΥΠΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ και της εταιρίας KMW η υπ` αριθμ.:13/2003 Σύμβαση Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων που απορρέουν από την – προμήθεια του άρματος μάχης Leopard 2HEL, σύμφωνα με τη–Σύμβαση 016Α/03, κατά το άρθρ. 3.1 της οποίας –η εταιρία KMW ανέλαβε την ανέκκλητη υποχρέωση να υλοποιήσει, η ίδια ή να προσκαλέσει άλλα – αποδεκτά μέρη να υλοποιήσουν Αντισταθμιστικά Ωφελήματα συνολικής πιστωτικής αξίας ίσης με το 250% του συμβατικού τιμήματος της κύριας προμήθειας. Πιο συγκεκριμένα, την 20-3-2003 υπεγράφη μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας/Γενική Γραμματεία Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων, και της εταιρίας Krauss Maffei Wegmann GmbH n` Co KG η υπ` αριθ. 13/2003 Σύμβαση Α.Ω., σε εκτέλεση της Κύριας Σύμβασης υπ` αριθ. 16Α/2003 που αφορούσε στην προμήθεια του Νέου Άρματος Μάχης τύπου Leopard 2HEL. Ως ημερομηνία ενεργοποίησης της Σύμβασης καθορίστηκε η 2-6-2003. Η Σύμβαση Α.Ω. περιλαμβάνει δύο λίστες, τη λίστα «Α» (Προγράμματα 1-16) και τη λίστα «Β» (Προγράμματα 17-22). Επιπλέον περιλαμβάνει πρόσθετα Προγράμματα (23-28), τα οποία δόθηκαν ως δωρεάν παροχή στο ΓΕΣ (χωρίς ονομαστική και πιστωτική αξία), με το αρχικό κόστος αυτών να εκτιμάται ότι θα ανήρχετο στα 12.000.000 ευρώ.
Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για Α) τέλεση απιστίας σχετική με την υπηρεσία, το αντικείμενο της οποίας έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των εκατόν είκοσι χιλιάδων ευρώ (120.000) ευρώ, στρεφόμενης κατά του Δημοσίου, εκ της οποίας η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, η οποία υπερβαίνει το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ, τελεσθείσας από κοινού και κατ΄ εξακολούθηση κατά το χρονικό διάστημα 2001- 2004,  και Β) Νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες τελεσθείσας κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση, με φερόμενο χρόνο τέλεσης από το 1999 κ.ε. ( ήτοι για παράβαση των άρθρων 1,13,  στοιχ. α’, 14,26 παρ. 1, 27, 45, 46 παρ. 1 α’, 98, 256 περ. γ’ υποπερ. ββ’, 263 Α Π.Κ. σε συνδ. με άρθρα1 παρ. 1 εδ. β’ Ν. 1608/1950 και άρθρα 1, 6, 8, 9, 16, 19, 21, 29, 36 παρ. 1. και 6, 43, 44, 45, 46, 47, 60, 61, 62, 65 π.δ. 284/1989 άρθρων 1 α’ ii, β’, 2 παρ. 1 εδ. β’ – α’ Ν. 2331/1995, ως ίσχυαν πριν από την τροποποίηση τους με το Ν. 3424/2005 έως την κατάργησή τους με το Ν. 3691/ 2008, άρθρα  2 παρ. 1,2 παρ. 2 α’, γ’ και δ’, 3 περ. κ, ως η τελευταία περίπτωση προστέθηκε με το άρθρο 8 παρ.2 του Ν. 4042/13-2-2012 και η περ. ιθ’  αναριθμήθηκε σε κ’, 45 παρ. 1 γ’-α’, ε’, 2,4, Ν. 3691/2008 και άρθρα 1, 2 Ν. 4022/2011).

[ΕΔ 2014/42]
Υπογραφή  ΦΕΕ στις 31 Ιουλίου  2003,  27 Αυγούστου  2003 και 28 Αυγούστου 2003, καθώς και τις  εγκρίσεις του σχεδίου της ΣΑΩ 22/2003  στις 27 Αυγούστου 2003 και της 1ης τροποποίησης αυτής, στις 9 Δεκεμβρίου 2003 (Σύναψη Σύμβασης Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων  (ΣΑΩ) 22/2003 ως προϋπόθεση σύναψης της κύριας σύμβασης 35Α/03 που προέβλεπε την προμήθεια δώδεκα (12) επιθετικών ελικοπτέρων τύπου AH-64 D APACHE έναντι συμβατικού τιμήματος πεντακοσίων ενενήντα  τριών εκατομμυρίων πεντακοσίων σαράντα έξι  χιλιάδων οκτακοσίων ογδόντα δύο δολαρίων ΗΠΑ ($593.546.882) με ημερομηνία ενεργοποίησης της 1η Οκτωβρίου 2003).
Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας  σχετικής με την υπηρεσία, το αντικείμενο της οποίας έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ, στρεφόμενης κατά του Δημοσίου, εκ της οποίας η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε  στο  Δημόσιο είναι   ιδιαίτερα  μεγάλης   αξίας, η οποία υπερβαίνει το ποσό των εκατόv πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ.

[ΕΔ 2014/105]
Σύναψη Σύμβασης  09/03 με αντικείμενο την υλοποίηση αντισταθμιστικών ωφελημάτων που απορρέουν από τον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής έξι φρεγατών τύπου “s” του Πολεμικού Ναυτικού. (Προσυπογραφή της Εισήγησης στο  ΦΕΕ  Φ.604.8/Οκτ.  01  υπέρ  της  αποδοχής των προτάσεων της εταιρίας THALES  NEDERLAND  B.V. περί  μείωσης  της της κάλυψης ποσοστού προγραμμάτων υποκατασκευής 11 αγοράς από  50% σε 40`,1/ι, της πιστωτικής αξίας της ΣΑΩ 09/03).
Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας σχετική με την υπηρεσία, το αντικείμενο της οποίας έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ, στρεφόμενης κατά του Δημοσίου, εκ της οποίας η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, η οποία υπερβαίνει το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ.

[ΕΔ 2016/118]
Σύναψη και υλοποίηση της Σύμβασης 010Β/03 -με ημερομηνία ενεργοποίησης την 21-3-2003 και συνολικό συμβατικό τίμημα το ποσό των 381.578.580 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 123.810.380 ευρώ θα καταβαλλόταν στα ΕΝΑΕ και ποσό 257.768.200 ευρώ στον κύριο υποκατασκευαστή, δυνάμει της Σύμβασης Α.3694 που υπογράφηκε αυθημερόν μεταξύ των ΕΝΑΕ και της TNNL- μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των Ελληνικών Ναυπηγείων, με αντικείμενο τον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής  έξι (6) φρεγατών τύπου “S” του πολεμικού ναυτικού. Υπογραφή υπ’ αριθμ. Φ. 604.2/550881/Σ.185/06-02-03/ΥΠΕΘΑ/ΓΔΑΕ/ΔΙΚΕ Απόφαση Κατακύρωσης του προγράμματος στην ΕΝΑΕ ως κύρια ανάδοχο και την TNNL ως υποκατασκευαστή.
Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας κατά του Δημοσίου (άρθρο 256β’ ΠΚ)  κατά το έτος 2003 ως εκ της υπογραφής αυτού της υπ’ αριθ. Φ 604.2/550881/Σ.185/06-02-03/ΥΠΕΘΑ/ΓΔΑΕ/ΔΙΚΕ Απόφασης κατακύρωσης του προγράμματος στην ΕΝΑΕ ως κύριο ανάδοχο και την TNNL, ως υποκατασκευαστή.
[ΑΔ 2013/125]
Υπογραφή των ΦΕΕ υπ` αριθμ.                         Φ.095.100/55862/Σ.11381/ΓΓΟΣΑΕ/ΓΔΑΕ/ΔΙΚΕ από 31-7-2003 και Φ.095.1/556466/ΣΛ233/ΥΠΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ από 29-8-2003.      Οι παραπάνω αξιόποινες πράξεις αφορούν την προμήθεια εξοπλιστικών συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου από τη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, για τον Ελληνικό Στρατό και την, για το λόγο αυτό, σύναψη της υπ` αριθμ. 027Α/2001 σύμβασης προμήθειας δεκαοκτώ (18] παρεμβολέων και έντεκα (11]. συστημάτων ακρόασης, μεταξύ της εταιρίας SONAK ΑΕ και του ΥΠΕΘΑ, συνολικής αξίας 71.979.490,90 ευρώ, η οποία δεν εκτελέστηκε και δεν παραδόθηκαν ποτέ τα ανωτέρω εξοπλιστικά συστήματα στο Δημόσιο (ΥΠΕΘΑ), εξαιτίας του ότι εκείνα τα συστήματα που η προμηθεύτρια εταιρία προσκόμισε για τις δοκιμές πεδίου, η διενέργεια των οποίων είχε κρίθηκε αναγκαία για τη σύναψη της σύμβασης και για την παράδοση και παραλαβή αυτών, αξιολογήθηκαν κατώτερα των προσφερόμενων και (συμφωνημένων) ως προς τα χαρακτηριστικά και ως προς τις δυνατότητες και επιπλέον παρουσίασαν και βλάβες. Τα γεγονότα αυτά γνώριζαν και τα μέλη της Επιτροπής Διενέργειας του Διαγωνισμού και τα μέλη της Επιτροπής Διαπραγματεύσεων, που αποφάνθηκαν θετικά υπέρ της κατάρτισης και υπογραφής της επίμαχης συμβάσεως.

Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας σχετικής με την υπηρεσία, το αντικείμενο της οποίας έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των εκατόν είκοσι χιλιάδων ευρώ (120.000) ευρώ, στρεφόμενης κατά του Δημοσίου εκ της οποίας η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και υπερβαίνει το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων  (150.000) ευρώ, πράξη η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των αρ. 1, 2, 13 στοιχ. α, 14, 26 παρ. 1, 27, 256 περ. γ’  υποπερίπτωση ββ’ ΠΚ (263Α ΠΚ) σε συνδυασμό με το  άρθρο 1 παρ. 1.  εδάφιο α’ και β΄  του Ν. 1608/1950.   

[ΕΔ 2013/255]
Σύναψη Σύμβασης 21/2003 με αντικείμενο την υλοποίηση Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων που απορρέουν από την προμήθεια είκοσι (20)μεταφορικών ελικοπτέρων NH 90. Στις 29 Αυγούστου 2003, με το υπ` αριθμ. Φ.095.1/556466/Σ.1233/ΥΠΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ, υπογράφεται το υποβληθέν Σχέδιο Σύμβασης Α,Ω. και εξουσιοδοτήθηκε ο Γενικός γραμματέας του ΥΠΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ για την υπογραφή του. Την ίδια ημέρα υπογράφηκε η Σύμβαση ΑΩ 21/2003, η οποία ενεργοποιήθηκε κατά την ημερομηνία ενεργοποίησης της Κύριας Σύμβασης και η διάρκεια της ήταν τα 10 έτη. Η τιμή της Σύμβασης Κύριας Προμήθειας τη στιγμή  της υπογραφής  ήταν 657.523.069 €. Η εν λόγω  ΣΑΩ  τροποποιήθηκε την 11 Δεκεμβρίου 2010 με την πρώτη τροποποίηση και την 1 Οκτωβρίου 2013 με τη δεύτερη τροποποίηση.

Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας  σχετικής  με την υπηρεσία, το αντικείμενο της οποίας έχει συνολική αξία μεγαλύτερη των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ, στρεφόμενης κατά του Δημοσίου, εκ της οποίας η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, η οποία υπερβαίνει το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ.
Β. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το ίδιο πρόσωπο και συγκεκριμένα ο  τότε Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ιωάννης Παπαντωνίου φαίνεται να έχει συμμετοχή σε αριθμό αξιόποινων πράξεων (απιστίας κατά του δημοσίου πιθανώς και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα).
Ως εκ τούτου συντρέχει λόγος για διερεύνηση επί τη βάσει των σχετικών εισαγγελικών παραγγελιών και μάλιστα από κοινού, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 129 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σύμφωνα με το οποίο:
Συναφή θεωρούνται μόνο τα εγκλήματα:
α) όσα γίνονται από το ίδιο πρόσωπο είτε συγχρόνως, είτε σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους, ή από πολλούς όχι συναίτιους στον ίδιο τόπο και χρόνο,
β) όσα γίνονται από πολλούς εναντίον αλλήλων, είτε συγχρόνως είτε σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους, και
γ) όσα γίνονται με σκοπό να διευκολύνουν ή να κάνουν πιο εύστοχη την εκτέλεση ή να αποκρύψουν ένα από αυτά.
Με βάση τον χρόνο τέλεσης του εγκλήματος της απιστίας κατά του δημοσίου, λεκτέα είναι τα ακόλουθα:
Κατά το άρθρο 86 παρ.3. του Συντάγματος:  Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από τριάντα τουλάχιστον βουλευτές. Η Βουλή, με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά, η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Το πόρισμα της επιτροπής του προηγούμενου εδαφίου εισάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής η οποία αποφασίζει για την άσκηση ή μη δίωξης. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.                            
Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος.                  
 Με τη διαδικασία και την πλειοψηφία του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής η Βουλή μπορεί οποτεδήποτε να ανακαλεί την απόφασή της ή να αναστέλλει τη δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα εγκλήματα της απιστίας φέρεται να έχουν τελεστεί κατά το 2001 με 2004, ενώ η δεύτερη τακτική σύνοδος της ΙΑ βουλευτικής περιόδου (07.03.2004 -18.08.2007), περατώθηκε την 28.09.2006 (Σύνοδος Β’ :03.10.2005 – 28.09.2006).
Ανεξαρτήτως του αξιοποίνου ή μη (λόγω παρελεύσεως της τασσόμενης προθεσμίας) των εγκλημάτων απιστίας, από τις παραπάνω δικογραφίες που έχουν διαβιβαστεί, προκύπτει ότι σε μια περίπτωση ερευνάται τέλεση εγκλήματος νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι σε όλες τις περιπτώσεις έχουν γίνει γνωστές περιστάσεις από τις οποίες θα μπορούσαν να συναχθούν ενδείξεις παραγωγής περιουσιακού οφέλους από την πράξη της απιστίας και στη συνέχεια νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 3691/2008:
Νομιμοποίηση εσόδων από τις εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα χρήματος), που προβλέπονται στο άρθρο 3, αποτελούν οι ακόλουθες πράξεις:  
α) Η μετατροπή ή η μεταβίβαση περιουσίας εν γνώσει του γεγονότος ότι προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες ή από πράξη συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες, με σκοπό την απόκρυψη ή τη συγκάλυψη της παράνομης προέλευσής της ή την παροχή συνδρομής σε οποιονδήποτε εμπλέκεται στις δραστηριότητες αυτές, προκειμένου να αποφύγει τις έννομες συνέπειες των πράξεών του.
β) Η απόκρυψη ή η συγκάλυψη της αλήθειας με οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο, όσον αφορά στη φύση, προέλευση, διάθεση, διακίνηση ή χρήση περιουσίας ή στον τόπο όπου αυτή αποκτήθηκε ή ευρίσκεται ή την κυριότητα επί περιουσίας ή σχετικών με αυτή δικαιωμάτων, εν γνώσει του γεγονότος ότι η περιουσία αυτή προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες ή από πράξη συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες.
γ) Η απόκτηση, κατοχή, διαχείριση ή χρήση περιουσίας, εν γνώσει κατά το χρόνο της κτήσης ή της διαχείρισης, του γεγονότος ότι η περιουσία προέρχεται από εγκληματικές δραστηριότητες ή από πράξη συμμετοχής σε τέτοιες δραστηριότητες.
δ) Η χρησιμοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα με την τοποθέτηση σε αυτόν ή τη διακίνηση μέσω αυτού εσόδων που προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες, με σκοπό να προσδοθεί νομιμοφάνεια στα εν λόγω έσοδα.
ε) Η σύσταση οργάνωσης ή ομάδας δύο τουλάχιστον ατόμων για τη διάπραξη μιας ή περισσότερων από τις πράξεις που αναφέρονται στα παραπάνω στοιχεία α` έως δ` και η συμμετοχή σε τέτοια οργάνωση ή ομάδα.
Εν τω μεταξύ, έχουν γίνει γνωστά τα εξής:
Το όνομα του πρώην Υπουργού Ι. Παπαντωνίου αναγράφεται σε λίστα καταθετών εξωτερικού μεγάλων χρηματικών ποσών (1,3 εκατομμυρίων ευρώ στην τράπεζα HSBC , στο όνομα της συζύγου του).
Ο ίδιος ο πρώην Υπουργός καταδικάστηκε με αμετάκλητη απόφαση για ανακριβή δήλωση πόθεν έσχες του οικονομικού έτους 2009, ενώ φαίνονται να υπάρχουν εις βάρος του και  άλλες ποινικές καταδίκες για ανακριβείς δηλώσεις πόθεν έσχες προηγούμενων ετών.
Ας σημειωθεί, ότι όπως ορίζεται στη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 εδ. δ’ του Ν. 2331/1995, όπως την αντικατέστησε το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 3424/2005, «η ποινική ευθύνη για το βασικό έγκλημα δεν αποκλείει την τιμωρία του υπαιτίου και για τις πράξεις των ανωτέρω στοιχείων α’, β΄ και γ’ της παραγράφου αυτής» (δηλαδή τις πράξεις νομιμοποίησης εσόδων τα οποία προέκυψαν από τη βασική πράξη).Υπάρχει μάλιστα ήδη σημαντικό νομολογιακό προηγούμενο του Ακυρωτικού Δικαστηρίου (ΣυμβΑΠ 1231/2004 ΠοινΧρον ΝΕ/2005,527 =ΠοινΔικ 2005,33επ. =ΠοινΛογ 2004) βάσει του οποίου γίνεται δεκτό, ότι η ταύτιση του ενεργητικού υποκειμένου του βασικού εγκλήματος, από το οποίο προήλθαν τα παράνομα έσοδα, με τον δράστη της νομιμοποίησης, αποκλείεται μόνο σε μια περίπτωση: εκεί  όπου συντρέχει  σκοπός παροχής συνδρομής σε τρίτο πρόσωπο  ενεχόμενο  σε εγκληματική δραστηριότητα. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, εφόσον ο νόμος δεν διακρίνει και δεδομένου ότι χρησιμοποιεί την έκφραση «όποιος», συνάγεται ότι ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος του άρθρου 2 παρ. 1 του Ν. 2331/1995 μπορεί να είναι και οποιοσδήποτε, ακόμη και ο υπαίτιος ενός από τα βασικά εγκλήματα.
Από τα παραπάνω επίσης προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης εγκλήματος νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική ενέργεια με πλείονες τρόπους (περιπτώσεις α, β, γ, δ, ε,) που περιγράφονται στα αντίστοιχα ως άνω εδάφια της διάταξης, οι οποίες θα πρέπει να διερευνηθούν.
Ας σημειωθεί ότι οι πλείστοι τρόποι τέλεσης τους εγκλήματος νομιμοποίησης εσόδων, όπως είναι η κατοχή περιουσίας και η διακίνησή της στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, συνιστούν εγκλήματα διαρκή, των οποίων η τέλεση συνεχίζεται και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα παραγραφής, πριν από τη λήξη της διάρκειάς τους.
Ως εκ τούτου
Προτείνουμε τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που θα διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση κατά το άρθρο 86 παρ. 3 του Συντάγματος και τα άρθρα 153 επόμενα του Κανονισμού της Βουλής, για την ενδεχόμενη τέλεση των παραπάνω αδικημάτων  από τον αναφερόμενο στα έγγραφα των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, πρώην Υπουργό.